یونسکو جیره خور سبزها شده است؟

بولتن نیوز : با شروع فتنه 88 تمام دشمنان نظام که منتظر کوچک ترین لحظه ای برای ضربه زدن به نظام بودند در اقدامی همه جانبه و با اتحادی بی سابقه تلاش کردند با استفاده از همه توان خود به صحنه بیایند تا به خیال خام خود نظام جمهوری اسلامی ایران را براندازی کنند . در این میان یکی از اصلی ترین و مهم ترین برنامه های در نظر گرفته شده برای اجرای این پروژه همراه کردن افکار عمومی بین المللی و همچنین نهاد های جهانی برای اغناء مردم در زمینه  موثر بودن این اغتشاشات بود . بسیاری از افراد داخلی که به مدد پول های شبکه های تلویزیونی وابسته به سیا و سرویس های امنیتی خارجی همه هستی و اعتبار خود را فروخته و از ایران مهاجرت کرده بودند در کنار افراد مساله داری همچون شیرین عبادی و محسن سازگارا که سابقه وطن فروشی آن ها بسیار طولانی بود با پشتیبانی منافقین و با بهره گیری از امکانات رسانه ای همه تلاش خود را برای معکوس نشان دادن واقعیات درون ایران برای مجامع بین المللی و مردم کشورهای مختلف آغاز کردند.

اما در این میان یکی از اصلی ترین برنامه هایی که این افراد روی آن متمرکز شدند سخنرانی و ارسال نامه های اعتراضی به نهاد های مهم و تاثیر گذار بین المللی همچون سازمان های زیر مجموعه سازمان ملل متحد و غیره بود . اولین جرقه های این پروژه با نامه نگاری افرادی مانند شیرین عبادی، فاطفه حقیقت جو، نوری زاده و افرادی از این دست به سازمان دیدبان حقوق بشر آغاز شد . این در حالی بود که در ایران عده ای اغتشاش گر که تنها از وابسته های منافقین خط می گرفتند با زمینه چینی بلوا و آشوب سعی داشتند اوضاع ایران را آشفته نشان دهند اما زندگی عادی کاملا در ایران جاری بود و مردم حساب خود را از فتنه گران جدا کرده بودند .

اوج فعالیت های ضد انقلاب برای همراه کردن نهاد های بین المللی در منصرف کردن یونسکو از برگزاری روز جهانی فلسفه در ایران خودنمایی کرد . جایی که رامین جهانبگلو به عنوان یک عنصر خائن که در ایران بازداشت هم شده است طی نامه ای به سازمان فرهنگی ملل متحد (یونسکو) از برگزاری روز جهانی فلسفه در ایران ابراز نارضایتی کرده و با بیان داستان اغتشاشات ایران از یونسکو می خواهد از برگزاری این نشست مهم بین المللی در ایران صرف نظر کرده و از حضور فلاسفه مشهور و استادان فلسفه دانشگاه های مختلف جهان در ایران جلوگیری کند. این درحالی بود که یونسکو سه سال قبل و با پیگیری های ویژه موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران امتیاز برگزاری این نشست مهم علمی را به ایران داده بود و در ایران هم کمیته مهمی زیر نظر رئیس جمهور با ریاست غلامعلی حداد عادل برای این نشست تشکیل شده بود . بالاخره یونسکو که در منشور کاری خود باید از هرگونه اقدام سیاسی به دور باشد یک هفته مانده به برگزاری نشست روز جهانی فلسفه در ایران انصراف می دهد اما جمهوری اسلامی در مقابل این اقدام خلاف قوانین یونسکو که مانند لکه ننگی در تاریخ این سازمان به اصطلاح فرهنگی ماندگار شد با برگزاری این نشست در عالی ترین سطح خود جواب محکمی به این سیاسی کاری یونسکو داد.

اما در حالی که انتظار می رفت این سازمان بین الملی که باید قوانین همه کشورها را به رسمیت بشناسد و در مسائل داخلی کشور ها دخالت کند از بی محلی ایران به این اقدام سیاسی خود و اعتراض کارشناسان بین المللی درس عبرت گرفته باشد امروز در کمال تعجب برای خوش خدمتی به فرقه مرده سبز جایزه جهانی آزادی مطبوعات یونسکو را به احمد زید آبادی روزنامه نگار مساله داری که هم اکنون به جرم اقدام علیه امنیت ملی کشور در زندان به سر می برد اهدا کرد . جایزه ای که بیش از خوشحالی خود زیدآبادی که هم اکنون در زندان به سر می برد و روحش هم از اهدا این جایزه خبر ندارد باعث خوشحالی رسانه های وابسته صهیونیستی همچون بالاترین و جرس و . . . شد .رئیس هیات داوران اهدای این جایزه در این باره اعلام کرده : اهدای این جایزه به احمد زیدآبادی ارج گذاری به شجاعت استثنایی، مقاومت و تعهد این روزنامه نگار در جهت آزادی بیان، دمکراسی و حقوق بشر، تساهل و انسانیت است. اهدای این جایزه ورای شخصیت احمد زیدآبادی جایزه به بسیاری از روزنامه‌نگاران ایرانی است که هم اکنون در زندان بسر می‌برند.

