مرور خطاهاي محاسباتي غرب

هنوز لبخندهاي تصنعي و موذيانه جک استراو وزير امور خارجه سابق انگلستان و غمزه هاي سياسي يوشکا فيشر وزير امور خارجه اسبق آلمان و ژست گيريهاي دومنيک دوويلپن فرانسوي در مذاکرات سعد آباد مانند مستندي آموزنده از جلوي چشمانمان مي گذرد. زماني که غرب با صدايي رسا اعلام کرد که اساسا هدفي جز اعمال فشار سياسي بر تهران ندارد و حقوق بين الملل عمومي و اساسنامه هاي آژانس اهميتي براي بازيگران سلطه گر نظام بين الملل ندارد.از زمان آغاز مذاکرات سعد آباد تا کنون تحولات سياسي زيادي در ايران و نظام بين الملل به وقوع پيوسته است .علي الظاهر چهره مذاکره کنندگان تغيير کرده و به جاي خاوير سولاناي اسپانيايي کاترين اشتون انگليسي کارپردازي مذاکرات را بر عهده دارد.البته رسانه هاي غربي نيز سعي دارند حضور دموکراتها به جاي جمهوريخواهان در کاخ سفيد را در حوزه مناسبات تهران-واشنگتن پررنگ نمايند.آيا به راستي مي توان از اين موارد به عنوان متغيرات مذاکرات ايران و غرب نام برد؟

بر خلاف اين گونه عوامل ظاهري که رسانه هاي غربي سعي در بزرگ‌نمايي آنها دارند،اصلي ترين متغيري که مي توان در اين خصوص متصور گرديد قاطعيت فوق العاده تهران در رويارويي با غرب است.تهران پس از سالها آزمون و خطا هنر نه گفتن به غرب را آموخته و با وجود تصويب قطعنامه هايي ناعادلانه نظير 1929 حاضر به گپ هسته اي با دولتهاي اوباما و مرکل و سارکوزي نيست.تهران در مذاکرات ژنو اين پيام را به غرب مخابره نمود که اساسا کشورهاي 1+5 صلاحيت گفتگو با تهران در خصوص پرونده هسته اي کشورمان را ندارند و بهتر است بدون اينکه هزينه بيشتري در اين خصوص متحمل شوند مسير خود را در رابطه با تهران تغيير دهند.

ديروز استانبول ميزبان رويارويي تازه تهران و کشورهاي 1+5 بود.اگرچه رسانه هاي آمريکايي و اروپايي سعي کردند اين مذاکرات را به گفتگوهاي هسته‌اي (‏nuclear talk‏) تعبير کنند،اما تهران اين موضوع را منتفي دانسته و از قبل اعلام کرده است که گفتگو ها مي‌تواند موضوع‌هاي مشترك متنوعي را در مورد مسائل منطقه‌اي و جهاني در بر بگيرد كه گفتگوي هسته‌اي نيز با سه محور خلع سلاح، عدم اشاعه و سلاح‌هاي هسته‌اي متعلق به آمريكا مستقر در اروپا مورد علاقه ايران براي مذاكره است.به عبارت بهتر ،استانبول ميداني براي قرائت کارنامه مردودي غرب توسط تهران بود.‏

واقعيت امر اين است که اجلاس استانبول محلي براي محاسبه بدهي هاي 1+5 به تهران است.بدهي هايي که اعضاي دائم شوراي عالي امنيت به علاوه آلمان ناچارند آن را با جمهوري اسلامي ايران تصفيه نمايند.نشست استانبول جايي براي عرض اندام سياستمداران پرحرف آمريکايي و اروپايي نبود.در اين ميدان نمايندگان 1+5 تنها مخاطبان و شنوندگان سئوالات تهران در خصوص مسائل و دغدغه هاي مهم بين المللي بوده اند.تيم مذاکره کننده کشورمان در اين مذاکرات خطاهاي محاسباتي غرب در خصوص جمهوري اسلامي ايران را به طرفهاي حاضر در استانبول گوشزد کرده است .

