درباره والنتاین
روز چهاردهم فوریه برابر با 25 بهمن، روز والنتاین، و به عنوان روز عشاق در فرهنگ غرب شناخته می شود. اما چرا این روز خاص، و چرا به این نام خوانده می شود؟ بررسی های تاریخی نشان می دهد که ریشه قطعی و مشخصی برای این نام گزاری وجود ندارد. اما روایت هایی درباره ریشه مسیحی این نام گزاری هست. از جمله اینکه سنت والنتاین، یک کشیش و مبلغ مسیحی بوده که در قرن سوم میلادی و در رم می زیسته. اما اینکه چه نسبتی با عشاق دارد و روز چهاردهم فوریه، چه ارتباطی با سنت والنتاین دارد، نظر قطعی وجود ندارد. برخی معتقدند که این کشیش، در اثر تبلیغ مسیحیت، توسط حکومت رم به زندان انداخته شده و در زندان، عاشق دختر زندانبان شده و پیش از مرگش برای وی هدیه ای فرستاده است. اما این داستان به افسانه شباهت بیشتری دارد و منابع معتبری برای آن ذکر نشده است. در هر حال در جریان آزار و اذیت مسیحیان در رم، فردی به نام والنتاین وجود داشته و به نحوی توسط حکومت رم کشته شده است. ولی آیا چهاردهم فوریه روز خاصی در زندگی سنت والنتاین بوده و یا روز مرگش، اطلاع دقیقی در دست نیست. اساساً در سده های میانه است که چنین روزی در فرهنگ مسیحیت کاتولیک گرامی داشته شده و از آن پس کم و بیش به عنوان روز عشاق شناخته شده است. و به ویژه در قرن نوزدهم و بیستم به عنوان جشن فراگیر مذهبی مسیحی شناخته شده و کارت پستال ها و هدایای یادبودی برای این روز طراحی شده است. در فرهنگ های شرقی نیز روزهای مختلفی به عنوان روز عشاق شناخته شده که برخی از آنها تفاوت های اساسی با روز والنتاین در غرب دارد. از جمله در چین و ژاپن روزهایی از سال بر اساس اسطوره های فرهنگ های چین و ژاپن، به عنوان روز عشاق شناخته می شود، اما جنبه اساطیری آن پررنگ تر است. در فرهنگ ایران باستان و دین زرتشتی هم عید سپندارمزدان یا سپندارمذگان به عنوان جشنی برای احترام و تکریم عشق حقیقی و انسانی شناخته شده که در اوایل اسفند است. نکته قابل توجه آن است که در سال های اخیر، این روز که در فرهنگ مسیحی کاتولیک حتی جنبه ای دینی دارد، در میان فرهنگ های مختلف جهان رواج یافته و به عنوان روزی برای هدیه دادن عاشقان به یکدیگر معرفی می شود. در حالی که رواج چنین روزی با مقاومت هایی از سوی فرهنگ های غیر مسیحی مواجه شده و آنها را به فکر احیای سنت هایی در فرهنگ خود و یا جایگزینی آیین هائی به جای والنتاین انداخته است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
برخي افراد هنگامي كه با اعتراض به روند روبه رشد و نا آگاهانه ي اين گونه رسوم مواجه مي شوند ، پاسخ مي دهند كه جهان اكنون دهكده اي شده است و بايد جهان وطني فكركرد، مي گويم بسيار خوب اما چرا در اين جهان وطني شدن فقط بايد فرهنگ غربي حاكم باشد؟چرا وقتي ديگران نام جعلي روي خليج هميشگي فارس مي گذارند به شيوه هاي گوناگون اعتراض مي كنيد كه دستتان را مي بوسم ولي از سوي ديگر سنت هاي اين كشور را نه تنها فراموش بلكه وقتي لجن مال مي كنيم ، ساكت هستيم ؟(از همه به خاطر لفظ بي ادبانه پوزش مي خواهم ). بگذاريد مصداقي سخن بگويم: در چهارشنبه سوري رسم خوشايند ديد و بازديد و شب نشيني بود و قاشق زني كار را براي فقرا نيز راحت مي كرد كه آجيلشان را بي آبروريزي به دست آورنداما اكنون اين شب شده است كابوس اسفندماه براي همه از بيماران عصبي گرفته تا درمانگران و پدر ومادرها. چرا ساكتيد ؟
جشن درخت كاري روزهاي پايان اسفند چه شده است ؟
جشن مهرگان چه شده است؟ چرا در نوروز ديد وبازديد ها كم شده و يا پاي تلويزيونيم يا كامپيوتر؟
چرا هنگام قرباني عيد قربان كه غربيان از هر طرف خرده مي گيرند و مدافع حقوق حيوانات مي شوند سكوت مي كنيم و فرياد برنمي آوريم كه شما نيز در سال نو بوقلمون كشي داريد ؟
عشاق واقعي نياز به روز خاصي براي اظهار عشق ندارند بلكه روز و شبشان بيان عشق است بله همه ي سنت هاي خودمان را به خوبي پاس بداريم آنگاه ولنتاين را هم جشن بگيريد
سال ها دل طلب جام جم از ما مي كرد
آنچه خود داشت زبيگانه تمنا مي كرد
با تایید نظر دوست عزیز آقا احمد یک سئوال تجلیل جشن های غربیان بدون دانستن ریشه و فلسفه ی آن چه منطقی می تواند داشته باشد؟ چه افتخاری را نصیب مان می کند ؟
مریم عزیز توجه داشته باشبد که سنتهای مذهبی هیچگاه تهاجم فرهنگی محسوب نمیشوند و فرهنگ و سنت دینیی برنده هس که پشتوانه قوی مردمی دارد
اینجوری که شما میگید پس باید جلوی سنتهای مذهبی اسلام هم توسط کشورهای دیگر گرفته شود در صورتیکه این کار صحیح نیس ...... مردم هستند که تصمیم میگیرند کدامیک تهاجم فرهنگی ست و کدامیک را میشود استفاده های عاطفی و اقتصادی و اجتماعی برد