"نامه ای به یک مادر شهید"

سايت عمارها:دلم گرفته از کسانی که حسینیه ضرار برپا کرده و نام شهیدانت را بازیچه قرار می دهند.

سلام مادر.

فارغ از مقدمات مرسوم یک نامه سفره دلم را باز می کنم. اندکی دلگیرم و وقتی دلگیر می شوم نفسم به شماره افتاده و زبانم از کار می افتد. از قلم های آغشته به ریا و دروغ تا رنگ آمیزی تصنعی جعبه جادویی و صحبت های التقاطی منقوش به پست و مقام بعضی از هم رزمان شهدا دلم گرفته...

انگار جنگ بین دین و دنیا، اعتقاد و تظاهر، ملی گرایی و اسلام محوری هیچ گاه تمام نمی شود. لابد قصد جان ما را کرده است! آه های ممتد تو که سالهاست دل به سنگ قبر فرزندت داده ای و پنج شنبه عصرها روانه بهشت بی بی می شوی، در گوشم هست... ناله های پنهان فرزندان شهدا که با عطر بغض گلو و دل شکسته همراه است، در ذهنم هست...

و مدام کلنجار می روم با خودم که خدا غربت این مادران کی تمام می شود؟ و آه دل فرزندان شهدا چه وقت مبدل به یک خنده سیر از ته دل می شود؟ یادم نمی رود زخم زبانهای مردم نامرد را. آنهایی که سهمیه دانشگاه و مزایای بنیاد شهید را به رخ می کشند و بر سر تو و شهیدت می کوبند. راستی، سهمیه دانشگاه به جان بابا می ارزد؟! اصلا بگذرم از این حرفهای کهنه و تکراری.

مادر؛ گفتم نامه ای بنویسم که هم درد و دلی کنم هم خبرت کنم که عده ای می خواهند شهیدت را مصادره کنند! مگر تو مادر نیستی! تو بگو علی اکبر و رسولت، مرتضایت، محمدرضایت، احمدت ، رضا و عباست و... برای چه به خون خود غلطیدند؟ بگو شب 22 بهمن، علی اکبر به کدام هدف و اعتقاد با فراق بال سینه اش را بروی گلوله گشود؟ بگو رضا در شلمچه با کدام عقیده،  سرش را به خمپاره سپرد و بی سر شد؟ بگو احمد غریبت که خود زهرای مرضیه(س) بزرگش کرد، چه در سر داشت که اعضایش از هم پاشید در والفجر1؟ بگو رسول در کربلای5 با کدام غایت در تانک سوخت تا نبیند روزهایی را که مقصدشان را به تاراج می برند؟

آری، فرزندان تو تنها با با مقصود اسلام به جبهه ها رفتند و ممتد فریاد زدند: خمینی خمینی خمینی. آری اسلام مقصودشان بود و ولایت رکن آن. عده ای می خواهند این دو را از هم جدا کنند یا اصلا می گویند: شهید وطن! کدام وطن؟ وطن بی اسلام یعنی هر نقطه از کره زمین و شهدا فریاد زدند: اسلام اسلام اسلام.

دلم گرفته از کسانی که حسینیه ضرار برپا کرده و نام شهیدانت را بازیچه قرار می دهند. مادر بیا و تو بگو که اسلام و بیرق عزای اباعبدالله، بی ولایت یعنی کشک! اسلام بدون سیدعلی یعنی کفر. روضه بدون اعتقاد به خامنه ای یعنی ارتداد. جمع کنم سخن تلخم را که کام خودم زهرمار شد و عذر می خواهم که تو را نیز آزردم. تنها پناه ما سربازان امام غریبمان، شهدا هستند. دعای مادر گیراست و تو دعا کن. دعا کن شهیدانت را از ما نگیرند .