همه ما مختاریم

وبلاگ روی خط طلبگی:

همه شیرینی این دنیا به این است که محل ابتلاء و آزمایش است. همه شیرینی انسان بودن به این است که بتواند در کوره آزمایش‌ها جوهره خود را نمایان کند و استعدادهای خود را نشان دهد.

و چه خوش گفت سید مرتضی: هیچ کس را تا به بلای کربلا نیازموده‌اند، از دنیا نخواهند برد. و شیعه کسی است که هر روز و شب‌ش و به‌تر بگویم هر لحظه‌اش آزمایش است و بلا. درگیری است و تضاد. و کسانی راه را تا آخر می‌پیمایند که بدانند مورد ابتلاء هستند و وظیفه ای بر عهده دارند و باید آن را به سرانجام برسانند. و شیعه را این وظیفه و رسالت بس که آیین مراد خود، امیرالمومنین، را زنده نگه دارد. عدالت او را بطلبد و در راه مرید علی شدن قدم بگذارد. و زنده نگه داشتن گاهی با زبان است، گاهی در عمل، و اگر اقتضا کرد با خون. و آیینی که از ابتدا با خون تضمین شده است خون می‌خواهد. کربلا رفتن خون می‌خواهد… در ره سردار سر داد باید…

مختار نه معصوم بود و نه زاده معصوم. از آسمان هم نیامده بود. مختار فقط مختار بود. مختار بن ابوعبید ثقفی. راهی را که مختار انتخاب کرد، در هر لحظه و هر جا کشیده شده است. و جنگی که مختار برای آن سپر و سپاه تدارک دید در هر زمانی برپاست. فقط چمشانی می‌خواهد که آن را ببیند و پاهایی که استوار و مردانه قدم در میدان آن بگذارد. باور کنیم که همه ما مختاریم.

بعدنوشت:

بعد از نوشتن متن ماندم آن را در کدام دسته موضوع بگذارم. نگاهی به قد و قواره ستون موضوعات وبلاگ کردم، دیدم طلبگی نوشت بهترین دسته است. راز طلبگی نوشت بودنش هم باید با عکس بالای وبلاگ تفسیر شود. بگذرم.