رتبه «هيچم» براي گردشگري ايران!

به گزارش تعامل نیوز، كشور ما از نظر دارا بودن مناطق گردشگري طبيعي و تاريخي و ميراث فرهنگي جزو 10كشور اول جهان است اما در ليست كشورهاي گردشگرپذير حتي به رتبه صفر هم دست نيافته ايم و اصلاً اسمي از كشورمان در اين فهرست جهاني به ميان نيامده است!

سازمان جهاني گردشگري در جديد ترين گزارش خود فهرست كشورهاي فعال در حوزه گردشگري را بر اساس تعداد مسافر خارجي وارد شده به هر كشور منتشر كرده است.به گزارش « آتي نيوز»، در ليست منتشر شده در سطح جهان تعداد 940 ميليون گردشگر جابجا شدند كه در اين ميان كشورهاي فرانسه، آمريكا و چين 3 رتبه بر تر را به خود اختصاص داده اند. درهمين حال در بين 10 كشور بر تر جهان در زمينه گردشگري، تركيه توانسته است رتبه 7 اين فهرست را داشته و در بين كشورهاي خاورميانه اي اين ليست كشورهاي يونان، عربستان و سوريه 3 جايگاه بر تر را به خود اختصاص داده و امارات متحده عربي جايگاه 4 را تصاحب كرده است.
بي شك اگر سوريه، سوم و دبي چهارم شده اند به بركت پولهايي بوده است كه گردشگران ايراني به دليل نبود زيرساختهاي كافي در مناطق گردشگري ايران در هتلهاي اين سرزمين ها خرج كرده و كالاهاي بنجل چيني را با رنج و زحمت براي هموطنانشان به سوغات آورده اند!

مرگ زودرس گردشگري در ايران

مناطق نمونه گردشگري بدون رعايت استانداردها و بر اساس نفوذ استانداران در هيات دولت به گردشگران - بدون تهيه زيرساختها- اعلام مي شوند. كيش -به دليل آلودگي سواحل - از فهرست مقاصد گردشگري غواصي خارج مي شود، تالاب انزلي به دليل انباشت زباله و فاضلاب دچار مرگ تدريجي شده است. نبود متولي كارآمد براي توريسم درماني، افزايش بناهاي خارج شده از فهرست آثار ملي، آلوده سازي زيست محيطي مقاصد اكوتوريسم ايران، همه اين ها گردشگري مارا تهديد مي كند. صنايع دستي و هنرهاي بومي و باستاني ايران به دليل عدم حمايت دولت يكي پس از ديگري دچار مرگ تاريخي مي شوند و سياسي شدن متوليان گردشگري كشور بزرگ ترين ضربه ها را به صنعت گردشگري ايران مي زند؛ آن وقت ناله مي كنيم كه چرا نام ايران در ميان كشور هاي گردشگر پذير اعلام نمي شود و براي ايران بزرگ و پر جاذبه، رتبه اي اختصاص داده نمي شود؟!
كارشناسان معتقدند براي بهبود وضعيت گردشگري در كشورمان عزم جدي وجود ندارد.

ضربه اي كه از بي توجهي خورده ايم

«احمد رضا كريميان» كار شناس گردشگري ومدرس دانشگاه در اين باره مي گويد: ما در دارا بودن جاذبه هاي گردشگري جزو اولين كشور ها و در رتبه هاي يك تا پنجم هستيم اما ايران به لحاظ درآمد گردشگري در رتبه 70 جهان قرار دارد و اين اصلا برازنده كشور تاريخي و بافرهنگي مانند ايران اسلامي نيست و اين عقب ماندگي در جذب گردشگر، حاصل ضربه اي است كه از بي توجهي دولت خورده ايم.
وي مي افزايد: متاسفانه سياسي كاري و ايجاد حلقه هاي انحرافي از اصل گردشگري، با محوريت سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري، باعث شده صنعت گردشگري در حوزه هاي تاريخي، ميراث فرهنگي، اقليمي و اكو توريسم، صنايع دستي و هنرهاي بومي و حتي در حوزه هاي نوپديدي مانند توريسم پزشكي -با توجه به ظرفيت موجود در كشورمان -مورد غفلت جبران ناپذير دولت قرار بگيرد.اين كار شناس گردشگري، واگذاري كامل صنعت گردشگري به بخش خصوصي را راه علاج مشكل مي داند و مي گويد: متاسفانه براي برخي مقاصد بين المللي و تامين يك سري از غرضهاي جناحي در كشور ما، به خصوصي سازي گردشگري توجه نشده است.

مناطق گردشگري جاذبه ندارند
گرچه بيش از 1366 منطقه نمونه گردشگري در كشور ثبت شده و براي رونق گردشگري هم 270 طرح گردشگري به سرمايه گذار واگذار شده است اما واقعيت اين است كه در بحث «نمونه اعلام كردن مناطق گردشگري» نيز استانداردهاي لازم براي ايجاد جاذبه هاي گردشگري لحاظ نمي شود و مناطق نمونه گردشگري كشورمان نه نمونه اند نه داراي جاذبه! «پيمان كاظمي» مديركل دفتر مناطق نمونه گردشگري سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري كشور در اين باره به مي گويد: متاسفانه رقابت خاصي در ميان استان ها ايجاد شده و مناطق نمونه گردشگري فرصتي شده تا مسؤولان و استانداران در صدد معرفي جاذبه هاي گردشگري استان خود برآيند حتي اگر آن منطقه از حداقل هاي نياز گردشگران بي بهره باشد و اين به گردشگري و جذب توريست صدمه زده است.

نداشتن توجيه اقتصادي در جاذبه هاي گردشگري
وي نبود مطابقت برخي از اين مناطق با قوانين موجود و نداشتن توجيه اقتصادي و جاذبه هاي گردشگري در مناطق مذكور را مورد اشاره قرار داده و خاطر نشان مي كند: تاكيد بر ماده 8 قانون تشكيل سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري براي جلب سرمايه گذاران داخلي و خارجي مصوب سال 1380 در دولت وجود دارد و بر اساس اين مصوبه، دولت مي تواند در مناطق مستعد كشور و قطب هاي گردشگري، به متقاضي بخش غيردولتي جهت ايجاد تاسيسات زيربنايي و ايرانگردي و جهانگردي اجازه تاسيس مناطق نمونه گردشگري را بدهد كه اگر به روح اصلي اين قانون يعني جذب گردشگر بعد از ايجاد زيرساخت ها توجه شود مشكلات كاهش مي يابد.