« ناتوی فرهنگی با چادر ملی »

به بهانه ایام فاطمیه به ذهنم رسید چند خطی در خصوص چادر و تهاجم های دشمان اسلام علیه این نعمت که به راستی مصونیت است نه محدودیت برای مخاطبان بنویسم. امیدوارم مفید فایده واقع گردد.

ابتدا اجازه دهید خانم ها را از نظر حجاب به چهار دسته تقسیم کنیم:

دسته اول خانم هایی که کلا از حجاب بیزارند و تمایل دارند کاملا آزاد و بی قید و بند باشند. که تعداد آنها در جامعه ما بسیار اندک است چرا که از طرفی عمده جامعه ما مسلمان هستند و  تقیدات مذهبی دارند و از طرف دیگر خانم های ایرانی به عفاف و حیا معروفند.

دسته دوم افرادی هستند که محجبه بودن را دوست دارند اما حجاب را در پوشیدن چادر نمی بینند. و گمان می برند که با پوشیدن مانتو هم می توان برای خود حریمی درست کنند که در آن حریم به آرامش برسند.
دسته سوم خانم هایی هستند که محجبه هستند، چادر هم سرشان می کنند اما تقیدی به پوشیدن آن ندارند این دسته عموما افرادی هستند که بدون مطالعه و آگاهی چادر را انتخاب کرده اند و یا به دلایلی از جمله شرایط محیط خانواده، دوستان، کار و ... مجبور به پوشیدن چادر شده اند.

و اما دسته چهارم بانوانی هستند که به معنای واقعی محجبه بوده و چادر را پوشش کامل دانسته و از روی علم و آگاهی و اطلاع از فلسفه آن، چادر را انتخاب کرده اند.

در مورد دو دسته اول با ترفند های بسیار زیرکانه مهاجمان فرهنگی از چادر دست کشیده و و با محیا شدن جو جامعه (مخصوصا در عصر اصلاحات) با کنار گذاشتن نماد های واقعی پوشش و حجاب به استفاده از لباس های زننده مانند کانتو های کوتاه و چسبان و ... روی آوردند و شد آنچه نباید می شد.

اما برای دسته سوم که چادر را پوشش کامل می دانند اما نه از روی علم و آگاهی بلکه از روی عادت و اجبار و ... باید روش زیرکانه دیگری اتخاذ می شد. که هم ایشان متوجه نشوند که درحال کنار گذاشتن حجاب کامل هستند هم اینکه دشمنان به هدف اصلی خود که استعمار فرهنگی است برسد. در اینجا بود که مقوله ای در جامعه مطرح شد به نام "چادر ملی". پوششی که نه مانتو است (زیرا اسم چادر را یدک می کشد) و نه چادر چرا که مشخصات مانتو را دارد (آستین دارد، به بدن چسبیده است، کیف را روی آن استفاده می کنند و ...) و این بهترین راه بود که ایشان را از این خط قرمز عبور دهند و عبور از خط قرمز چادر را برایشا عادی نمایند. و ظرف چند سال آینده ایشان را به جمع مانتویی ها ملحق کنند و یا نهایتا دخترانی که قرار است توسط این مادران آینده تربیت شوند را از نعمت چادر محروم کنند. اینجاست که باید به دشمنان تبریک و به مسئولین فرهنگی کشورمان تسلیت بگوییم. (البته اگر مسئولین فرهنگی دغدغه ای در مورد حجاب داشته باشند) - تذکر این نکته را لازم می دانم که چادر های آستین دار برای کودکانی که تازه می خواهند این تاج بندگی را بر سر خود بنهند بسیار هم خوب بوده اما در صورتی که موقت باشد.

نکته ای که من را به نوشتن این متن واداشت این سوال بود که برای دسته چهارم چه نقشه ای طراحی شده ؟!

آیا قرار است ایشان را هم از داشتن نعمت چادر محروم کنند.

آیا مسئولین فرهنگی کشور باز هم می خواهند سکوت نموده و منفعل عمل نمایند؟!

آیا روحانیت معظم نمی خواهد کاری انجام دهد؟!

و صد ها "آیا" ی دیگر

یادم می آید حدود سال 71 بود که حضرت آقا مسئله تهاجم فرهنگی و شبیخون فرهنگی مطرح کردند. طی این سالها بار ها و بار ها روی آن تاکید فرمودند اما متاسفانه مورد غفلت واقع شد که نهایتا یکی از اثرات این غفلت انحراف دو دسته اول شد. در مرحله بعد حدود سال 85 بود که ایشان عملیات فرهنگی دشمن در این مرحله را  ناتوی فرهنگی نام نهادند. و این یعنی یک جنگ تمام عیار و با تمام تجهیزات علیه فرهنگ یک ملت. و می توان اولین نتیجه این عملیات را انحراف دسته سوم در نظر گرفت.

البته تهاجم، شبیخون و ناتوی فرهنگی اثرات مخرب زیادی دارد که در این نوشتار تنها به بررسی این بخش از اثرات آن پرداختیم. انشا الله در آینده نزدیک به بررسی اثرات آنها در زمینه های دیگر خواهیم پرداخت

حفظ چادر حفظ دین و مذهب است // شیوه زهرا و درس زینب است

منبع:وبلاگ حامی