ژست اپوزیسیونی جیرانی در اجرای "هفت"

عمارها:دراین میان برسرجریان انحلال خانه سینماوپافشاری وزیرفرهنگ برتصمیم خودمبنی برانحلال، شانتاژرسانه ای گسترده ای ازسوی مخالفین این تصمیم به راه افتادبطوری که بخش اعظمی ازفضای مجازی و رسانه ای دشمن به بدوبیراه گویی وفحاشی به وزیرومعاون سینمایی اش تعلق گرفت.

فضای داخلی رسانه ای نیزازاین هتاکی عقب نماندووزیررادرحدبضاعت،موردعنایت خویش قرارداد!اماآیااتفاقات امروزسینمااعم ازانحلال خانه سینماوتوقف اکران دوفیلم ضدارزشی وضدفرهنگی"گشت ارشاد"و "زندگی خصوصی"حاصل تقابل دوجریان سیاسی حاکم برکشوراست؟آیامدیریت سینمانمی توانست باتعامل قضایای مربوط به خانه سینمارامرتفع کند؟

برای پاسخگویی به این سوالات توجه به وجه پنهان مواضع سینماگران مدعی وهمچنین برنامه"هفت"ومجری آن(جیرانی)که شدیدأمتأثرازمشی و منش معترضان همیشگی تصمیمات مسئولان سینمایی هستند،ضروری می باشد:این جریان وبخصوص فضای حاکم بربرنامه"هفت"که دائمأدرحال القای ژست اپوزیسیونی به بیننده خوداست،سعی درایجادشکاف وتحمیل عقیده روشنفکرانه "جدایی مردم از حاکمیت" است.

جیرانی که بارهابرمدار"فاصله عمیق حاکمیت ومردم"موضوعات برنامه رابه بحث گذاشته وتلاش کرده است مهمانانش را(ازهرطیفی)باعقایدخودهمراه سازد،باصراحت تمام منظورخودرااز حاکمیتی دیکتاتورمآب که جنس آن کاملأمتفاوت ازجنس مردم است بیان کند؛همان نظام فئودالیسم، ورعیتی که همیشه توسری خوراست! ابهام آفرینی ونشان دادن تصویری بسته وگنگ ازمدیریت سینماوکوبیدن برکوس دموکراسی،مهمی دیگرازنکات قابل تأمل این برنامه پرچالش می باشد.

حال سوالی مطرح است که آیانادیده گرفتن منافع ملی ودینی ومصاحبه روزبه روزبارسانه های دشمن من جمله بی بی سی ازسوی مدیران خانه سینماومبدل شدن خانه ای امن برای صنوف سینمایی جهت رفع کاستی های سینما به خانه ضدانقلاب وتبلیغات علیه نظام اسلامی واتاق فکراپوزیسیون وابسته به دشمنان ملت وخانه ترویج سکولاریسم وتفکرات التقاطی،کجای مشی دموکراسی وآزادی بیان وعقیده قرارمی گیرد؟باتوجه به کدام مولفه های دینی بایددست بسته ازمدرنیته محصول غرب که حاصلش انسان محوری ونگاه ازآسمان به زمین است،صحبت به میان آورد؟عبورازسنت(دین محوری)به هرقیمتی و تغییرسطح ازمدرنیته به پست مدرن یاخودمحوری،نتیجه ای جزتجربه فعلی غرب که باآن دست وپنجه نرم می کنددربرنداردوآن چیزی نیست جزشیطان محوری.طبقه جدیدی که دربرنامه "هفت"بدان پرداخته وازآن توسط مجری دفاع می شود،درکدام طبقه از جریان فکری انقلاب و ارزشهای آن قراردارد؟تفکرطبقه جدیدی که ازآن بحث می شود،محصول شیطان محوری واصالت ضدارزش است و اسلام و قرآن منطقه ممنوعه آن محسوب میشود و ارزشهای حاصله از انقلاب را مانعی بزرگ برسرراه منافع خویش می بیند.

بدون شک سینمای ایران مشغول تقابل دو جریان فکری است نه متأثر از دعوای دو جریان سیاسی حاکم بر کشور. سینمایی که بجای آرمان خواهی و درپی آن تکریم سینماگران آرمان محور، با ادامه روند سینمای قبل انقلاب با نقاب "جمهوری اسلامی" ظاهرشده و ضدآرمان را به خوراک مردم می دهد.

فضایی آکنده از تعظیم، به دست پروردگان و غرق شدگان در غرب همچون: کیمیایی و مهرجویی. جیرانی و هم مسلکانش که واکنش های اخیر و مخالفت های مردمی نسبت به سینما وبرخی فیلمهای مروج مبانی غرب را "اندیشه های افراطی و مطلق" می خواند و چماقی به نام دگم اندیشی را برسر این تفکر اصیل و دلسوز نسبت به اسلام، انقلاب و ارزشهای آن می کوبند، باید بدانند: ملتی که برای جاری کردن دین درسطوح مختلف جامعه "بأبی انتم وامی و نفسی ومالی واسرتی" را 33 سال است معنا کرده و آن را فریاد زده است لحظه ای نمی تواند بر هتاکی های نسبت به آرمانها چشم ببندد و آن را حاصل تولد تفکری جدید درجامعه! بداند. و اگر اینگونه باشد، تفکر متولدشده نامشروع می باشد. عدالتی که برمبنای انسان محوری باشد و خدا درآن جایگاهی نداشته باشد اومانیسم است نه عدالت. عدالت در اسلام یعنی حق الله و حق الناس و عدول از حق الله، تضییع و زوال عدل را بدنبال دارد.

با این اوصاف پیش بینی می شود با توجه به سر نزولی نگاه و سیاستهای صداوسیما نسبت به تجلی داشتن دین وانقلاب اسلامی در سینما، بررسی و پخش فیلمهای هالیوودی کاملأ کم هزینه تر و کم چالش تر به نظر می رسد.