يک تولد، افتخاري براي همه پدران
علي(ع) و پدري در حق بشريت
دست تقدير مولود کعبه را خيلي زود به دامان راستگوترين و امين ترين خلق خدا مي رساند تا بعدها که از معجزه محمد اسلام پديد آيد از کرامت علي ولايت هويدا شود و پيام الهي براي هميشه پايدار بماند .براي تاريخي که علي بايد مي ساخت و براي صحنه هاي عظيم و باشکوهي که وليّ خدا...
بولتن نيوز: در ميان لحظه ها ي ناب تاريخ زمان هايي که ابعاد گسترده يک حادثه تا عمق دل ها و سينه ها نفوذ مي کند و بشريت را از خويش سيراب مي سازد کمتر يافت مي شود . گاهي گويي زمان از حرکت مي ايستد و کائنات خداوند در سکوتي شکوهمند نظاره گر مولودي مي شوند که جهان را غرق در حيرت و ابهت مي کند ، آسمان وستارگان باز مي ايستند تا عظمت خلقت را تماشا واز هستي خويش مغرور شوند.
مثل امروزي در کانون بيابان هاي تفتيده حجاز ديوارهاي کعبه شکافته مي شود ،زني آبستن به درون مي شود تا در حرم امن الهي بر گزيده اي از بر گزيدگان خداوند پا به جهان نهد وباب شهر هاي علم خداوندي به روي بشريت باز شود.علي متولد مي شود وبا خود تاريخي فراتر از باورها و تصورها به ظهور مي رسد .
دست تقدير مولود کعبه را خيلي زود به دامان راستگوترين و امين ترين خلق خدا مي رساند تا بعدها که از معجزه محمد اسلام پديد آيد از کرامت علي ولايت هويدا شود و پيام الهي براي هميشه پايدار بماند .براي تاريخي که علي بايد مي ساخت و براي صحنه هاي عظيم و باشکوهي که وليّ خدا بوجود آورد هيچ راهي نبود جز اينکه وي پرورده عصاره هستي شود و در دامان کسي رشد کند که هدف وغايت هستي را بيشتر از هر کسي خوب مي شناخت. رسول خدا با دقتي وصف ناشدني و با اهتمامي فوق العاده انوار هدايت و نيک سرشتي را در عمق جان علي(ع) مي کاشت تا در فرداهاي مبارزه و رزم و فراز و فرود و انزوا وحکومت جان اين مرد شکوفا و هر زمان نوري ساطع شود و بشريت جمال و جلال خدواند را در آيينه رفتار امير مومنان مشاهده کنند. او زودتر از همه اسلام آورد و اولين مردي بود که بر رسالت رسول خدا صحه گذاشت ، هنوز چندان بزرگ سال نشده بود که داوطلبانه بر جاي پيامبر خفت و عاشقانه تا مرز شهادت پيش رفت. ديگر مولود کعبه آرام نيافت و در مبارزه اي باور ناکردني هم دوش پسر عم خود در ميادين جنگ وجهاد، در معرکه هاي هجوم بدکاران و در نبردهاي فکري و کلامي ياوري بي همتا براي اسلام محمدي شد. اما اين همه رشادت هاي حيرت آور تنها بخشي از کارنامه مشعشع او بود ، گويي دست روزگار هنوز هم براي اين اعجوبه زمانه حادثه ها در آستين داشت. علي بايد مي ماند و بعد از رحلت جانگداز نبي مکرم اسلام گوهر تابناک وجودي خود را به نمايش مي گذاشت.
