سازمان ملل سکوت کند!
انتشار تصاوير رقت بار و مملوء از درد و رنج ناشي از کشتار بيرحمانه نوجوانان افغان به دست نيروهاي آمريکايي و انداختن عکس يادگاري با اجساد آنها بار ديگر پرده از ماهيت واقعي اشغالگران شبه قاره هند برداشت.
انتشار تصاوير رقت بار و مملوء از درد و رنج ناشي از کشتار بيرحمانه نوجوانان افغان به دست نيروهاي آمريکايي و انداختن عکس يادگاري با اجساد آنها بار ديگر پرده از ماهيت واقعي اشغالگران شبه قاره هند برداشت.افرادي که تحت نام دموکراسي و به بهانه انفجار برجهاي دوقلوي نيويورک به افغانستان لشگر کشي کردند امروز وقاحت را به نقطه اي رسانده اند که ضمن کشتار مردم بيگناه،با اجساد بيجان کودکان عکس يادگاري مي گيرند تا بعدها آن را نشان هم رسته هاي جلاد خود در آمريکا دهند.
هنوز همگان به ياد دارند که نيروهاي آمريکايي چگونه زندانيان ابوغريب را در خاک عراق به بند کشيده و آنها را به لحاظ روحي و جسمي شکنجه دادند.در نهايت شکنجه گر زندانيان ابوغريب تنها به شش ماه انفصال از خدمت محکوم شد تا دموکراسي آمريکايي خود را به بهترين شکل ممکن معرفي کند!در اين ميان کشتار مردم بيگناه روستاي الکراميه عراق يا شکنجه زندانيان در منطقه بگرام افغانستان وکشتار سريالي شهروندان افغان در مراسمهاي عروسي و عزا توسط بمب افکنهاي ناتو جاي خود دارد.به راستي سازمانهاي بين المللي و در راس آنها سازمان ملل متحد در جهت محکوم کردن ايالات متحده در خصوص نقش حقوق بشر چه اسنادي قوي تر از موارد فوق الذکر را مي طلبند؟
چگونه است که در خصوص نقض حقوق بشر در کشورهاي ديگر دنيا اعضاي شوراي امنيت تشکيل جلسه فوري داده و فريادبشردوستانه !آنها گوش بان کي مون دبير کل طرفدار ايالات متحده در سازمان ملل را کر مي کند اما اساسا جايي براي طرح جنايات واشنگتن در شوراي امنيت نيست؟
بديهي است که مقامات ارشد سازمان ملل متحد از مشاهده عکس کودکان بي جان افغان و لبخند وقيحانه سربازان آمريکايي در کنار اجساد آنها به خود لرزيده اند.البته اين لرزش به هيچ عنوان بابت همدردي با کودکان و ناراحتي از کشته شدن افراد بيگناه نيست!مقامات سازمان ملل متحد از اينکه ناچارند بار ديگر با مطرح کردن مسائل جانبي و سانسور وقايع جنگ افغانستان مانع از محکوميت ايالات متحده و طرح مسئله نقض حقوق بشر در جنگ افغانستان در شوراي امنيت شوند حس خوبي ندارند.بان کي مون و همراهانش بايد بار ديگر به سپري تبديل شوند که مانع از اصابت تير خشم جهانيان به بدنه کاخ سفيد شوند.اين وظيفه اي است که سران سازمان ملل سالهاست بر عهده دارند و متاسفانه کم و بيش نيز به آن عمل کرده اند.
دبير کل فعلي سازمان ملل متحد ،در حالي که هر روز با اسناد بيشتري در تائيد جنايات واشنگتن و ناتو در افغانستان مواجه مي شود، هيچ گاه لب به اعتراض نسبت به جنايات کاخ سفيد و نيروهاي اين کشور نگشوده است.بي دليل نيست که در زمان انتخاب بان کي مون به عنوان دبير کل سازمان ملل شاهد اشتياق واشنگتن نسبت به حضور وزير امور خارجه سابق کره جنوبي در مهم ترين سازمان بين المللي بوديم.وزير امور خارجه سابق کره جنوبي و دبير کل فعلي سازمان مل متحد يکي از اصلي ترين طرفداران جنگ عراق بود و در زمان حضور وي در وزارت امور خارجه کره جنوبي شاهد حضور نيروهاي نظامي سئول در خاک عراق بوديم.
