ورزش نمی‌تواند پرچم‌دار فرهنگ باشد

مشرق: از این شروع کنیم که اساسا، فرهنگ یعنی چه؟
در همه جوامع، روش و شاخص هایی برای زندگی وجود دارد که باید از رانندگی گرفته تا دیگر موارد، رعایت شود. این قوانین وملاحظاتی را که ما در برخورد با یکدیگر لحاظ می کنیم، یعنی فرهنگ که در نهایت باعث احترام به یکدیگر و درست پیش رفتن کارها در جامعه می شود.

مشرق: به عنوان فردی فوتبالی، وضعیت فرهنگی این رشته ورزشی را چگونه می بینید؟
وضعیت فرهنگی فوتبال جدا از وضعیت فرهنگی جامعه نیست. زندگی یک فوتبالیست از خانواده شروع می شود و در رانندگی، ورزشگاه، دانشگاه و ... ادامه دارد . وقتی اینها از هم جدا نبوده و رابطه ای زنجیره ای دارند، نا هنجاریهایی که در جامعه ساری است، در فرهنگ فوتبالی هم می توان دید.

مشرق: فرهنگ ورزش ما در مقایسه با دیگر کشورها در چه وضعیتی است؟
نیاز به مطالعه و بررسی ریز بینانه دارد. به نظر من باید این امر در دانشگاهها انجام شود. معتقدم با یک تابلو، برچسب یا شعار نمی شود در ورزش فرهنگ سازی کرد. البته نه اینکه این کار قطع شود؛ بلکه فرهنگ سازی امری است که باید از طرف سیاستگذاران پایه گذاری شود و در بخش کلان به صورت جدی دنبال شود. بچه در مدرسه یک شخصیت دارد و در جامعه یک جور. این دوگانگی با او بزرگ می شود و موجب فقر فرهنگی می شود. همین جوان در آینده باید فرهنگ جامعه را در هر جایی که هست نشان دهد.

مشرق: تمدن و پیشینه دینی و ارزشی ارزشمندی داریم. ورزش ما توانسته پرچم دار خوبی برای فرهنگ غنی ما باشد؟
برخی مشکلات از همینجا شروع می شود و دوگانگی وجود دارد. عده ای پیشینه وتمدن را رد می کنند و گذشته را سیاه می دانند. برخی کاملا نقطه مخالف این گروه هستند. اول باید تکلیفمان را روشن کنیم تا همه چیز یکسان شود. زمان به جلو می رود و همچنان متوقف هستیم. با این تفاسیر، همیشه مشکل خواهیم داشت. چگونه می توان گفت در جایی که اختلاف نظر هست، ورزش پرچم دار فرهنگ می تواند باشد.

مشرق: باشگاه ها چقدر در این امر دخیل هستند؟
کاری زیادی از دست باشگاه ها بر نمی آید. باشگاه تابع جریانات است. تا وقتی مدیر باشگاه خود را تابع جریانات نکند، نمی تواند جایگاه خود را حفظ کند. مدیر منصوب شده، مدت محدودی در راس کار قرار دارد و در این مدت باید بیشتر به نتیجه فکر کند. نمی شود انتظار داشت در طول عمر کوتاه مدیریت، به فرهنگ سازی بپردازد؛ حتی نا خواسته برای رسیدن به هدف، به کارهای غیر فرهنگی هم دست می زند.

مشرق: می شود یک نمونه از کارهای غیر فرهنگی را مثال بزنید؟
مثلا مدیر منصوب شده، دو سال باید مدیریت کند. در 6 ماه اول متوجه می شود چه شبکه هایی اطراف باشگاه وجود دارد که در صورت مخالفت با آنها، کاری از پیش نخواهد برد. به همین دلیل، خود را با آنها همسو می کند تا بماند.

مشرق: سهم بازیکنان را در فرهنگ سازی چگونه ارزیابی می کنید؟
سهم دارند؛ اما لایه سطحی جریان هستند. بیشتر، از مدیران و سیاستگذاران انتظار می رود که برنامه ریزی کنند؛ اما وقتی مدیر باشگاه مقابل دوربین یک جور و جای دیگر، به شکلی دیگر صحبت می کند و حرفش با رفتارش نمی خواند و با یک اشتباه داوری 90 در جه تغییر رفتار می دهد، چه انتظاری از بازیکنان باید داشت؟

مشرق: وضعیت ورزشگاه ها را چطور می بینید؟
باید فکری اساسی کرد. گفتم که با یک پلاکارد و پارچه نمی شود وضعیت را عوض کرد؛ حتی با تنبیه و جریمه عملی نیست. باید از طریق جامعه دانشگاهی راهی پیدا کرد؛ نه فقط با تنبیه.

مشرق: البته تنبیه ها هم در سطحی نیست که تاثیرگذار باشد؟
حق با شماست. تنبیه و جریمه هم باید جدی و کارآمد باشد. البته پاداش وتشویق نیز لازم است.

مشرق: تماشاگران را چگونه می توان از این بحران خارج کرد؟
پارسال در جلسه ای که برگزار شد، پیشنهاداتی دادم. باید اراده ای در این زمینه به وجود آید که بخواهیم جو ورزشگاه ها درست شود. وقتی متصدی اعتقاد دارد که باید جایی برای فحش دادن باشد، چه می شود کرد؟ باید دیدگاه های عوض شود. با این نوع دیدگاه، راه به جایی نخواهیم برد.

مشرق: برای شروع چکار باید کرد؟
در وهله اول یک عزم جدی در بخش رسانه لازم است. در بعد مدیران و قانون گذاران هم باید اتفاقات جدی صورت گیرد. باید قوانینی داشت که همه ملزم به اجرا باشند. باید جایگاه باشگاه، بازیکن و هوادار مشخص شود.

مشرق: مجید جلالی به عنوان یک مربی، چقدر در این راستا تلاش کرده است؟
همواره در باشگاه هایی که فعالیت کردم، در تمام جلساتی که با بازیکنان داشتم، در مورد کنش و واکنشها تذکر می دهم. از شاگردانم در رابطه با عکس العملهایی که بعد از گل یا خطا از خود نشان می دهند، می خواهم که حرفه ای وعقلانی تصمیم بگیرند.

مشرق: نقش فدراسیون را به عنوان یک مرجع تعیین کننده چگونه ارزیابی می کنید؟
فدراسیون در حد توان تلاش کرده؛ اما سر نخ فرهنگ سازی در فوتبال را در جامعه و در تمام بخش کلان کشور است که از خانواده وآموزش و پرورش شروع می شود.

در پایان حرفی برای گفتن مانده؟
نه. خوشحالم کسی وجود دارد که دغدغه ای به اسم فرهنگ سازی در فوتبال دارد. امیدوارم به اینجا ختم نشود و در ادامه سراغ مدیران بروید چون اختیارات دارند ومی توانند اقدامات مهمی را اجرایی کنند.