این اقدام تازه یونسکو در حقیقت دخالتی آشکار در امور داخلی ایران و اعتراضی تلویحی به دستگاه قضایی وامنیتی ایران است و اقدامی بی شرمانه از سوی این سازمان به حساب می آید . اهدای این جایزه که با این اقدام نه تنها یک جایزه فرهنگی به شمار نمی آید بلکه یک جایزه کاملا سیاسی شده است نشان می دهد که سازمان های بین المللی که باید نماد آزادی و مستقل بودن باشند چقدر در راستای اهداف استکبار برای نابودی هویت مستقل ملت ها حرکت می کنند .

چرا که احمد زید آبادی بیشتر از اینکه یک روزنامه نگار شجاع و مقاوم و متعهد باشد یک خائن وطن فروش است که از داشتن تریبون و قلم خود در راستای اهداف دشمنان کشورش استفاده کرده است و با مشتی دلارهای کثیفی که از طریق منافقین و در درجه بالاتر آمریکا تامین می شد همه هویت خود را به تاراج فروش گذاشت .وی که در انتخابات گذشته از حامیان سرسخت مهدی کروبی و از منتقدین میرحسین موسوی به شمار می رفت در نوشته ها و مصاحبه های خود به عنوان دبیرکل ادوار تحکیم به سیاه نمایی علیه نظام و انتخابات پرداخت حال چگونه است که یونسکو به عنوان داعیه دار فرهنگی بودن برای خوش خدمتی مجرم یک کشور را به عنوان گزینه خود برای اهدای جایزه مطبوعات انتخاب می کند؟

یونسکو با این کار خود قصد دارد چه چیزی را ثابت کند؟ قصد دارد بگوید معنی آزادی مطبوعات در یک کشور دروغ و اتهام و تهمت زنی به نظام آن کشور است؟ قصد دارد ثابت کند روزنامه نگار شجاع روزنامه نگاری است که هویت ملی خود را به راحتی به مشتی تعریف و تمجید BBC بفروشد؟ قصد دارد بگوید هرکه در کشورش عامل اغتشاش بود و یا به براندازی کشورش کمک کرد مورد حمایت ما است؟به راستی یونسکو چه پاسخ قانع کننده ای می تواند به این اقدام خود داشته باشد؟ واقعا در بین این همه کشورهای دنیا و با این همه خبرنگاران متعهد گزینه مناسبی برای دریافت این جایزه نبود؟به راستی این همه خبرنگاران بین المللی که زیر بار سانسور شدید رسانه ای غرب در کشورهایی مانند عراق و افغانستان و یا در همین کشورهای درگیر انقلاب های اسلامی به بیان حقایق اصلی می پردازند بیشتر مستحق دریافت این جایزه هستند یا این فرد دروغگو؟

این ها و ده ها سوال دیگر سوالاتی هستند که باید از مسئولان ارشد این سازمان بین المللی و دبیر کل سازمان ملل متحد پرسید. واقعا تعجب انگیز است که یک سازمان با این گستره فعالیت همه اعتبار خود را به مشتی اغتشاش گر جیره خور فروخته است. واقعا یونسکو با این اقدام و یا حتی لغو روز جهانی فلسفه چه چیزی را می خواهد به جهانیان نشان دهد . اگر این سازمان اینقدر حقیر شده است که تعدادی انگشت شمار برای آن تصمیم گیری کنند چه طور است از فردا نشان آبی این سازمان را هم در حمایت از آن ها به جای رنگ آبی به سبز تغییر دهند تا خوش خدمتی شان تکمیل شود.

امیدواریم مسئولان وزارت امور خارجه و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با موضع گیری مناسب خود و احضار نماینده یونسکو در تهران مراتب اعتراض کشورمان را به این سیاسی کاری های نهادی که با هدف گسترش فرهنگ در جهان تشکیل شده است نشان دهند و جلوی گستاخی های بیشتر آن ها را بگیرند.

* محمد حسین آزادبخت