آقای هاشمی؛ چه چیز را فراموش کرده اید

آقای هاشمی از هنگام روی کار آمدن دولت نهم وشکست سخت وتاریخی از دکتر احمدی نژاد، حتی حاضرنشدند این شکست را بپذیرند وبه رقیب خود تبریک بگویند. البته دیگر رقبا نیز از این قاعده مستثنی نبودند( قابل توجه کسانی که تبلیغ دموکراسی وپایبندی به رای مردم را داشتند ولی در عمل رفتاری آنارشیستی داشتند).ازآن تاریخ ایشان مدام در رسانه ها ومحافل خودرا دلسوزمردم ونظام جلوه می داد ودستاوردهای دولت را به شدت زیر سوال می برد. البته از شخصیتی همچون اقای هاشمی که هیچگاه جراتروبه رو شدن با منتقدان خود را ندارد وتعطیلی روزنامه ها وزندانی کردن منتقدان را اولینو اخرین راه حل می داند ، این گونه اظهارات تعجب برانگیز است. آقای هاشمی که به خوبی در مجلس ششم و انتخابات نهم بادستان متبرک مشارکت ومجاهدین به شکست سیاسی دست یافت، حالا به فرشته نجات این حضرات تبدیل شده است ودر عالم خیال منجی بودن، مدام امار و ارقام می دهد و از کارهای به زمین مانده دولت انتقاد می کند. ولی فراموش کرده اند که هزینه استهلاک طرحهای نیمه تمام دولت سازندگی تا کنون چندین میلیارد دلار به کشور خسارت زده است. فراموش کرده اند که این دولت مجبور است در سفرهای استانی مبالغی برای ساخت واتمام پروژه های ناتمام دولت کارگزاران صرف کند تا انتظارات ۱۶ ساله مردم برآورده شود.
آقای هاشمی در شرایطی اینک به منتقد سرسخت وبدون حسن نیت دولت تبدیل شده اند ونگران خط امام، وضعیت معیشتی مردم،نبودن آزادی بیان! وو.... هستند که ایشان در دوران ۸ ساله زعامت دوم خردادیها در سکوتمطلق به سر می بردند واحتمالا در حال نگارش خاطرات سیاسی خود بودند. دوری از قدرت برای هاشمی واطرافیان آن چنان ناخوشایند است که حاضرند کلیه اصول اخلاقی که سالها در دروس حوزوی تلمذ کرده اند ویا از همنشینی با امام راحل کسب کرده اند را فراموش کنند تا به هر ترتیب این دولت ناموجه ونامقبول جلوه بیابد.استفاده از هر ابزاری برای دستیابی به هدفی نا پاک واین همان ماکیاولیسم سیاسی مدعیان خط امام منهای رهبری است.
اینک به بیان گوشه ای از رنج وفشارهای اقتصادی- اجتماعی دوران زعامت دوم خردادیها می پردازیم . اینک که غبارها کنار رفته ، اینکه مطبوعاتی که زمان دولت خاتمی به جای پرداختن به مسائل معیشتی واقتصادی مردم، در پی دموکراسی - جامعه مدنی- زندانیان سیاسی بودند. مطبوعاتی که گرسنگی وفقرمردم را تنها در اعتصاب غذای اکبر گنجی می دیدند ومشکلات پزشکی ملت را تنها در تامین هزینه اعزام به خارج تنها جانباز انقلاب یعنی سعید حجاریان می دیدند. جالب تر ازهمه این است که در آن دوران هیچ صدای اعتراضی از آقای هاشمی برنخاست. علت آن به خوبی روشن است: دولت خاتمی به کمک هاشمی به صدارت رسید و هاشمی نیز سهم خود را از دولت هفتم وهشتم گرفته بود. حدود ۵ وزارت خانه ، معاونت برادر هاشمی در دولت، ریاست حسن روحانی یاربا وفای آقای هاشمی بر شورای عالی امنیت ملی و.... کافی بود تا خیال هاشمی واطرافیان راحت باشد وبا دیده تساهل وتسامح شاهد به یغما رفتن ارزشهای نظام وانقلاب به لطف وزیر فرهنگ وارشادبوده وهیچگاه به مسایل پشت پرده وزارت نفت وقرار دادهای نفتی مساله داری که حتی صدای مجلس ششم را بلند کرده بود نپردازند.
در دولت نهم هاشمی واطرافیان باوفا مستقیما پستی نگرفتند و از صحنه به دور شدند. افشاگری احمدی نژاد در هر کوی وبرزن بر علیه این خاندان ادامه داشته ودارد. آقای هاشمی در حالی دم از نبود آزادی بیان می زند که ایشان هنوز طاقت شنیدن صدای هیچ مخالفی را نداشته وندارد. حتی اگر کسی مخالف جاسبی باشد.آقای هاشمی واطرافیان درحالی دم از بی برنامگی سفرهای استانی می زنند که شخصیت آقای هاشمی هیچگاه اجازه نداد همنشین مشکلات مناطق دور افتاده ومحروم کشور باشد.
