خاطرات احمد منصوری

انقلاب اسلامی ایران که در بهمن ۱۳۵۷ به رهبری حضرت امام خمینی (ره) به پیروزی رسید، از نادر پدیده‌هایی است که با محوریت «اسلام، مردم و رهبری دینی» و نقش‌آفرینی نیروهای مذهبی به وقوع پیوست. در جریان پیروزی انقلاب، بسیاری از افراد و تشکل‌های مذهبی نقش عمده‌ای را ایفا کردند. آنان از طریق مبارزه با ایدئولوژی و سیاست‌های رژیم پهلوی، بر پایهٔ اصول ‌اسلامی ‌و آموزه‌های دینی، ‌ جامعهٔ ایدئالی را ترسیم نمودند که بی‌شک پیروزی انقلاب اسلامی نتیجهٔ مجاهدت‌ و تلاش‌های آنان است. برای شناخت دقیق و همه‌جانبهٔ فعالیت‌ها و عملکرد سیاسی‌ـ اجتماعی این جریانات، مرکز اسناد انقلاب اسلامی به عنوان متولی تدوین تاریخ انقلاب اسلامی، تاکنون خاطرات بیش از شصت شخصیت‌ مبارز مرتبط با انقلاب را تدوین و منتشر کرده است. یکی از این شخصیت‌های مبارز آقای احمد منصوری است که مرکز اسناد نسبت به ضبط و سپس تدوین خاطرات ایشان همت گماشته است تا از این طریق بتواند به روشن‌کردن دوره‌ای از فعالیت نیروهای مذهبی و تبیینِ شرایط اجتماعی و سیاسی ایران در دوران گذشته کمک نماید. خاطرات احمد منصوری در کنار سایر منابع و خاطرات شخصیت‌های انقلابی می‌تواند به روشن‌تر شدن وقایع و تاریخچهٔ گروه‌های مذهبی کمک نماید. خاطرات وی از گروه حزب‌الله، حزب ملل اسلامی و به‌ویژه ناگفته‌هایی که از وضعیت زندان و زندانیان سیاسی و فعالیت سازمان مجاهدین خلق (منافقین) بیان کرده است قابل‌توجه و دقت است. همچنین شیوهٔ فعالیت‌های سازمان مجاهدین خلق برای جذب زندانیان سیاسی و تغییر ایدئولوژی آنان، کادرسازی آنان در زندان و اختلافات درون‌سازمانی آنان و مواضع جریانات مختلف سیاسی نسبت به انقلاب اسلامی از دیگر موضوعات مهمی است که در این خاطرات مورد توجه قرار گرفته است.

احمد منصوری یکی از فعالان و مبارزان سیاسی _ مذهبی است که از 15 خرداد در صحنه مبارزات حضور فعال داشت. او ضمن آشنایی با افراد و گروه های مبارز سیاسی _ دینی با عضویت در انجمن اسلامی دانش آموزان، حزب ملل اسلامی و همکاری با گروه حزب الله نقش مهمی در مبارزه با رژیم پهلوی داشته است؛ لذا پس از چندین بار دستگیری توسط ساواک، مورد شکنجه قرار میگیرد. او در زندان با همکاری سایر گروه های مذهبی به ویژه اعضای حزب ملل اسلامی و هیئت مؤتلفه، در فعالیت های سیاسی، علمی و فرهنگی نیروهای مذهبی شرکت کرده است. خاطرات احمد منصوری حاوی نکات ارزشمندی از فعالیت حزب ملل اسلامی و وضعیت زندانیان سیاسی در زندان های رژیم پهلوی است.

ورود به زندان

با ورود ما به پادگان جمشیدیه، همه ی بچه ها را در مسجد پادگان دور تا دور نشاندند و وسایل افراد را جداگانه بازرسی کردند تا اگر کسی وسیله ی ممنوعه ای داشته باشد آن را برداشته و بعدها در موقع خروج از زندان به او تحویل دهند.

یکی از چیزهایی که در آنجا از یکی از زندانیان به عنوان وسیله ممنوعه گرفتند کیسه ای بود که در آن خاک تیمم بودتا در مواقعی که دسترسی به آب ممکن نیست از آن استفاده شود.

این مسئله سبب اعتراض یکی از زندانیان شد. اما سرتیپ پادگان با عصبانیت در پاسخ به او گفت: ((نخیر آقا، نمی شود. اگر تیمم میخواهی بکنی، میزنی روی پای خود و میکشی روی صورتت)).

بعد هم رو کرد به آقای حجتی کرمانی و گفت: ((از این آقا بپرس، مگر نه آقا؟ ))

آقای حجتی هم بلافاصله در پاسخ او گفتند: ((نخیر آقا، این طور نمی شود)).

این پاسخ صریح حجتی برای فرمانده پادگان در برابر مأموران خود گران تمام شد و عامل عصبانیت او شد.