آیا سوریه در بهار عربی به سر می برد؟

بولتن نیوز – سرویس بین الملل : سوالی که این روزها ذهن بسیاری از صاحب نظران و تحلیل گران مسائل بین الملل و تئوری پردازان انقلاب ها را به خود مشغول ساخته است، آینده سوریه و نظام حاکم بر آن می باشد.از سویی مردم سوریه به دنبال تغییرات و تحولاتی در ساختار نظام سیاسی این کشور هستند  و از سوی دیگر غرب، سوریه را از جغرافیای بهار عربی جدا خواسته و در ظاهر با خواست مردم جهت هدایت فکری ایشان هم صدا شده است که خود این مسئله(حمایت غرب از مردم سوریه) بسیار سوال برانگیز است.

در جنجال آتش باران تبلیغاتی غرب در نابه سامان نشان دادن اوضاع سوریه بود که خبری همگان را شگفت زده کرد؛ خبری که روی تلکس بسیاری از رسانه های خبری دنیا قرار گرفت و به این صورت بود :" بيش از يک ميليون نفر از شهروندان سوريه از صبح(5 آبان) با حضور در ميدان امويين شهر دمشق حمايت خود را از نظام بشار اسد اعلام کردند. صدها هزار نفر از زنان و مردان سوري پس از طي چندين کيلومتر مسافت و با در دست داشتن تصاويري از بشار اسد و حافظ اسد پرچم سوريه، پرچم حزب الله و پرچم فلسطين در ميدان امويين شهر دمشق تجمع کردند.در اين تجمع سوري‌ها تاکيد کردند که حمايت از فلسطين حمايت از مقاومت و حمايت از سوريه مسائلي است که هرگز از آن شانه خالي نخواهند کرد. در اين تظاهرات عليه شخص رجب طيب اردوغان نخست وزير ترکيه، يوسف قرضاوي رئيس اتحاديه علماي مسلمين همچنين عليه برهان غليون رئيس شوراي انتقالي سوريه که در فرانسه به سر مي‌برد شعارهايي سر دادند.همچنين سوري‌ها با برافراشتن پرچم‌هاي روسيه و چين در کنار پرچم سوريه از اين دو کشور به خاطر وتوي پيش نويس قطعنامه عليه سوريه و هرگونه دخالت نظامي ناتو در شوراي امنيت قدرداني کردند..."

در تحلیل این خبر مهم، سه نکته در خور توجه می باشد: 1- نیاز سوریه به اصلاحات 2- موضع مشترک و سوال برانگیز غرب و اتحادیه عرب نسبت به تحولات اخیر سوریه 3- جهان اسلام و یک بام و دو هوای ترکیه

1- نیاز سوریه به اصلاحات

شکی نیست که جنس تحولات اخیر سوریه نسبت به سایر کشورهای عربی که در روزهای بهاری خود به سر می برند کاملا متفاوت است. به عبارت دیگر می توان از این تحولات با نام «اصلاحات»(Reform) یاد کرد و اطلاق «انقلاب»(Revolution) به آن اشتباه به نظر می رسد.

مردم سوریه در این تظاهرات با شعارهای خود بیانگر چند نشانه مهم بودند؛ اول اینکه با در دست داشتن عکس هایی از بشار اسد و حافظ اسد و سر دادن شعار "الشعب يريد بشار الاسد" (ملت خواستار بشار اسد است) حمایت خود را از حاکمان فعلی اعلام نمودند، دوم اینکه با در دست داشتن پرچم حزب الله لبنان، حمایت خود از انتفاضه فلسطین و همسویی با سیاست خارجی حاکمیت فعلی را ابراز داشتند و سوم اینکه با اعلام خواست خود مبنی بر تغییرات در ساختار از دخالت بیگانگان در این اصلاحات برائت جستند.

این در حالی است که در تظاهرات سایر کشورهای عربی مورد اول و دوم اساسا وجود ندارد و مردم آن کشورها خواهان سرنگونی کامل و توامان حاکمان طاغوت و کل نظام سیاسی حاکم می باشند و با سر دادن شعار « الشعب یرید اسقاط النظام» به خوبی خواست انقلابی خود را به همگان نشان می دهند.

