چین مانعی فراروی عملی شدن تحریم ها

به گزارش شانا: پایگاه اینترنتی نشریه فربز، یکی از اهرم های فشار غربی ها در مذاکرات هسته ای با ایران، مسئله تولید و صادرات نفت این کشور است.

غربی ها با گروکشی مصرف کنندگان آسیایی، وعده می دهند که در صورت مصالحه ایران بر سر حقوق هسته ای خود، اجازه از سر گیری فروش نفت ایران به شرق را خواهند داد.

با وجود این تلاش های غرب، معاملات نفتی ایران و شرق هیچ وقت قطع نشده است و چین و هند همچنان دو مشتری بزرگ نفت ایران باقی مانده اند.

اگر احتمال اختلال در صادرات نفت ایران بود، این پیش بینی مطرح نمی شد که درآمدهای نفتی این کشور در سال جاری میلادی به سومین سطح بالای تاریخ آن برسد.

تحریم های بیمه ای

اهرم فشار واقعی غرب در مذاکرات هسته ای، به ممنوعیت بیمه ای اتحادیه اروپا برای نفتکش های حامل نفت ایران مربوط می شود.

این تحریم های بیمه ای، نگرانی هایی برای خریداران آسیایی ایجاد کرده بود زیرا ممکن بود با مسئولیت پرداخت خسارت های سنگین زیست محیطی رو به رو شوند.

این مسئله با بالا بردن بهای نفت خام، برای مدتی فشار زیادی به خریداران نفت آمریکایی وارد کرد.

با این همه، مسئله تحریم بیمه ای را نباید زیاد جدی گرفت؛ ضمانت های دولتی از سوی حکومت های چین، کره جنوبی، ژاپن و هند به راحتی می توانند جای بیمه های اروپایی را بگیرند.

بر همین اساس، واردات نفت خام ایران به چین در ماه آوریل سال جاری به سطح 390 هزار بشکه در روز بازگشت و به احتمال زیاد در ماه مه، به 550 هزار بشکه در روز می رسد.

مطلوبیت بالای نفت خام ایران برای خریداران هندی نیز آن قدر بالاست که به زودی حجم واردات آن دوباره به سطح 400 هزار بشکه در روز باز خواهد گشت.

معنای تداوم صادرات نفت ایران

پایبندی آسیایی ها به خرید نفت از ایران، نشان می دهد این کشورها هیچ پیشداوری سیاسی درباره معامله با دومین تولید کننده نفت اوپک ندارند.

این مسئله نشان می دهد ایران نباید از تهدیدهای نفتی غرب واهمه داشته باشد زیرا همیشه به آسانی می تواند به بازارهای آسیا دسترسی داشته باشد.

از سوی دیگر، حتی اگر ایران بخشی از حجم صادرات خود را از دست بدهد، رشد بهای جهانی نفت خام می تواند به راحتی این ضرر ایران را جبران کند.

مهم ترین مشکل غربی ها در راهبرد تحریم نیز همچنان باقی است؛ بزرگ ترین بازارهای رو به رشد انرژی، یعنی هند و چین، با تحریم های غربی همراه نیستند.

اگر آسیایی ها با تحریم های غرب همراه نشوند، این تحریم ها به مرور به فراموشی سپرده خواهند شد.

ناتوانی آمریکا در اعمال تحریم های جدی

تنها راهی که آمریکایی ها برای مقابله با این وضعیت دارند، این است که به جای وادار کردن عربستان به اشباع بازار از نفت خام، اجازه دهند دنیا تأثیر خروج نفت ایران را حس کند؛ در این صورت چینی ها هم فشار واقعی را حس می کنند.

نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری آمریکا این مسئله را منتفی می کند و در ضمن، توان چانه زنی ایران را بالا می برد زیرا هیچ رئیس جمهوری در آمریکا نمی خواهد با ترکیب مرگبار «تقاضای حداکثری و جهش بهای نفت» دست و پنجه نرم کند.

تا وقتی ایران برگ های برنده را در بازی تحریم ها در دست داشته باشد، امیدی نیست که این راهکارها نتیجه امیدبخشی برای غرب در بر داشته باشند.