آقای کیمیایی!جامعه به انسان نیاز دارد نه لات!

کیمیایی می گوید:« این شخصیت را چه در جامعه قدیم و چه در زمان حال می‌توان پیدا کرد. یک پسر ساده و به قول معروف لات که یک آدم به او پول می‌دهد که آدم دیگری را بکشد، به همین سادگی. ما خیلی به این آدم‌ها احتیاج داریم و در هر زمان می‌توانیم از این آدم‌ها پیدا کنیم.»

برای درک نادرستی گفته های کیمیایی باید ابتدا بدانیم شخصیتی که کیمیایی از آن به عنوان الگویی موردنیاز جامعه دم می زند، کیست. «رضا سرچشمه» یک جوان از نظر مالی محتاج است که با گرفتن پولی اندک، پروسه کشتن آدمها را ترتیب می دهد آن هم بدون توجه به اینکه چرا باید این آدمها را بکشد. رضا به لحاظ خانوادگی هم وضعیت نامناسبی دارد ضمن اینکه به لحاظ فرهنگی هم از طبقات پایین جامعه است یعنی نه تنها حتی یک قدرت تحلیل حداقلی در برخورد با مسائل ندارد بلکه به راحتی تحت تاثیر صحبتهای آدمهای اطرافش قرار گرفته و از آنها تاثیر می پذیرد.

رضا سرچشمه به همان سادگی که انجام قتل یکی از کارشناسان نفتی را قبول می کند به همان سادگی و صرفا با شنیدن چند جمله از این کارشناس، بی خیال قتل او می شود و با یک تغییر لحظه ای به ناگاه به این فکر می افتد که به سراغ آن که برای قتل این کارشناس به او پول داده، رفته و او را به قتل برساند.

همین مقدار اطلاعات کافی است تا بفهمیم رضا سرچشمه نه یک شخصیت نرمال که انسانی است پر از کمبود که حتی حرف زدن و استدلالهایی که برای انجام تصمیماتش برعهده می گیرد، به شدت تقلیدی و تمسخرآمیز به نظر می رسد. اینجاست که باید گفت آقای کیمیایی همین که شخصیت اول فیلم خود را به شخصیتی چنین انتزاعی اختصاص داده اید، کافی است و دیگر نیازی به این نیست که بخواهید از این شخصیت به عنوان کهن الگویی برای جامعه معاصر یاد کنید.

 آقای کیمیایی عزیز، فیلمهایی که شما می سازید مدتها است تاریخ مصرفشان تمام شده و حتی نزدیکترین منتقد به شما هم بارها و البته به طور نامحسوس بر این امر تاکید کرده پس به خاطر حفظ حرمت خودتان هم که شده بی خیال الگوسازی برای اجتماع اطرافتان شوید. شما که حتی نتوانسته اید از پسرتان یک بازیگر متوسط بسازید چگونه جرات می کنید برای جامعه ای به گستردگی ایران، الگوپردازی کنید. نه، این کار شما نیست، لطفا لاف بیهوده نزنید!