۱-۱۰روز قبل از افتتاح مجلس ششم در جراید کشور خبری منتشرشد:
«دانش آموز سال پنجم ابتدایی یکی ازروستاهای رمانشاه که قصد داشت به همراه همکلاسیهای خود به اردو برود،از پدر ومادر خود درخواست مبلغ ۵۰۰تومان می کند ووالدین او به دلیل فقر مالی نتوانسته بودند این مبلغ را تهیه کنند. این دانش اموز که عقده این جریان را به دل داشت، شبهنگاموقتی همه خواب بودند منزل و تمام اعضای خانواده را به آتش کشید».روزنامه جمهوری اسلامی،۱۲اردیبهشت۷۰، ص۲
تفسیر خبر:اگر گنجی یا شیرین عبادی این مبلغ را می خواستند آنوقت بسیاری از این روشنفکران امروزی وسیاسیتمداران خط امامی! صندوق اعانه یا حتی ردیف بودجه تعیین می کردند. ماجرای کمک به کرباسچی رافراموش نکنید.
۲-آمار هولناک اعتیادتکان دهنده بود. دکتر انصاری رییس سازمان بهزیستی کشوردر جمعخبرنگاران گفت:«متاسفانه سالانه میزان معتادان کشور ۱۰ درصد افزایش یافته است.میزان آلودگی زنان به مواد مخدرنسبت به مردان کشور ۳برابر افزایش داشته است(قابل توجه مدعیان حفظ کرامت انسانی وحقوق زنان).روستاییان نسبت به شهر نشینها ۳برابر بیشتر مواد مخدر مصرف می کنند وتعدادمعتادان کشور را ۶ میلیون نفر دانست ودر باره سن اعتیاد افزود:سن عتیاد به ور متوسط در کشورحدود ۳۲ سالگی است که از سنین زیر ۱۵سال تابالای ۸۰سال ادامه دارد.
۳-متاسفانه به دلیل عدم توجه کافی دولت به بخش تولید وکارخانه ها،تعدادقابل توجهی از کارخانجات کشور مجبور به تعطیلی وبیکاری کارگران خود شدند. به گونه ای که طبق گزارش تکان دهنده وزارت صنایع ومعادن در تاریخ ۱۵ بهمن ۷۹، حدود ۲۵۰۰ واحد تولیدی تعطیل ویا با بحران مواجه شدند. از این تعداد: ۱۴۸۴واحد تعطیل،۲۶۱ واحد دارای مشکل فروش،۳۹۹واحد دارای مشکل نقدینگی،۶۳ واحدمشکلات حقوقی،۱۰۳ واحددارای مشکلات مدیریتی و ۱۶۱ واحد دارای مشکلات فرسودگی ماشین آلات بوده است.
تفسیر خبر: کجایند نامه نویسان اقتصادی؟ کجایند نخبگانی که حالا از تصمیمات دور شده اند؟ چرا صدای اعتراضی بلند نشد؟اقای هاشمی شما کجا بودید؟
۴- تعدادبیکارانی که آمارر سمی سال ۷۵ نشان می دهد، ۴۵۶/۱میلیون نفر بوده اند که در سال ۷۶به۹۵۷/۱میلیون نفر، در سال ۷۷ به ۵۵۲/۲ میلیون نفر، در سال۷۸به ۹۳۵/۲میلیون نفر ودر سال ۷۹ به ۰۴۱/۳میلیون نفر طبق آمار سازمان مدیریت وبرنامه ریزی افزایش یافته اند. یعنی متاسفانه نرخ بیکاری از ۱/۹درصد در سال ۷۵ به۴۸/۱۲، ۱۰/۱۳، ۵۴/۱۳،۲۸/۱۴درصد در سالهای ۷۶ تا ۷۹افزایش داشته است. در این میان مشاهده می شد که از این میزان بیکاری موجود در کشور۳۸/۴درصد آنان افراد تحصیل کرده در سال ۷۶ بودند که در سالهای بعد به ۴۵/۶ درصد و ۹۰/۷ درصد رسیده است.
تفسیر خبر: درتمام این سالها و این قضایا واتفاقات اقای هاشمی کجا بودند؟ آیا احساس خطر ونگرانی نمی کردند؟آیا حساس سوء مدیریت نمی کردند؟چرا فقط دردولت احمدی نژاد شما دلسوز نظام ومردم شده اید؟ راستی زمانی که به اسلام وارزشهای انقلاب وامام توهین میشد شما کجا بودید؟آیا احساس خطر نمی کردید؟آیا با دولت خاتمی معامله سیاسی داشتید؟ فقط متعجبم که در این سالها نامه نویسان اقتصادی کجابودند؟ یادم آمد اینها یا پست داشتند یا درحال برنامه نویسی توسعه بودند.
آقای هاشمی اما در مورد آزادی بیان. زندانی شدن حیدر رحیم پور ازغدی در زمان صدارت شما هنوز فراموش نشده است. ضرب وشتم چند طلبه هم لباس شما که قصد سوال پرسیدن داشتند هنوز فراموش نشده است. تبعید و حبس این عزیزان با کدام منطق مورد قبول شما همخوانی دارد؟ لطفا از سر صداقت انتقاد کنید وفراموش نکنید: مردم را به کار خیر فرامی خوانید در حالیکه خودتان را فرامو ش کرده اید.