كار ايران با آمدن شاه سلطان حسين ها تمام است

شاه سلطان حسين (درگذشته به سال ۱۱۰۵ خ/۱۱۳۹ ق/۱۷۲۶ م)آخرين پادشاه سلسله صفوي است. اين از آن لحاظ اهميت دارد كه سلسله صفوي به عنوان آخرين رمق هاي حيات فرهنگ و تمدن اسلامي شناخته مي شود. دوران زنديه و افشاريه هر چند واجد خصوصياتي قابل توجه در حوزه استقلال سياسي و تجليات فرهنگي و هنري است ولي هيچگاه نمي تواند در مسير روبه افول تمدن ايراني-اسلامي دوران مغرور كننده و رضايت بخشي باشد و از همين رو زمينه ساز دوران نكبت و سرافكندگي سياسي، فرهنگي و اجتماعي قاجار و پهلوي است.

شاه سلیمان هفت پسر داشت که بزرگترین ایشان، سلطان حسین میرزا بود. امرا و خواجه سرایان شاه سلیمان، به توصیه خود او، این فرد نالایق را جانشین شاه مرده کردند. چرا که شاه سلیمان به هنگام مرگ زودرس خود که در سن چهل و هفت سالگى اتفاق افتاد به درباریان خویش گفته بود؛ اگر طالب آسایش هستند بعد از وى پسرش حسین میرزا را به سلطنت بردارند و اگر جویاى نام و تعالى و افتخار، میرزا مرتضى، پسر دیگرش را بر تخت بنشانند.

حسين ميرزا تا آن هنگام یعنى بیست و شش سالگى از حرم بیرون نیامده بود پس از آن نيز شاه على رغم خروج از حرم خانه و جلوس بر تخت پادشاهى، از نظر فکرى از آن محیط و تأثیراتش بیرون نیامد و همواره تحت نفوذ خواجه سرایان و زنان حرم سرا قرار داشت.



شاه بى خبر از امور، و نزاع درباریان در کسب هر چه بیشتر ثروت که گه گاه مناقشاتى را هم به همراه داشت و پادشاه از آن بى اطلاع مى‏ماند، موجب بروز اوضاع نابسامان داخلى در همه زمینه‏ها شد. راهها امنیت خود را از دست داد و مأموران تأمین - راهدارها - خود به ضرورت، قافله غارت مى‏کردند. گه گاه نیز، براى آن که به دربار نشان دهند تا چه حد وظیفه شناس هستند و اغلب به منظور کسب پاداش و انعام، سر مردگان قبرستان را به عنون سر دزدان و راهزنان بر نیزه کرده به پیشکش همایونى مى‏فرستادند.


نتیجه آن که، شاه سلطان حسین در دوره زمامداریش مواجه با شورشهاى داخلى و خارجى نظير شورش بلوچ ها و افغان ها شد و تنها چاره کار آن دید که در 12 محرم 1135 به فرح آباد، نزد محمود افغان رود و تاج و تخت تسلیم بیگانه نماید.
گفته مي شود فقدان مراکز مقاومت در برابر اغتشاشهاى داخلى، میل شدید امیران درگاه به راحت طلبى و ثروت اندوزى، در ایجاد و اسباب این انحطاط بى تأثیر نبود.

علي الظاهر دوراني كه در آن به سر مي بريم زماني است كه بايد از ظهور دوباره كساني كه ممكن است راه تحقق تمدن اسلامي را منحرف كنند و با تذبذب، ترس و ضعف نفس خود دستاوردهاي فرهنگي و سياسي ايراني هاي نخبه و دلير را به باد دهند، نگران كننده است.
اين مسئله از اهميت بسياري برخوردار است چرا که به تعبير مقام معظم رهبري در ديدار دانشجويان دانشگاه علم و صنعت: « اگر روزي در ميان مسئولان کشور مسئولان بي جرئت و ضعيفي همچون شاه سلطان حسين پيدا شوند، حتي اگر در ميان مردم نيز شجاعت و آمادگي وجود داشته باشد، کار مملکت و جمهوري اسلامي تمام است چرا که مسئولان ترسو و مقهور، ملتهاي شجاع را نيز به ملتهاي ضعيف تبديل مي کنند»

اين ابراز نگراني معظم له بي ترديد ناشي از نگرش عميق ايشان نسبت به آينده ي ايران و اسلام است، چراكه بارها از زبان ايشان انقلاب اسلامي، نظام اسلامي، دولت اسلامي و كشور اسلامي، مقدمه اي براي تحقق تمدن اسلامي معرفي شده است. مقدمه اي كه با نفوذ جريان سكولار به بدنه ي مديريتي كشور(مطلبي كه معظم له در ديدار با هيأت دولت در 2/6/87 عنوان كردند) و حاكميت اشباه شاه سلطان حسين ها كه بيشتر بدنبال تنش زدايي ناشي از ترس ديپلماتيك هستند تا صدور انقلاب اسلامي، حتماً سد خواهد شد.

--------------------------------

روز گذشته شبکه صدای امریکا مصاحبه ای با محسن سازگارا دگرانديش مقيم امريكا داشت. در بخشي از مصاحبه سازگارا با عصبانيت از اينكه مقام معظم رهبري خاتمي را سلطان حسين امروز ايران دانسته شديداً ابراز ناراحتي كرد!!!