حسين قهرمان عاشورا وزينب قهرمان اربعين

حالا چهل روز گذشته است ،چهل روز براي زمينيان و چهل روز براي معراج كنندگان به آسمان ، در سوي سياهي افريت لعن ونفرين كاخ يزيديان را فرا گرفته است ودر سوي روشنايي كاروان اسيران منزل به منزل در كوفه وشام غوغايي فراتر از عاشورا به پا كرده است.
شرمساران وتوابين بپا خواسته اند و بد سگالان خود را از نظرها مخفي مي كنند ، گويي در اين چهل روز خون حسين با كاروان عشق در همه شريان هاي امت اسلام جريان پيدا كرده و عظمت واقعه را در عمق ذهن ها وسينه ها جاري مي سازد . حسين رفت و زينب ماند و در اولين اربعين نشانه هاي پيروزي و شكوه حماسه نوادگان پيامبر(ص) از كران تا به كران نمايان شد .
حسين بارفتن خود ماندن اسلام را تضمين كرد و زينب با ماندن خود پايه هاي ظلم و فساد و خودسري را به لرزه در آورد .
اينجا كربلا است لشكر جرم وجنايت و جهل سرمست از زيادت قشون خود نعره هاي ديو سيرتي سرداده اند و به خيال خود پيروزي را در چنگ گرفته اند و سپاه اندك حسين به آن سوي افق به خورشيد پيروزي در همه عصرها ونسل ها خيره شده اند .
در همين جا در صحراي تفديده كربلا دو پيروزي و دو شكست رقم خورد، يك پيروزي كه با سبوعيت در هم آميخت وطلوع ناكرده غروب كرد ويك پيروزي كه از ظهر عاشورا سربرآورد وهنوزهم غروبي به خود نديده است ، حسين (ع) در معادلات ساده وكودكانه نظامي شكست خورد و لي چيزي نگذشت كه خورشيد پيروزيش در كوفه در دارالحكومت در كوچه وبازار در كوره راه هاي اسارت ،در كاخ فرعوني يزد ودر تاريخ طلوعي هميشگي يافت و سيلي شكست را به صورت همه ظالمان و خودكامگان و سياه سيرتان نواخت.
واين زينب بود كه سپاهي از مظلوميت و بصيرت وحقانيت راه حسين ساخت و چنان برصف دشمنان زد كه شايد هرگز با كشتن و غلبه ظاهري ميسر نمي شد.
حسين كه بر زمين افتاد زينب بپاخواست واربعين شهدا كه فرارسيد و گردو غبارهاي جهل و خودسري ونفاق و فساد فرو نشست اين قامت بلند خواهر حسين بود كه برفراز همه قدرتها وثروت ها خورشيد حقانيت كربلائيان را به رخ تاريخ مي كشيد .
حالا اربعين فرا رسيده است ومظلوميت حسين امت اسلام را به لرزه آگاهي مي كشاند ، دروري از سيره جد بزرگوارش پيامبر اكرم (ص)و انحراف سترگي كه در دين نبوي رخنه كرده بود براي منصفان و بي غرضان روشن شده است . دين پيامبر(ص)براي ماندن و خوب ماندن و براي جاري شدن در دلهاي ميليون ها پاك باخته و روشن ضميرنيازمند فداكاري حسين بود وبراي همين هم پيكر پاكش را در معرض شمشيرها قرارداد و فرياد كشيد كه اگر دين جدم جز به خون من استوار نمي ماند اي تيغها مرا دريابيد و خون حسين نيازمند طوفان روشنگري زينب بود ، طوفاني كه به چهله نرسيده نقاب درويي وزشت سيرتي را از چهره كوچك وبزرگ ظالمان برانداخت.
در عاشورا حسين به شهادت رسيد ودر اربعين خونش به ثمر نشست و اين فرياد زينب كبير است كه هنوز از عمق تاريخ به گوش مي رسد و جان هاي خسته را برمي انگيزاند و عاشورارا هميشگي مي كند . قهرمان عاشورا حسين است وقهرمان اربعين زينب و چه زيبا است حما سه اي كه برادر و خواهر رقم زدند و جاودانه ماندند.