شايد بهتر باشد در اين برهه از بان کي مون و شوراي امنيت سازمان ملل متحد به سبب اينکه از کشتار مردم بيگناه افغانستان و عراق تقدير نکرده اند متشکر بود!ملتهاي دنيا مدتهاست از سازمان ملل متحد در جهت حمايت از حقوق حقه خود قطع اميد کرده اند.فراموش نکنيم که شوراي امنيت سازمان ملل متحد جهت محکوم کردن جنايات ايالات متحده به راي واشنگتن و تائيد کاخ سفيد محتاج است!اين عمق فاجعه ايست که در مقابل بشريت قرار دارد و بسياري از دولتهاي دنيا نيز در برابر آن تسليم شده اند.فاجعه اي که خود را در مواردي مانند انتشار تصاوير جنايات اخير نيروهاي آمريکايي نشان مي دهد.
رسالت/ محمد حسين کاظمي
هنوز همگان به ياد دارند که نيروهاي آمريکايي چگونه زندانيان ابوغريب را در خاک عراق به بند کشيده و آنها را به لحاظ روحي و جسمي شکنجه دادند.در نهايت شکنجه گر زندانيان ابوغريب تنها به شش ماه انفصال از خدمت محکوم شد تا دموکراسي آمريکايي خود را به بهترين شکل ممکن معرفي کند!در اين ميان کشتار مردم بيگناه روستاي الکراميه عراق يا شکنجه زندانيان در منطقه بگرام افغانستان وکشتار سريالي شهروندان افغان در مراسمهاي عروسي و عزا توسط بمب افکنهاي ناتو جاي خود دارد.به راستي سازمانهاي بين المللي و در راس آنها سازمان ملل متحد در جهت محکوم کردن ايالات متحده در خصوص نقش حقوق بشر چه اسنادي قوي تر از موارد فوق الذکر را مي طلبند؟
چگونه است که در خصوص نقض حقوق بشر در کشورهاي ديگر دنيا اعضاي شوراي امنيت تشکيل جلسه فوري داده و فريادبشردوستانه !آنها گوش بان کي مون دبير کل طرفدار ايالات متحده در سازمان ملل را کر مي کند اما اساسا جايي براي طرح جنايات واشنگتن در شوراي امنيت نيست؟
بديهي است که مقامات ارشد سازمان ملل متحد از مشاهده عکس کودکان بي جان افغان و لبخند وقيحانه سربازان آمريکايي در کنار اجساد آنها به خود لرزيده اند.البته اين لرزش به هيچ عنوان بابت همدردي با کودکان و ناراحتي از کشته شدن افراد بيگناه نيست!مقامات سازمان ملل متحد از اينکه ناچارند بار ديگر با مطرح کردن مسائل جانبي و سانسور وقايع جنگ افغانستان مانع از محکوميت ايالات متحده و طرح مسئله نقض حقوق بشر در جنگ افغانستان در شوراي امنيت شوند حس خوبي ندارند.بان کي مون و همراهانش بايد بار ديگر به سپري تبديل شوند که مانع از اصابت تير خشم جهانيان به بدنه کاخ سفيد شوند.اين وظيفه اي است که سران سازمان ملل سالهاست بر عهده دارند و متاسفانه کم و بيش نيز به آن عمل کرده اند.
دبير کل فعلي سازمان ملل متحد ،در حالي که هر روز با اسناد بيشتري در تائيد جنايات واشنگتن و ناتو در افغانستان مواجه مي شود، هيچ گاه لب به اعتراض نسبت به جنايات کاخ سفيد و نيروهاي اين کشور نگشوده است.بي دليل نيست که در زمان انتخاب بان کي مون به عنوان دبير کل سازمان ملل شاهد اشتياق واشنگتن نسبت به حضور وزير امور خارجه سابق کره جنوبي در مهم ترين سازمان بين المللي بوديم.وزير امور خارجه سابق کره جنوبي و دبير کل فعلي سازمان مل متحد يکي از اصلي ترين طرفداران جنگ عراق بود و در زمان حضور وي در وزارت امور خارجه کره جنوبي شاهد حضور نيروهاي نظامي سئول در خاک عراق بوديم.
شايد بهتر باشد در اين برهه از بان کي مون و شوراي امنيت سازمان ملل متحد به سبب اينکه از کشتار مردم بيگناه افغانستان و عراق تقدير نکرده اند متشکر بود!ملتهاي دنيا مدتهاست از سازمان ملل متحد در جهت حمايت از حقوق حقه خود قطع اميد کرده اند.فراموش نکنيم که شوراي امنيت سازمان ملل متحد جهت محکوم کردن جنايات ايالات متحده به راي واشنگتن و تائيد کاخ سفيد محتاج است!اين عمق فاجعه ايست که در مقابل بشريت قرار دارد و بسياري از دولتهاي دنيا نيز در برابر آن تسليم شده اند.فاجعه اي که خود را در مواردي مانند انتشار تصاوير جنايات اخير نيروهاي آمريکايي نشان مي دهد.
رسالت/ محمد حسين کاظمي
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


