جاسبی می رود، جاسبی گراها چطور؟

به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران؛ جنبش دانشجویی در بحث دانشگاه آزاد فعالیت های بسیاری انجام داد و متحمل هزینه های بسیاری شد، از این رو برکناری "جعفر علی جاسبی" از سمت ریاست دانشگاه آزاد خبری بسیار مسرت بخش برای دانشجویان بود.

 

سرانجام و پس سال‌ها ممارست و پيگيري دانشجويان، يكي از حلقه هاي اصلي زنجير باندهاي قدرت و ثروت که در دانشگاه آزاد شکل گرفته بود از هم پاشيد. به همین بهانه سراغ روند تاریخی اعتراض دانشجویان و پیگیری های آن ها و وقایع روی داده در طی چند سال اخیر رفته ایم و در یک سری خبر آن ها را منتشر خواهیم کرد.

 

در پي تصويب اساسنامه جديد دانشگاه آزاد اسلامي در شوراي عالي انقلاب فرهنگي و سپس ايلاغ آن توسط رياست جمهوري، پايه هاي مديريت بلند مدت و غيرقانوني جعفر علی جاسبی فرزند اسکندر متولد 1323 كه از سال 1361 همزمان با تشكيل دانشگاه آزاد شكل گرفته بود فرو ريخت.

 

جاسبي كه در دوران مديريت خود متهم به فساد مديريتي و اقتصادي در موارد بسياري است، همزمان با انتخابات رياست جمهوري دهم وارد عرصه رقابت هاي انتخاباتي شد و با در اختيار قرار دادن اموال و دارايي اين دانشگاه كه در حكم بيت المال مسلمين مي‌باشد، با تمام قوا هم صدا با بسياري از رسانه هاي خبري خارجي و معاند چون  BBC فارسي، VOA و ... به حمايت صريح از يكي از كانديداهاي انتخابات رياست جمهوري پرداخت. اين رفتار غيرقانوني جاسبي باعث شد بسياري ديگر از بي¬قانوني هاي وي و مجموعه مديريتي تابع او نيز آشكار شده و موجبات نارضايتي بيش از پيش دانشجويان و البته عموم مردم را فراهم آورد.

 

بنا بر اين گزارش همه بي قانوني هاي جاسبي كه بي شك نمود واضح آن انتخابات بوده است، از سالهاي قبل مورد توجه دانشجويان قرار گرفته و در همه جا از جمله مطالبات اصلي آن‌ها به حساب آمده است.

 

اين مطالبه دانشجويان كه هم اكنون توسط عده‌اي، به برخي از جريانات سياسي منتصب مي‌شود، موضوعي بوده كه قبل از هر طيف و گروهي توسط دانشجويان مطرح گشت است و سپس در محافل ديگر و توسط افراد مختلف بيان شده.

 

اولين بار مسئله دانشگاه آزاد در ديدار دانشجويان با محمود احمدي نژاد در پاييز 85 مطرح شد. در آن ديدار محمد افكانه نماينده اتحاديه انجمن‎هاي اسلامي دانشجويان مستقل در حضور محمود احمدي نژاد انتقادهاي شديدي از مديريت مافيايي دانشگاه آزاد مطرح كرد و گفت:« بنظر مي‎رسد حتي احمدي نژاد هم توانايي مقابله با مافياي دانشگاه آزاد را ندارد.

 

اين جمله افكانه با تكبير بلند دانشجويان همراه شد تا جايي كه روز بعد صفحات بسياري از نشريات و منابع خبري را پر كرد.

 

ديگر دانشجويان هم در اين ديدار خواستار برخورد جدي با بي‌قانوني‎هاي گسترده در دانشگاه آزاد شدند. نماينده بسيج داشنجويي از رئيس جمهور خواست هرچه سريع تر اين مطالبه جدي دانشجويان را پيگيري كند. بعد از اين جلسه توجهات نسبت به مسئله دانشگاه آزاد افزايش پيدا كرد. تا جايي كه عرصه تقابل مافياي دانشگاه آزاد و حاميان آن ها با دانشجويان هر روز شديدتر شده تا جايي كه به حوزه هاي ديگر نيز راه يافت و با پيوندهايي ديگر به موضوعي همگاني بدل شد.

 

در ادامه بسياري از لابي‌هاي فراگير و بعضاً بسيار قدرتمند دانشگاه آزاد وارد صحنه شدند و به هر نحو ممكن براي بقاي جاسبي و نابودي دشمنان به نقش آفريني پرداختند.

 

از بارزترين و شاخص ترين اين نقش آفرينان، مي‌توان هاشمي رفسنجاني را نام برد. وي در برحه هاي مختلف و شرايط گوناگون آشكارا و نهان به حمايت از جاسبي پرداخت، به حدي كه وي در جواب نامه عدالتخواهانه عباس سليمي نمين گفت:« دانشگاه آزاد هميشه مزاحمان و حسوداني داشته است و عده‌اي فقط براي كسب شهرت با دانشگاه آزاد مخالفت مي‌كنند».

 

البته جاسبي هم براي هاشمي كم نگذاشته و تعريف و تمجيدهاي مختلف، تقديم هديه‌هايي گرانقيمت با هزينه بيت المال به وي و البته متواري بودن مهدي هاشمي به خارج از كشور از عنايات متقابل دانشگاه آزاد و جعفرعلي جاسبي به اكبر هاشمي رفسنجاني مي آيد.