از يک سو بنا بر وصيت هاي متواتر رسول خدا جانشين بر حق و خليفه مسلمين پس از او بود و از سوي ديگر احساس مسوليت نسبت به دين حنيفي که هنوز چون نهالي نياز به پاسداري دارد نمي گذاشت که احتياط را از کف فرو نهد و براي قدرت، هدف متعالي خود را مورد غفلت قرار دهد. علي (ع) فداکارنه راه دوم را برگزيد وحفظ اسلام را بر منافع احتمالي خويش ترجيح داد. در جايي که خشت خشت ديوارهاي مدينه رشادت ها و زحمات علي را به ياد مي آورد و در زماني که هر قدرت و ثروتي در ميان مسلمين مديون فداکاري هاي او بود با احساس مسووليتي باور نکردني گوشه انزوا گرفت و بيست سال تمام جز دلسوزي و مشورت و موقع شناسي از خود بروز نداد ، ولي باز هم مرحله ديگري در اين زندگي تاريخي وجود داشت که شايد از مراحل قبلي از برجستگي هاي بيشتري برخوردار بود .
علي(ع) زير فشار افکار عمومي و در استقبالي بي نظير و با اکراهي شخصي و تنها از روي وظيفه الهي جامه خلافت پوشيد تا نشان دهد که طراز يک حاکم اسلامي چيست؟ عدالتي که اغلب تنها نامي از آن در زبان ها آورده مي شود کدام است و تقوايي که يک مقتدر بايد داشته باشد چه خصوصياتي دارد .
امير مومنان به حاکميت زينت بخشيد و از خلافت مرکبي ساخت که جز به حق و عدل راهوار نباشد. برخلاف اغلب حاکمان تاريخ وي بر حکومت سوار شد و نگذاشت تا قدرت و ميل به ماندن و حکمراني او را از صراط مستقيم دادگري دور کند . علي خليفه شد و در زماني کوتاه چنان به عدالت ومساوات و مهرباني با خلق خدا رفتار کرد که ساعت ساعت حکومتش برگ ها ي زريني از زيبايي زهد و تقوا آن هم در چنين جايگاه حساسي به يادگار تاريخ ماند . تولد علي (ع) را روز پدر ناميده اند تا همه پدران از سير وسلوک او رازي ورمزي برگيرند ، علي تنها بر فرزندان خويش پدر نبود او در حق مردم پيرامون خويش بلکه بر بشريت پدري کرد ، احساس مسوليتي که وي بر جاهلان قوم خويش روا مي داشت و شفقتي که بر مخالفان عنود خود نشان مي داد براي روزي از روزگاران زمان خود نبود او بسان پدر تاريخ و مشفق همه انسان ها راه عدالت و رستگاري را نشان دا د تا رسم پدري و مهرباني و آزادگي و فداکاري ومسوليت شناسي از جهان فرو نيفتد و سير وسلوکش چراغ راه همه انسان ها ي خوب وخير انديش باشد .اين روز بزرگ بر همگان مبارک باد.
محمد منصوري
مثل امروزي در کانون بيابان هاي تفتيده حجاز ديوارهاي کعبه شکافته مي شود ،زني آبستن به درون مي شود تا در حرم امن الهي بر گزيده اي از بر گزيدگان خداوند پا به جهان نهد وباب شهر هاي علم خداوندي به روي بشريت باز شود.علي متولد مي شود وبا خود تاريخي فراتر از باورها و تصورها به ظهور مي رسد .
دست تقدير مولود کعبه را خيلي زود به دامان راستگوترين و امين ترين خلق خدا مي رساند تا بعدها که از معجزه محمد اسلام پديد آيد از کرامت علي ولايت هويدا شود و پيام الهي براي هميشه پايدار بماند .براي تاريخي که علي بايد مي ساخت و براي صحنه هاي عظيم و باشکوهي که وليّ خدا بوجود آورد هيچ راهي نبود جز اينکه وي پرورده عصاره هستي شود و در دامان کسي رشد کند که هدف وغايت هستي را بيشتر از هر کسي خوب مي شناخت. رسول خدا با دقتي وصف ناشدني و با اهتمامي فوق العاده انوار هدايت و نيک سرشتي را در عمق جان علي(ع) مي کاشت تا در فرداهاي مبارزه و رزم و فراز و فرود و انزوا وحکومت جان اين مرد شکوفا و هر زمان نوري ساطع شود و بشريت جمال و جلال خدواند را در آيينه رفتار امير مومنان مشاهده کنند. او زودتر از همه اسلام آورد و اولين مردي بود که بر رسالت رسول خدا صحه گذاشت ، هنوز چندان بزرگ سال نشده بود که داوطلبانه بر جاي پيامبر خفت و عاشقانه تا مرز شهادت پيش رفت. ديگر مولود کعبه آرام نيافت و در مبارزه اي باور ناکردني هم دوش پسر عم خود در ميادين جنگ وجهاد، در معرکه هاي هجوم بدکاران و در نبردهاي فکري و کلامي ياوري بي همتا براي اسلام محمدي شد. اما اين همه رشادت هاي حيرت آور تنها بخشي از کارنامه مشعشع او بود ، گويي دست روزگار هنوز هم براي اين اعجوبه زمانه حادثه ها در آستين داشت. علي بايد مي ماند و بعد از رحلت جانگداز نبي مکرم اسلام گوهر تابناک وجودي خود را به نمايش مي گذاشت.
