غروب اصلاحات در آستانه دوم خرداد

تحولات سیاسی در دوم خرداد 1376 را می توان مولد تفکر تازه ای در کالبد نظام جمهوری اسلامی دانست. پس از دوم خرداد طیفی در غالب اصلاح‌طلبان پای به عرصه سیاسی کشور گزاردند که عده معتقد بودند، ادامه جناح چپ دهه شصت بود. دوره اصلاحات عمر چندان طولانی نداشت و پس از 8 سال که دولت اصلاحات بر مسند قوه مجریه بود، کم کم دوران فروغ اصلاحات نیز تقلیل یافت و استقبال عمومی از این جناح کمتر و کمتر می شد.

پس از شکستهای پی در پی اصلاح‌طلبان در دومین انتخابات شورای شهر، انتخابات مجلس هفتم و نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، ملت ایران عملا نشان دادند که دیگر خواهان اصلاح طلبان در مسندهای حکومتی نیستند چرا که خاطره خوشی از 8 سال اصلاحات در ایران نداشتند.

نه بزرگ ملت ایران در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به نماینده اصلاحات تداعی گر خاطرات تلخ ملت ایران از اصلاح طلبان در مجلس ششم و دولت های هفتم و هشتم سید محمد خاتمی است.

باید پذیرفت که عمر اصلاح طلبان در اریان چندان طولانی نبوده. کما اینکه ضد انقلاب و رسانه های اپوزسیون نیز به این باور رسیده اند که دیگر نمی توانند برای اجرای برنامه های خود در ایران بر روی جایگاه مردمی اصلاح طلبان حساب کنند. زیرا عملا ثابت شده است که جایگاه اصلاحات در ایران متزلزل تر از قبل شده است.

اما سران اصلاح طلب نیز بیکار ننشسته اند و سعی دارند این پیکر نیمه جان را بار دیگر زنده کنند. شرکت سید محمد خاتمی و سایر سران اصلاح طلب در انتخابات مجلس نهم، آخرین تلاش های اصلاح طلبان برای کسب آبروی ریخته شده شان است. باید منتظر ماند و دید تلاش های پشت پرده اصلاحات برای بازیابی جایگاه مردمی خود در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم نتیجه خواهد داد یا خیر؟!!