کدیور و دوستانش دست بکار شدند

به گزارش جهان، این فعالان اپوزیسیون همچون محسن كديور و فاطمه حقيقت جو برای صدور این بیانیه حتی از اینکه اسمشان در کنار مقامات اطلاعاتي و امنيتي آمريكا قرار بگیرد و نزدیکی آنان با مقامات کاخ سفید تایید شود، ابا نداشته اند.

این بیانیه را پل پيلار (رئيس سابق بخش خاورميانه در سيا)، جان ليمبرت (از جاسوسان سفارت آمريكا در تهران و رئيس سابق ميز ايران در وزارت خارجه) و نيز برخي شهروندان آمريكايي امضا كرده‌اند كه در آن به بهانه مخالفت با سازمان منافقين، از جریان فتنه اعلام حمايت شده بود.

این موضوع حتی تعجب يك سايت وابسته به مخالفان جمهوري اسلامي را برانگيخت. سايت خودنويس در واكنش به اين اتفاق عجيب نوشت: سايت روزنامه فايننشال تايمز اين اعلاميه را منتشر اما خيلي زود حذف كرد. يك روزنامه نگار به خودنويس گفت كه ممكن است دليل اين مساله، آمدن نام حجت الاسلام كديور در كنار يك مسئول سابق سازمان اطلاعات مركزي آمريكا (سيا) باشد. اكثر افرادي كه در اين فهرست حضور دارند، شهروند آمريكا هستند و درخواستشان از دولت و كنگره اين كشور از نظر اين روزنامه نگار بلااشكال است اما شايد حضور نام محسن كديور و برخي افراد در اين فهرست مي توانست باعث ايجاد تحليل هايي متفاوت از سوي رسانه هاي حاكميت در ايران شود.

تريتا پارسي، رامين جهانبگلو، مهرزاد بروجردي، فريده فرهي از دیگر امضا کنندگان بیانیه اند.

امضا کنندگان این نامه بارویکرد و رویه تروریستی منافقین هیچ مخالفتی نکرده اند؛ تنها هشدار داده اند که خارج کردن نام سازمان مجاهدین خلق از لیست گروههای تروریستی به "جنبش سبز" صدمه جدی خواهد زد. زیرا گروهک منافقین بشدت مورد نفرت مردم ایران است و یکی از علل مقابله مردم با جریان فتنه هم یکی شدن آنان با این گروهک بوده است.

اکنون فعالان خارج نشین فتنه درصدند که با این اقدام نمادین ظاهرا مسیر خود را از مجاهدین خلق جدا کنند تا هزینه بیشتری به آنان تحمیل نشود و در عین حال آبروی سیاسی آمریکا به عنوان حامی فتنه گران، با حمایت از تروریست ها زیر سوال نرود.

البته آنچنان که تریتا پارسی، رئيس شورای ملی ايرانی آمريکايی (نایاک) به چند سایت های ضدانقلاب گفته است: اگر فردی، مدتی در سازمانی عضو باشد که آن سازمان زمانی در لیست گروه های تروریستی از سوی دولت امریکا قرار داشته، تحت هیچ شرایطی اجازه ورود به خاک امریکا را نخواهد داشت. ولی سران سازمان مجاهدین نه تنها در اروپا آزادانه به پارلمان های کشورهای مختلف رفت و آمد داشته اند که سران و چهره های شاخص آن در امریکا هم حضور و فعالیت ویژه ای دارند.
البته رئيس شورای ملی ايرانی آمريکايی هم به این تناقض اذعان کرده است. 

به گفته ترتیا پارسی سه گروه در امریکا از مجاهدین خلق حمایت می کنند. او مدعی است که یک دسته افرادی هستند که اصلا ماهیت این گروه را نمی شناسند و فقط با جمهوری اسلامی مشکل دارند. یک دسته دیگر افرادی هستند که شاید از اقدامات و ماهیت این سازمان آگاهی هم داشته باشند اما این سازمان بدانها پول های کلانی پرداخت میکند و آنها هم به خاطر این پول های کلان از آنها حمایت میکنند. 

اما دسته سوم که به اعتقاد پارسی "کلیدی و خطرناک" هستند، معتقدند: می شود از مجاهدین خلق برای حمله به خاک ایران سواستفاده و دانشمندان ایرانی را ترور کرد و... آنها می دانند که هر اقدامی از این دست برای خود آنها هزینه های گزافی دارد و لذا می خواهند از مجاهدین خلق در این زمینه استفاده کنند؛ یعنی ابتدا از لیست گروههای تروریستی آنها را خارج کنند و سپس به آنها برای عملیات تروریستی در داخل ایران و یا حمله به خاک ایران امکانات دهند.

شاید به جان خریدن هم پیالگی با مقامات سیا و کاخ سفید از سوی کسانی چون محسن کدیور و صدور بیانیه درباره مجاهدین خلق، در نتیجه افشای این واقعیت و بی آبرو شدن هم نشینان با گروهک منافقین بوده است.