خطاهاي محاسباتي غرب در نظام

بين الملل طي سالهاي اخير به شدت افزايش يافته است.افزايش ناامني ها در افغانستان و شکست ناتو در جنگ با طالبان،تلاش فاحش غرب جهت تجزيه کشورهاي اسلامي از جمله سودان،فتنه انگيزي ايالات متحده و فرانسه در امور داخلي لبنان از طريق حمايت از دادگاه فرمايشي ترور رفيق حريري،اعلام حمايت علني افرادي مانند هيلاري کلينتون و کاندوليزارايس از آشوبگران و ضدانقلاب و... مواردي هستند که ايران در مذاکرات رودر روي استانبول آنها را به طرفهاي حاضر يادآوري کرده است .

از سوي ديگر،مسئله خلع سلاح هسته اي قدرتهاي بزرگ مطالبه اي بين المللي است که تهران آن را بارها مطرح کرده است.اين مطالبه جهاني بارها از سوي کشورهاي عضو جنبش عدم تعهد به عنوان دو سوم اعضاي سازمان ملل متحد مورد تائيد و تاکيد قرار گرفته است.اگرچه آمريکا و روسيه به عنوان دو دارنده اصلي سلاحهاي ممنوعه و کشتار جمعي در دنيا سعي دارند با مانور بر روي پيمان استارت، محدود سازي استفاده از سلاحهاي ممنوعه(که نسبت به آن نيز عملا اعتمادي به کاخ سفيد و کاخ کرملين وجود ندارد)را تحفه کريمانه خود !به نظام بين الملل قلمداد کنند اما تهران صراحتا اعلام کرده است که رژيم نظارتي و كنترلي در مورد فناوري هاي هسته اي بايد به طور يكسان و بدون هيچ گونه تبعيضي در مورد همه كشورها اعمال و اجرا شود. در اين ميان مرزبندي ميان فقير و غني،سلطه گر و تحت سلطه ،هسته اي و غير هسته اي و... معنايي ندارد.كاهش سلاح هاي هسته اي هيچ گاه نمي تواند جايگزين تعهد اصلي ايالات متحده آمريكا مبني بر امحاي كامل تسليحات هسته اي اش باشد. نابودي سلاح هاي هسته اي ممنوعه عدد و كميت نمي شناسد و بايد در خصوص آن نوعي اطلاق حاكم شود.بازي قدرتهاي هسته اي دنيا با اعداد و ارقام و درصدها مسئله تازه اي نيست در دوران جنگ سرد نيز بين كاخ سفيد و كاخ كرملين وجود داشته است.

خلع سلاح هسته اي"خط قرمز قدرتهاي بزرگ و سلطه گر در نظام بين الملل محسوب مي شود.كشورهاي ايالات متحده آمريكا،روسيه،انگلستان و فرانسه همواره در صدد حصار كشي مفهومي و عملي حول سلاحهاي مرگبار هسته اي خود بوده اند.از اين حيث هرگاه "خلع سلاح هسته اي"به عنوان يك مطالبه جمعي مطرح مي شود،رنگ از رخسار نمايندگان 1+5مي پرد!اين دقيقا همان اتفاقي است که در استانبول افتاد.

سعيد جليلي و هيئت ايراني حاضر در استانبول خطاهاي محاسباتي و تسليحاتي غرب را به نمايندگان 1+5 يادآوري کرده اند.بديهي است که اين يادآوري براي نمايندگان کشورهاي سلطه گر نظام بين الملل خوشايند نبوده و نيست اما تهران با هدف نشاندن لبخند بر روي لبان کاترين اشتون و همراهانش در گفتگوهاي استانبول شرکت نکرده است .

غرب در مذاکرات ديروز استانبول آموخت که بايد به قول جيمي کارتر، برژينسکي و مادلين آلبرايت خود را براي پذيرش ايران قدرتمند و زندگي در کنار آن آماده کند.اين نقطه اي است که اعضاي 1+5 تا کنون بارها سعي کرده اند از آن دور شوند اما در نهايت بار ديگر ناچارند به آن باز گردند.در اين ميان تنها وظيفه ايران کشيدن بيلان سياسي و بين المللي پر از خطاي غرب و يادآوري خطاهاي 1+5 به جريان سلطه است.خطاهايي که هر يک از آنها منجر به ترسيم چهره اي سياه و ناسالم از شوراي عالي امنيت سازمان ملل متحد گرديده است .چهره اي که حتي ملل غربي نيز ديگر تحمل ديدن آن را ندارند.