کد خبر: ۵۵۷۵۵
تاریخ انتشار:
‍‍‍ پ پ ‍‍‍
3 دلیل راهبردی:

چرا هند خرید نفت از ایران را متوقف نخواهد کرد؟

هند اساسا در این مدت قادر به پیدا کردن یک تامین کننده مطمئن که بتواند در طولانی مدت روزانه 400 هزار بشکه نفت به این کشور بفرستد و در وصول مطالباتش هم آسان گیرانه عمل کند، نبوده اند. مجموعه اطلاعات نشان می دهد عربستان سعودی –که پس پرده نقش مهمی در تخریب روابط ایران و هند ایفا می کند- تنها برای یک ماه...
بولتن نیوز: ظرف یک سال گذشته که هند به دلیل مشکلات بانکی از پرداخت پول نفت خریداری شده به ایران ناتوان بوده، امریکایی ها امید فراوانی به این موضوع بسته بودند که این مشکل تبدیل به بن بستی غیر قابل حل شود و نهایتا ایران بخش بزرگی از درآمد ارزی خود را از دست بدهد.
کاهش دسترسی ایران به ارزهایی مانند یورو و دلار، از میانه سال 2010 به این سو، یکی از اجزای اصلی راهبرد تحریمی امریکا علیه ایران بوده است. هدف امریکایی ها از تمرکز روی کاهش دادن درآمدهای ارزی ایران این بوده است که:
 
 
 
                                               

1- در حالی که به دلیل آغاز هدفمندی یارانه ها هزینه های داخلی دولت افزایش پیدا کرده، دولت از درآمدهای خود محروم شود تا شاید در مقطعی از پرداخت یارانه به مردم ناتوان بماند و همین امر ناآرامی های اجتماعی را احیا کند.

2- تحلیل امریکایی ها این بوده است که کاهش درآمدهای ارزی کشور، توان واردات دولت بویژه در حوزه کالاهای اساسی را مستقیما با معیشت مردم مرتبط است به نحو اساسی کاهش خواهد داد.

3- و نهایتا امریکایی ها در پی آن بوده اند که با کاهش دادن درآمدهای ایران زمینه های گسترش انتقادهای داخلی از دولت را در آستانه انتخابات مجلس (و تا انتخابات ریاست جمهوری یازدهم) فراهم کنند.

در دسترس ترین راهی که امریکایی ها برای رسیدن به این هدف برگزیدند این بود که خریداران نفت ایران را بابت استفاده از دلار در پرداخت پول نفت خریداری شده به ایران محدود کنند. به همین منظور، امریکا فشارهایی به هند، چین و ژاپن وارد کرد که از پرداخت پول نفت به ایران خودداری کنند و علاوه بر این سعی کرد هر نوع نقل و انتقال دلار به حساب های وابسته به ایران را دچار مشکل کند. ژاپنی ها زیر بار این موضوع نرفتند، چین از مدت ها قبل –از سال 2006- پول نفت ایران را به یورو پرداخت می کرد و بنابراین اساسا از این فشار تاثیر نپذیرفت اما هند یک مکانیسم انتقال پول به ایران را که مستقیما از طریق ارتباط بانک های مرکزی عمل می کرد متوقف ساخت و به این ترتیب از دسامبر 2010 به این طرف پولی به حساب ایران واریز نکرد.
 

                                        

اینکه چرا از میان کشورهایی که امریکا از آنها خواسته بود در پرداخت بدهی خود به ایران تعلل کنند، فقط هند زیر بار فشارهای واشینگتن رفت سوال مهمی است کارشناسان درباره آن دیدگاه های متنوعی دارند.

برخی عقیده دارند مشکل مربوط به هیئت حاکمه فعلی هند است که در معرض اتهام های مالی فراوان و بی کفایتی داخلی قرار دارد و تحت این شرایط نمی خواهد روابط خود با امریکا را هم بحرانی کند.