بنابر این مردم سوریه به دنبال اصلاحاتی هستند که موجب پویایی هر چه بیشتر ساختار فعلی می گردد و طبیعی است که هر نظام سیاسی ممکن است پس از نشان دادن نقاط ضعف خود در گذار از اجرا و عملیاتی شدن، نیاز به اصلاح داشته باشد.

2- موضع مشترک و سوال برانگیز غرب و اتحادیه عرب در قبال تحولات اخیر سوریه

غرب و ایالات متحده که بنابر ذات شیطانی خود در قبال تحولات کشورهای عربی موضع سکوت و حتی حمایت از حاکمان جور تا آخرین لحظات را برگزید در اقدامی تعجب برانگیز روزه سکوت خود را شکست و در این راستا رسانه های خبری وابسته به سرمایه داری نیز با اختصاص حجم عمده ای از برنامه های خود به تحولات سوریه و سانسور واقعیت های تحولات در سایر کشورهای عربی، با سیاست خارجی رژیم سرمایه داری همراه شدند.

اما در این میان موضع مشترک اتحادیه عرب و هم راستا شدن این اتحادیه با ایالات متحده بسی جای تعجب است؛ به گزارش bbc فارسی کمیسیون وزیران امور خارجه اتحادیه عرب اعلام کرده که درباره ادامه کشتار غیرنظامیان به بشار اسد پیامی فرستاده و خواهان توقف فوری آن شده است.

به نظر می رسد این اتحادیه که به دلیل سکوت و انفعال خود در برابر بهار عربی، هیچ پاسخی در برابر سوالات تاریخ ندارد، در این اقدام جبران گذشته ننگین خود را دنبال کرده است و حال آنکه اعراب نظاره گر عملکرد این اتحادیه در حوادث اخیر بودند و وجدان بیدار شده ایشان به قضاوت پیرامون اتحادیه عرب خواهد نشست.

این موضع مشترک و خلاف رویه اتحادیه عرب و ایالات متحده به خوبی حکایت از به خطر افتادن منافع آنها در رهگذر ثبات سوریه دارد.

3- جهان اسلام و یک بام و دو هوای ترکیه

نکته پایانی که در این تظاهرات موجب سرافرازی مردم سوریه گشت، هوشیاری ایشان در برابر «یک بام و دو هوای ترکیه» است؛ دستگاه دیپلماسی ترکیه در برابر تحولات اخیر کشورهای اسلامی فراتر از آن که به فکر هر کارشناسی خطور کند از عقلانیت خارج شده و حالت پارادوکسیکال به خود گرفته است.

از سویی مسئولان این کشور در برابر رژیم جعلی صهیونیستی ژست انسان دوستی گرفته و به مخالفت با آن می پردازند و از سوی دیگر همین کشور- ترکیه- با استقرار سپرهای موشکی ناتو در خاک ترکیه جهت تامین امنیت رژیم صهیونیستی موافقت می کند!  

ترکیه که پس از سال ها تحقیر توسط اتحادیه اروپا برای اروپایی شدن، این رویا را فراموش کرده است این روزها سودای رهبری جهان اسلام را در سر دارد و حال آنکه این رهبری جز با پیروی از سنن الهی و مخالفت آشکار و نهان با دشمنان خدا میسر نشود، همان طور که جمهوری اسلامی طی 30 سال گذشته به مجازات پیروی از سنن الهی از پرداخت هیچ هزینه ای فروگذار نشده است و امروز نیز رهبری فکری جهان اسلام را در دست گرفته است.

به نظر می آید تجربه تلخ اما گران بهای تکیه بر قدرت های پوشالی و غیرالهی توسط کشورهای به ظاهر اسلامی آینه عبرت و تلنگر مناسبی برای امثال ترکیه باشد که تکیه بر ایشان هیچ فایده ای را برای مسلمین به دنبال نخواهد داشت و باید به مفاد این سنت الهی دقت نمود که :« لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقينَ لا يَعْلَمُون‏»(سوره منافقون، آیه 8)

* سپهر حجازی