از يک سو بنا بر وصيت هاي متواتر رسول خدا جانشين بر حق و خليفه مسلمين پس از او بود و از سوي ديگر احساس مسوليت نسبت به دين حنيفي که هنوز چون نهالي نياز به پاسداري دارد نمي گذاشت که احتياط را از کف فرو نهد و براي قدرت، هدف متعالي خود را مورد غفلت قرار دهد. علي (ع) فداکارنه راه دوم را برگزيد وحفظ اسلام را بر منافع احتمالي خويش ترجيح داد. در جايي که خشت خشت ديوارهاي مدينه رشادت ها و زحمات علي را به ياد مي آورد و در زماني که هر قدرت و ثروتي در ميان مسلمين مديون فداکاري هاي او بود با احساس مسووليتي باور نکردني گوشه انزوا گرفت و بيست سال تمام جز دلسوزي و مشورت و موقع شناسي از خود بروز نداد ، ولي باز هم مرحله ديگري در اين زندگي تاريخي وجود داشت که شايد از مراحل قبلي از برجستگي هاي بيشتري برخوردار بود .
علي(ع) زير فشار افکار عمومي و در استقبالي بي نظير و با اکراهي شخصي و تنها از روي وظيفه الهي جامه خلافت پوشيد تا نشان دهد که طراز يک حاکم اسلامي چيست؟ عدالتي که اغلب تنها نامي از آن در زبان ها آورده مي شود کدام است و تقوايي که يک مقتدر بايد داشته باشد چه خصوصياتي دارد .
امير مومنان به حاکميت زينت بخشيد و از خلافت مرکبي ساخت که جز به حق و عدل راهوار نباشد. برخلاف اغلب حاکمان تاريخ وي بر حکومت سوار شد و نگذاشت تا قدرت و ميل به ماندن و حکمراني او را از صراط مستقيم دادگري دور کند . علي خليفه شد و در زماني کوتاه چنان به عدالت ومساوات و مهرباني با خلق خدا رفتار کرد که ساعت ساعت حکومتش برگ ها ي زريني از زيبايي زهد و تقوا آن هم در چنين جايگاه حساسي به يادگار تاريخ ماند . تولد علي (ع) را روز پدر ناميده اند تا همه پدران از سير وسلوک او رازي ورمزي برگيرند ، علي تنها بر فرزندان خويش پدر نبود او در حق مردم پيرامون خويش بلکه بر بشريت پدري کرد ، احساس مسوليتي که وي بر جاهلان قوم خويش روا مي داشت و شفقتي که بر مخالفان عنود خود نشان مي داد براي روزي از روزگاران زمان خود نبود او بسان پدر تاريخ و مشفق همه انسان ها راه عدالت و رستگاري را نشان دا د تا رسم پدري و مهرباني و آزادگي و فداکاري ومسوليت شناسي از جهان فرو نيفتد و سير وسلوکش چراغ راه همه انسان ها ي خوب وخير انديش باشد .اين روز بزرگ بر همگان مبارک باد.
محمد منصوري
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
