انقلاب اسلامي ايران، اَبَرقدرت فرهنگی جهان

1. جمعه، 14 بهمن 1390. از دانشگاه تهران تا خیابانی خیلی آنطرف‌تر که اسمش را نمی‌دانم . وضعیت هوا: نزدیک به صفر. مدت خطبه‌ها: نزدیک به دو ساعت. زمان حضور مردم در نماز جمعه: چند ساعت قبل از آغاز نماز. البته بعضی‌ها از صبح زود آمده بودند. نه پتو می‌دادند و نه شیرکاکائوی داغ. نه درج پرونده‌ای در کار است و نه ناهار، حتی از ساندیس و کلوچۀ معروف هم خبری نبود.

2. خطیب نماز جمعه: آقا.

3. همین "2"، برای به‌ جان خریدن صدها برابر آن "1"‌ها کفایت می‌کند. کفایت که چه عرض کنم، زیادی هم هست. از بس که حرف حساب شنیدیم، امید پیدا کردیم و به قول خودمان؛ حال کردیم. بخصوص وقتی که آقا گفتند: «ما در ضدیت رژیم صهیونیستی دخالت کردیم که نتیجۀ آن هم پیروزی در جنگ‌های ۳۳ روزه و ۲۲ روزه شد. بعد از این هم، هر کس با رژیم صهیونیستی مخالفت کند پشتیبان او هستیم و کمکش می‌کنیم.»

4. در مجموع، آقا در مورد چهار موضوع اساسی، صحبت‌های جالبی کردند. در مورد چیستی انقلاب اسلامی، کارنامۀ جمهوری اسلامی و نقاط پیشرفت و ضعف آن. انتخابات مجلس شورای اسلامی و خطبه‌ای هم به عربی، برای برادران کمی آن‌طرف‌تر ما در مصر و تونس و بحرین و ...

5. اگر سری به مطالب نوشته شده در کتاب‌ها و مقالات مختلف پیرامون انقلاب اسلامی زده باشید، متوجه شده‌اید که خیلی‌ها سعی کرده‌اند ماهیت این انقلاب را بررسی کنند. فعلاً کاری نداریم که کی، چی گفته. اما لازم است بگوییم که اکثر آنها چون درک درستی از انقلاب اسلامی نه داشته و نه دارند، نتواسته‌اند چیستی این انقلاب را به طور واضح توضیح بدهند. حضرت آقا در این‌باره فرمودند:

«انقلاب ما رژیم ضداسلام را از بین برد و رژیم اسلامی بر سر کار آورد؛ رژیم دیکتاتوری و مستبد را از بین برد و رژیم مردم‌سالار به جای آن نشاند. انقلاب اسلامی، تحقیرشدگی تاریخی ملت ایران را از بین برد؛ امروز ملت ایران احساس عزت می‌کند.»

به عبارت دیگر، انقلاب اسلامی با رصد کامل ابعاد مختلف جامعۀ آن روز ایران، اصلی‌ترین معضل موجود را به انزوا کشاندن اسلام تلقی می‌کند و علاوه بر تلاش برای احیای آن، برای سایر مشکلات موجود، راه‌کارهایی از جنس دین ارائه می‌کند. اینطور می‌شود که انقلاب، اسلامی می‌شود. نه به زور چماق و تزویر و توطئۀ روحانیت علیه روشنفکران و گروه‌های چپ.

6. در پیوست همین مطلب، آقا به تفصیل در مورد مثبت و منفی‌ کارنامۀ جمهوری اسلامی صحبت کردند و باز، هر دو را در کنار هم دیدند. قابل توجه بعضی‌ها که هیچ عيبی در زندگی کاری‌شان نمی‌بینند و گویی می‌خواهند بر تعداد معصومین بیافزایند و از طرف دیگر، قابل توجه بعضی‌هاي دیگر که سیاهی چشم‌شان، همۀ جان‌شان را گرفته و این همه پیشرفت را نمی‌بینند:

پیشرفت فناوری هسته‌ای، نانو تکنولوژی، ایجاد زیرساخت‌های فنی، مهندسی و صنعتی، کسب مقام اول علمی در منطقه، رهبری انقلاب‌های اسلامی در سراسر جهان، مقابلۀ پیروزمندانه در مقابل اسرائیل و لیستی که ادامه‌اش طولانی‌ست.

اما پشت‌بند این توفیقات، به نقاط ضعف موجود پرداختند. افسوس - البته براي چون «ما»هايي که غافل از تزكيه هستيم- كه روح کلی صحبت‌هاي آقا، اخلاق و تقوا بود: «گرایش‌ دنیاطلبی، مادی‌گرایی، اشرافی‌گری و تشریفات گریبان برخی مسئولین ما را گرفت و یواش یواش قبح آن افتاد ... وقتی ما مسئولان اینطور شدیم، این سرازیر می‌شود به مردم. استفاده از ثروت به شکل نامطلوب که در برخی انسان‌ها به طور طبیعی هست، وجود داشت و متأسفانه اسراف و مصرف‌زدگی هم وجود دارد ... ما در علم و سیاست پیشرفت کرده‌ایم اما به موازات پیشرفت‌های علمی، پیشرفت اخلاقی و تزکیه نفس پیدا نکرده‌ایم.»

