خداحافظی مردم با فیلم‌های گیشه‌ای

بولتن نیوز : وقتی انقلاب اسلامی ایران در سال 57 به پیروزی رسید تنها یک نفطه عطف در سیر سیاسی ایران نبود بلکه در بسیاری از زمینه ها بابی جدید برای آغازی دوباره باز شد . یکی از آغاز های دوباره هنر اسلامی و سینمای معنا گرا بر اساس آرمان ها و اعتقاداتی بود که مردم برای آن انقلاب کرده بودند . سینمای قبل از انقلاب که جلب مشتری خود را در طعمه ابتذال نهاده بود شالوده ای بسیار سست برای ریشه دادن یک هنر متعالی بود . فیلم هایی بر اساس دغدغه های سطحی جامعه و بیشتر تقلید از فیلم های رده پایین هالیوود و موضوعات بسیار عامه پسند و تنها با انگیزه ی فروش و سود و نه آرمانی جهت ارتقاع دید و باز شدن اذهان  مخاطبین .

به این سبک فیلم ها فیلم های گیشه ای گفته شد. فیلم هایی که به قصد خوش گذرانی صرف و لذت زود گذر که بیشتر به روابط ساده آدم ها تاکید داشت خلاصه می شد  . بعد از انقلاب اسلامی سینما در حوزه ای جدید ظهور کرد و میدان نوینی را برای حرکت برگزید . سینمای معنا گرا که با قوام فرهنگی بسیار که همچون آینه ای هنر متعالی را منعکس می ساخت . با آغاز جنگ تحمیلی  سینمای معنا گرا و ارزشی رنگ و بوی تازه ای به خود گرفت و همچون نهالی نو پا که حال به منعبع لایزالی متصل شده بود .

از همین رو دفاع مقدس موضوعی بسیار وسیع بود که پیش روی فیلم سازان قرار گرفت از طرفی برقراری ارتباط مخاطبین با موضوع جنگ حماسه شهادت و ... به دلیل این که خود در بحر موضوع قرار داشتند ارتباط بسیاری برقرار کردند به همین دلیل در دهه 60 سینما رشدی بسیار سریع کرد . حجم فیلم های ساخته شده به دلیل بستر مناسب افزایش چشم گیری پیدا کرد . این رشد فقط در زمینه فیلم های جنگی یا فیلم های معنا گرا نبود بلکه این رشد در اکثر ژانر ها رخ داد با پایان جنگ گسترش دامنه موضوعی اتفاق افتاد و از همین رو فیلم ها با موضعات خانوادگی  در پایه نخست فیلم ها قرار گرفت .

در همین دوران تلوزیون ایران که در حد دوکانال آن هم در بعد از ظهر ها فعالیت می کرد، با نسلی از جوانان رو به روشد که در عرصه طنز و جنگ های شبانه استعداد خوبی داشتند بعد ها بسیاری از این بازیگران نو پا خود به کارگردانان مطرحی در عرصه طنز مبدل شدند . سروش صحت، جواد رضویان مهران غفوریان و رضا عطاران از جمله اشخاصی بودند که نسل نو طنز را در سیمای جمهوری اسلامی رونق دو چندان دادند . با آغاز دهه 80 این بازیگران و کارگردانان مرز های تلویزیون را در نوردیدند و با ورود به عرصه سینما حرکت جدیدی را رقم زدند . سینما که در دهه 70 در حوزه جدی خانوادگی پر کار شده بود عرصه طنز های 90 شبی را در یک فیلم سینمایی با همان بازیگر ها میزبانی می کرد . این بازیگران به خاطر محبوبیت و از طرفی جذابیت موضوعی و خوش سابقه بودن این سبک فیلم ها در دید مردم عده بسیاری را به سینما ها کشاند و با راه اندازی شبکه سینمای داخلی  این فیلم ها به شکل سی دی به منزل مردم ورود کرد.

ولی دهه نود را می توان پایانی بر این آغاز دانست زیرا مخاطبین این سبک فیلم ها به دلیل تکراری شدن موضوعات ریزش کرده است و دیگر توفیق سال های پیش را ندارد . از همین رو فیلم ها برای جلب دوباره مخاطبین خود دست به ابتکاراتی زدند که به جای بهبود وضع را وخیم تر کرد . ورود اصطلاحات  عامیانه و غیر خانودگی سبب شد خانواده ها کمتر به سینما برودند از طرفی فیلم ها نیز رنگ بوی گیشه ای به خود گرفت حتی فروش فیلم ها در شبکه خانگی  افول کرد که همه نشان دهنده پس زدن این سبک فیلم ها از طرف مخاطبین است .

اگر اکران بهاره امسال را نگاه کنیم  فیلم هایی از جمله جدایی نادر از سیمین ، مرهم و برف روی شیروانی داغ و حتی جرم از توفیق بیشتری نسبت به فیلم گیشه ای فوتبالی ها به دست آورد که خود نشان دهنده تغییر ذائقه مردم است . حال در اکران تابستانی فیلم ورود اقایان ممنوع شاید بتواند وضع این فیلم ها را بهبود ببخشد ولی اگر در اکران تابستان هم توفیقی نصیب این سبک فیلم ها شود باید گفت که این فیلم ها در صورت ادامه همین مسیر به پایان عمر خود نزدیک می شود .

از همین رو سینما شاهد ورودی جدید به زمینه رشد در عرصه موضوعات جدید و سبکی خاص به عنوان افقی جدید در پیش رو خواهد بود . در پایان اشاره به این وضوع بسیار مهم است که سلیقه مردم ایران سخت و سرگرم کردن انها سخت تر است به همین دلیل شخصی در این میدان رقابت موفق تر خواهد بود که به جای تقلید دست به ابتکار و نو آوری بزند و این مسیر جلب مخاطب کند .