مشارکتی ها و صدور انقلاب

کیهان:

دبيركل سابق حزب مشاركت در راستاي دفاع فصلي و موسمي از انقلاب ادعا كرد شعار صدور انقلاب بعد از انقلاب بر ضد خودش تبديل شد.
محمدرضا خاتمي در گفت وگو با سايت جماران گفت: در سال هاي اول انقلاب در همين تلويزيون جمهوري اسلامي گفت وگو بود، توده اي ها و چريك هاي فدايي خلق مي آمدند و با مسلمانان و عالمان اسلامي بحث مي كردند، دانشگاه ها محل گفت وگو بود. بعد از يك مدتي البته به خاطر مسايلي اين باب گفت وگو بسته شد و ما چه در داخل و چه در خارج از اين مساله ضرر و زيانهايي را متحمل شديم.
وي درباره شعار صدور انقلاب اسلامي گفت: منظور از صدور انقلاب در ديدگاه امام(ره) كاملا روشن بود كه چيست. ولي دو اتفاق افتاد كه ما دراين راه ناكام مانديم نه فقط ناكام بلكه همين شعار صدور انقلاب هم به ضد خودش تبديل شد. يكي گرفتاريهاي داخلي بود. شما مي خواستيد بگوييد صدور انقلاب يعني صدور انديشه و الگو، ما با گرفتاريهاي بعد از انقلاب متاسفانه الگوي درخشاني را كه به دنبالش بوديم نتوانستيم بسازيم نه تنها الگو را نساختيم بلكه در زمينه توليد فكر و انديشه هم دچار اختلال شديم. ما بعد از انقلاب چند تا آقاي مطهري يا آقاي بهشتي تربيت كرديم و يا با متفكرين خودمان الان چگونه برخورد مي كنيم؟ متاسفانه ما در توليد فكر و انديشه و الگو در بعد از انقلاب آن توفيق لازم را نداشتيم.
وي ادامه داد: دومين مشكل اين است كه ما هيچ وقت نيامديم بگوييم كه اگر ما مي خواهيم اين انقلاب را به عنوان يك تفكر و انديشه صادر كنيم در طرف مقابل هم ممكن است تفكر و انديشه وجود داشته باشد. ما چه جايگاهي براي پذيرش آن تفكر و انديشه داريم؟ بسياري وقتي صدور انقلاب را مطرح مي كنند يعني انديشه انقلاب و اسلام و تفكر اصلاح يك جاده يك طرفه اي است كه فقط هر چه ما مي گوييم دنيا بايد بشنود. وقتي صدور انديشه انقلاب موفق مي شد كه به عنوان يك گفت وگو مطرح مي شد درباره اين اظهارات چند نكته قابل تأمل به نظر مي رسد مخصوصا اينكه دبيركل سابق مشاركت و برادر رئيس دولت اصلاحات ژست دلسوزي براي انقلاب گرفته و از موضع يك طرفدار انقلاب حرف زده است.
نخست اينكه نشريات همسو با حزب مشاركت و برخي تئوريسين هاي اين حزب علناً در دوره اصلاحات از پايان انقلاب سخن گفته و براي آن ختم گرفتند! سالم ترين آنها مي گفتند دوره انقلاب اسلامي و شعارها و آرمان هاي آن سپري شده است، تندروهايشان كه از اساس مايل به محاكمه انقلاب اسلامي و آرمان ها و متوليان آن بودند.
ثانيا فضاي گفت وگو را جريان هاي ضد انقلابي مسدود و منقضي كردند كه به رغم شكست در رفراندوم جمهوري اسلامي و تحريم رفراندوم قانون اساسي، اجازه شركت در انتخابات و داشتن تجمع و تريبون و رسانه و ميتينك داشتند اما با اين وجود به جنگ شهري و اختلاف افكني و همكاري با سفارت آمريكا و ترور دست يازيدند.
ثالثا امروز تمام- و نه حتي اكثريت- بقاياي گروهك هاي مورد اشاره نظير حزب توده و فدائيان خلق و سازمان منافقين و... از فتنه سبزي كه اصلاح طلبان حمال و باركش آن شدند، حمايت مي كنند و بنابراين امثال رضا خاتمي به جاي تظاهر به دغدغه عدم صدور انقلاب، بايد از دغدغه شكست ضد انقلاب سازمان دهنده فتنه سبز سخن بگويند و گرنه كورترين تحليل گران هم صدور انقلاب اسلامي را در سلسله شكست هاي جبهه استكبار در لبنان و فلسطين و عراق و مصر و يمن و بحرين و عربستان و اردن و آمريكاي لاتين و در شعارهاي الله اكبر و الاسلام هوالحل و نيز در حمله به سفارت خانه هاي رژيم صهيونيستي و آمريكا مشاهده مي كنند.
رابعا جريان اصلي لانه كرده در حزب مشاركت جزو دشمنان اصلي تفكرات شهيد مطهري و شهيد بهشتي و ساير نظريه پردازان انقلاب اسلامي رده بندي مي شوند و لااقل امثال رضا خاتمي حق ندارند دم از اين شهيدان بزنند. اين شهيدان براي اعتلاي انقلاب اسلامي و جمهوري اسلامي جان در طبق اخلاص گذاشتند و توسط گروهك هايي به شهادت رسيدند كه اتفاقا جزو تربيت شدگان يا حاميان جريان چپ استحاله شده (اصلاح طلبان و فتنه گران فعلي در مشاركت و مجمع روحانيون و...) محسوب مي شوند. و مگر نه اينكه همين حضرات به ترور شخصيت صاحب نظران و متفكراني چون علامه مصباح يزدي و رجال صاحب نام و جريان شناس حوزه هاي علميه پرداخته اند؟