پر واضح است که در این سال‌ها، هیچ کس به اندازۀ خود آقا، در مورد این آسیب‌ها و نقاط ضعف اعلام خطر نکرده بود. اگر گوش شنوایی وجود داشت و همتی برای عمل‌کردن به این تذکرات، با این عقب‌ماندگی‌ها مواجه نبودیم. اما آنهایی که باید می‌شنیدند، تنها به پوستر و بنر کردن این تذکرات کفایت کردند و عکسش را پشت میز کاری‌شان زدند و پشت همان میز، برعکس این هشدارها عمل کردند. مثال هم نمي‌خواهد كه خود شما بهتر از من مي‌دانيد.  

7. آخرین موضوع صحبت‌های فارسی آقا، در مورد انتخابات بود. «هرچه حضور در انتخابات بیشتر و پای صندوق‌های رأی شلوغ‌تر باشد، اعتبار کشور بالا خواهد رفت و مصونیت کشور بالا می رود ... دشمن ۲-۳ ماه است که با بوغ‌های تبلیغاتی‌اش می‌خواهد مردم را ناامید و مایوس کند تا در انتخابات شرکت نکنند و بعضی در داخل کشور بدون اینکه بفهمند با آنها همراهی می‌کنند؛ دشمنان بیرونی مغرض‌اند و برخی داخلی‌ها غافل.»

این تحرکات نامیمون، از تابستان امسال رنگ و بوی جدی‌تری گرفت و برخی از لیدرهای جریان فتنه با این بهانه که پیش شرط‌های آنان در خصوص عادی‌شدن شرایط پس از ماجراهای انتخابات 88 محقق نشده است، این رأی‌گیری را تحریم می‌کنند. اما این توهمات، با اعلام لیست اولیۀ اصلاح‌طلبان و ثبت‌نام ایشان در کاندیداتوری انتخابات، برملا شد و ماهیت منفعت‌جویانۀ این سخنان، لکۀ ننگ دیگری شد در کارنامۀ فتنه‌گران.

اما روی دیگر سخنان آقا در مورد انتخابات، به شورای نگهبان برمی‌گشت. تذکر به عدم سخت‌گیری‌های بی‌مورد که منجر به کاهش کاندیداهای خوب و میزان مشارکت می‌شود و رد این تصور که تأییدنشدگان، انسان‌های فاقد هرگونه صلاحیتی هستند، از نکات برجستۀ این بخش بود.

«اعلام می‌کنم همه بدانند آنها که رد صلاحیت می‌شوند لزوماً آدم‌های بی‌صلاحیتی نیستند. بلکه فقط در انتخابات نمی‌تواند به عنوان نامزد شرکت کنند اما ممکن است مقامی که او را ردصلاحیت کرده اشتباه کرده باشد و یا ممکن است صلاحیت‌های فراوان دیگری در زمینه‌های دیگر داشته باشد. لذا نباید اینگونه فکر کنیم که از هستی ساقط شده.»

8. خطبۀ دوم آقا، گویی خلاصه‌ای بود از بیانات ایشان در اولین همایش بین‌المللی بیداری اسلامی. امید و توکل به وعده‌های حضرت حق، صبر و استقامت در پیمودن راهی که در آن قرار گرفته‌اند، هشدار به عدم اعتماد و گرایش به غرب و توجه به دام‌هایی که ایشان بر سر راه انقلاب‌های اسلامی نوپا گذاشته‌اند، سقوط غرب همانند سقوط شرق و کمونیسم، بازگشت مردم بلاد اسلامی به دین مبین و اسلام‌خواه بودن انقلابیون، توجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران حامی همیشگی انقلابیون است، و اینکه رهبری ایران بر جریان بیداری اسلامی به مثابه شیعه‌سازی و یا ایرانی‌کردن سایرین نیست، از اصلی‌ترین بخش‌های این خطبه بود. خطبه‌ای که شرح و تفصیلش، مجال دیگری می‌طلبد و قلمی رسا تر.

اما یک نکته در این موضوع گفتنی‌ست و آن اینکه ما به عنوان کسانی که آقا به نمایندگی از ملت ایران اسلامی، آن خطبه را به برادران عرب‌زبان‌مان تقدیم کردند باید بدانیم که در شرایط موجود و به پشتوانه‌ی سی و اندی سال تبلیغ و گسترش امواج انقلاب اسلامی به سایر بلاد مسلمین و حتی کشورهای اروپایی و امریکا، ایران در حال تغییر مفهوم "اَبَرقدرت" و تبدیل شدن به اَبَرقدرت فرهنگی جهان است. در نتیجه، همۀ ما موظف به حفظ این جایگاه هستیم، زیرا ایران، تنها کشوری‌ست که پرچم‌دار اسلام در مقابل استکبار جهانی است و برابر آنها مقاومت کرده و خود را به این جایگاه رساند.