صرفا جهت اطلاع مسئولين

بولتن نیوز:بعد از حضرت امام (ره) ولایت و رهبری امت اسلام در دست یکی از شاگردان ایشان قرار گرفت که به تعبیر امام ، ایشان لیاقت رهبری دارند و الحق و الانصاف که با همان دقت و شناخت حضرت امام، مقام معظم رهبری راهشان را ادامه داده اند و همان مسلک و راه و روش را شیوه خود ساخته است. زندگی شخصی مقام معظم رهبری از سادگی و سلامت خاصی برخوردار است. این سادگی به زندگی نزدیکان ایشان نیز سرایت کرده است. آقا و فرزندانش اهل تجملات نیستند و همین اعتقاد آنان را از سوء استفاده از مقام و موقعیت باز داشته است.

آیت الله سید محمود هاشمی شاهرودی در این باره می گوید: «من این سادگی را در منزل ایشان به تماشا نشسته ام. روزی معظم له مرا به کتابخانه خود دعوت کردند من در انجا یک میز بسیار ساده و قدیمی دیدم. در کنار میز یک صندلی کهنه بود هر دوی آن میز و صندلی مربوط به قبل از پیروزی انقلاب اسلامی بود. مقام معظم رهبری در کتابخانه ساده خود هنوز از همان میز و صندلی استفاده می کند.»

آقای حداد عادل نيز درباره نحوه خواستگاری آقا سید مجتبی خامنه ای ، فرزند مقام معظم رهبری از دختر ایشان می گوید: حضرت آیت الله خامنه ای در مراسم خواستگاری گفتند: آقای حداد شما بالاخره دکترید و استاد دانشگاه، خانمتان هم همین طور. وضع زندگی شما خوب است  ولی وضع ما این جور نیست. اگر بخواهم تمام زندگیم را بار کنم غیر از کتابهایم یک وانت بار می شود. اینجا هم دو تا اتاق اندرونی داریم و یک اتاق بیرونی که آقایان و مسئولین می آیند و با من دیدار می کنند. من پول ندارم که خانه بخرم یک خانه اجاره کرده­ام که یک طبقه را مصطفی و یک طبقه را مجتبی در اختیار دارد. شما با دخترت صحبت کن که خیال نکند می خواهد عروس رهبر بشود. شما این گونه زندگی نکرده اید و خانه و زندگی مناسبی دارید. برای دختر هم مشکل است وارد زندگی ما بشود و این گونه زندگی کند، در ضمن مجتبی می خواهد به قم برود و روحانی شود. و در قم زندگی کند. همه اینها را به دخترت بگو تا بداند. من آمدم و با دخترم صحبت کردم و ایشان هم قبول کرد و وارد مراحل بعدی شدیم.

آقای حداد عادل  در ادامه صحبت هایش می گوید: روز عروسی هم آقا به عروسی نیامد و چون خانواده ایشان هم آن شب سرشان شلوغ بود فراموش کرده بودند که به آقا شام بدهند آقا هم رفته بودند و از پاسدارهای بیت پرسیده بودند شما خوردنی چیزی ندارید؟ پاسدارها هم گفته بوند به جز یک کمی نان چیزی نداریم و همان را به ایشان داده بودند.