برخی دیگر به موضوع قراردهای هسته ای و تسلیحاتی امریکا و هند اشاره می کنند و می گویند هند برای تداوم عمل امریکا به این قراردادها چاره ای جز سرخم کردن نداشته است.

عامل دیگر این است که برخی کارشناسان عقیده دارند هند هم در مقابل چین و هم در مقابل پاکستان خود را نیازمند حمایت راهبردی امریکا می بیند و بنابراین واضح است که باید در مقابل این حمایت های راهبردی امتیازهایی واگذار کند.   

در هر حال، قطع واریز پول نفت خریداری شده به حساب ایران این نگرانی را بوجود آورد که آیا ایران یکی از مهم ترین مشتری ها نفت خام خود را از دست خواهد داد و آیا احتمال دارد که این رفتار به دیگر خریداران هم تسری پیدا کند؟

به نوشته ایران هسته ای، آغاز مجدد واردات نفت از ایران پیدا خواهد کرد همچنانکه مقام های هندی هم در چند روز اخیر بر این امر تاکید کرده اند.
 
                                          
دلیل اول این است که هند اساسا در این مدت قادر به پیدا کردن یک تامین کننده مطمئن که بتواند در طولانی مدت روزانه 400 هزار بشکه نفت به این کشور بفرستد و در وصول مطالباتش هم آسان گیرانه عمل کند، نبوده اند. مجموعه اطلاعات نشان می دهد عربستان سعودی –که پس پرده نقش مهمی در تخریب روابط ایران و هند ایفا می کند- تنها برای یک ماه (ماه اوت 2011) حاضر به تامین نفت برای چند پالایشگاه هندی شده و دو طرف به هیچ توافق بلند مدتی دست نیافته اند. مذاکرات هند با امارات، کویت وعراق هم به نتیجه ای نرسیده است. به عقیده برخی از تحلیلگران مشکل اساسا این است که این کشورها دارای آن مقدار مازاد تولید نیستند که بتوانند روزانه چند صد هزار بشکه به هند صادر کنند و اگر این کار را به طو جدی انجام بدهند آنگاه از عمل به تعهدات خود در مقابل دیگر خریداران ناتوان خواهند بود. مهم تر از این، اگر ایران چیزی به اندازه 400 هزار بشکه نفت در روز مازاد داشته باشد می تواند آن را با قیمتی اندکی پایین تر از قیمت بازار به مشتریانی جدید عرضه کند که در این صورت عربستان یا هر کشور دیگری که بخواهد نفت را با قیمت بالاتری عرضه کند دچار مشکلات اساسی خواهد شد.

دلیل دوم این است که اگر هند در پرداخت پول نفت ایران سیاسی کاری کند آن وقت اعتماد دیگر فروشندگان را هم از دست خواهد داد و بسیاری از آنها از خود خواهند پرسید از کجا معلوم هند همین بازی را در آینده بر سر آنها هم در نیاورد.

و نهایتا دلیل سوم یک دلیل کاملا راهبردی است. همین حالا تقاضای نفت در بازارهای جهانی مدت هاست از عرضه آن پیشی گرفته و علت افزایش سرسام آور بهای نفت خام هم همین است. پس از حادثه فوکوشیما کشورهایی مانند آلمان، ژاپن، ایتالیا و چند کشور بزرگ دیگر تصمیم گرفته اند به تدریج انرژی هسته ای را از راهبرد انرژی خود حذف کنند و بنابراین نیاز به نفت گاز روز به روز افزون تر خواهد شد. تحت این شرایط، بازار جهانی نفت اساسا در موقعیتی نیست که تامین کننده ای با قدرت ایران را به سادگی از دست بدهد یا بتواند خلا آن را پر کند. بنابراین واضح است که هند و دیگرمشتریان ایران در بلند مدت هیچ جایگزینی برای نفت ایران ندارند و باید خودرا با شرایط آن تطبیق بدهند.

علی شاهدیان

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما

آخرین اخبار

پربازدید ها

پربحث ترین عناوین