بیلبوردی در اصفهان درباره «مهمان»

بولتن جان ، اين تابلو خياباني با فرهنگ ديني و ملي ما ايرانيان مغاير است ، شما مروج اش نباشيد ، لطفا.

مهمان همانند نفس است که چون فرو میرود ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات. پس در هر مهمانی دو نعمت موجود است و بر هر نعمت شکری واجب. از دست و زبان که بر آید کز عهده شکرش به در آید. آل داوود شکراً و قلیلٌ من عبادی شکور...

«به نزد صاحب دلان گور سرد به زه خانه بی مهمان»
این تابلو فقط در اصفهان کاربرد دارد!؟

اگه اینو نمی نوشتند تعجب می کردیم که اصفهانی هستند