راهبرد نگاه به شرق در ایستگاه بریکس

تا اینجای کار که دولت آقای رئسی هم نشان داده شدیدا غربگراست، چه بسا که بیش از دولت آقای روحانی. نمودهای این غربگرایی هم توافق اخیر برای آزادسازی پول های کشور در کره جنوبی است. البته پول ها زندانی هم نبودند اگر دولت می خواست چون به وون کره بودند و از نظارت امریکا خارج، حالا چرا خرج واردات گوشی و خودرو و ماشین آلات نمی شود برای این بود که برای برجام پلاسی که انجام دادند دستاورد تراشی کنند و آزادی جاسوس ها را توجیح بفرمایند و حالا اینکه گویا توافق کرده اند به نیروهای امریکا کاری نداشته باشند که بماند که برخلاف فرمایش رهبریب است که فرمودند انتقام خون شهید سلیمانی اخراج امریکا از منطقه است‌. خب اگر قرار باشد به نیروهایشان کاری نداشته باشیم چطور از منطقه خارجشان کنیم!!؟ تا کنون هم که شاهدیم در مورد توافق ۲۵ ساله با چین هم درست مشابه دولت پیش هیچ پیگیری ای نشده، فقط در حد خبر بود. اینها تمایلی نشان نمی دهند و مدام دم از مذاکره و برجام می زنند و بنابراین چینی ها هم که این وضع را می بینند پا پیش نمی گذارند و سرمایه ای تا کنون وارد ایران نکرده اند، یعنی از منظر چینی ها هم این دولت بیشتر از دولت روحانی غربزده نباشد کمتر نیست و هنوز خطر سرمایه گذاری در چنین دولتی را بالا ارزیابی می کنند. این عضویت ها هم برای دولت بیشتر جنبه نمایشی و امتیازگیری( به خیال خام خودشان) از غرب را دارد که ببینید اگر برجام احیا نشود ما سمت شرق هل داده می شویم، البته اقدام عملی انجام نمی دهند که خدایی ناکرده غرب ناراحت شود. یعنی اینکه با پیوستن به شانگهای و بریکس در این دولت آبی برای مردم گرم نمی شود.