 

اما با تمام حمايت هاي پيدا و پنهان هاشمي و ديگر حاميان جاسبي، دانشجويان از عدالتخواهي خود دست برنداشتند و از سال 86 تا كنون بيش از صد جلسه نقد و بررسي فعاليت هاي دانشگاه آزاد را در بسياري از دانشگاه هاي كشور برگزار نموده اند كه نه تنها اين جلسات با حضور جاسبي و يا نمايندگان دانشگاه آزاد همراه نبوده است، بلكه به جاي آن ها اتوبوس هاي آدم هاي دانشگاه آزاد به سوي جلسات روانه شدند و در بسياري از موارد چماقداران حامي وي با به جنجال كشيدن جلسات، حتي به ضرب و شتم منتقدان دانشگاه آزاد و رياست عاليه! آن مبادرت ورزيدند.

 

از سويي دانشجويان منتقد عبدالله جاسبي در دانشگاههاي تهران، اميركبير، علامه طباطبايي و همدان و... با جراحات فراوان از جلسات بيرون آمدند، و از سويي ديگر در دانشگاه سمنان و پس از برگزاري جلسه نقد، عباس سليمي نمين با تهديد و سپس تعقيب چماقداران جاسبي بدرقه شد و  دكتر زاكاني نيز پس از خروج از مجلس شوراي اسلامي با هجوم همان چماقداران مذكور مواجه شد.

 

اما روند اعتراضات به دانشگاه آزاد در همين جلسات خلاصه نمي شد. پرداختن دانشجويان به مواد اتهامي ديگر دانشگاه آزاد همچون قضيه املاك آقاي هادوي اولين دادستان انقلاب از  ديگر اقدامات دانشجويان به تخلفات دانشگاه آزاد اسلامي و مديريت مافيايي بود. جايي كه پس از هبه قسمت هاي زيادي از املاك پدري آقاي هادوي به دانشگاه آزاد، ايادي اين دانشگاه در صدد برآمدند تا بخش هاي باقيمانده در تصرف خانواده هادوي را نيز در اختيار خود بگيرند. دانشجويان به اين رفتار ظالمانه اعتراض نمودند و با انتشار اسناد و فيلم مستند اين پرونده باعث روشنگري هاي فراوان و به تحرك درآمدن دستگاه قضايي در رابطه با اين پرونده شدند.

 

اين اعتراضات به حدي دامنه دار شد كه نمايشگاه هاي تخلفات دانشگاه آزاد در بسياري از دانشگاه هاي كشور برگزار شد و انتقادات گوناگون و  فراوان دانشجويان در كنفرانسهاي خبري و نشريات دانشجويي به حد اعلي رسيد.

 

هرچند اين انتقادات و اعتراضات دانشجويان بدون پاسخ نماند و باعث پرداخت هزينه هاي فراوان از سوي آنها شد ولي پاياني بر انتقادات دانشجويان نبود. از جمله هزينه پردازي دانشجويان، همين بس كه بسياري از اين دانشجويان با نفوذ مافياي قدرت و ثروت در قسمت ها و نهادهاي مختلف درون دانشگاهي و برون دانشگاهي، به علت عدالتخواهي توبيخ و يا تعليق از تحصيل شدند و حتي تعدادي نيز  روانه دادگاه ها و بازداشتگاه ها شدند. 

 

علي خضريان، عضو اسبق شوراي مركزي اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويان مستقل از همين دست دانشجويان بود كه با شكايت و اعمال قدرت مافيايي مجموعه مديريتي دانشگاه آزاد به سه ماه و يك روز حبس محكوم شد.  اتهام علي خضريان تشويش اذهان عمومي و ادعاي كذب عليه اين دانشگته بود، حال اينكه محكوميت اين فعال دانشجويي تنها به خاطر گفتن اين عبارت بود كه: «دانشگاه آزاد با داشتن بيش از 50 درصد از دانشجويان به هيچ مرجعي پاسخگو نيست.»  از سويي ديگر و در ماجراي مدارك تحصيلي دانشگاه آزاد، اين دانشجويان بودند كه پيش قدم شدند و به نحوه ي اعطاي اين مدارك اعتراض نمودند.

 

از ديگر موارد اعتراضي دانشجويان، كندي روند بررسي و اصلاح اساسنامه دانشگاه آزاد در شوراي عالي انقلاب فرهنگي بود. اصلاحي كه با گذشت چند سال به فرآيندي فرسايشي بدل شد و  اين طولاني شدن مزيد بر علت شد كه انتقادات دانشجويان به سوي شوراي عالي انقلاب فرهنگي نيز روانه شود، تا حدي كه دانشجويان معترض به روند رسيدگي به اساسنامه دانشگاه آزاد در بهمن ماه 87 در مقابل شوراي عالي انقلاب فرهنگي تجمع نمودند و خواستار سرعت بخشيدن اين روند شدند.

 

حال اينجاست كه نبايد بيانيه ها و مصاحبه هاي فراوان دانشجويان در راه انتقاد و اصلاح دانشگاه آزاد را از یاد برد.