تامین اجتماعی در وضعیت آچمز!

در حالی که مسئولان و مدیران تامین اجتماعی مشغول اختلافات داخلی هستند، مطالبات معوق این سازمان مرتبا افزایش یافته و سازمان در وضعیت دشواری برای وصول بدهی های معوق کار فرمایان قرار گرفته است.

به گزارش خبرنگار بولتن نیوز، یکی از واحدهای استانی سازمان تامین اجتماعی اخیرا اعلام کرده است ارقام مطالبات این سازمان از شرکتهای وموسسات حوزه این سازمان به رقم 1100میلیارد ریال رسیده و در حالی که این سازمان همه نوع ابزار قانونی برای وصول مطالبات از طرق مختلف ازجمله توقیف حساب های بدهکاران دارد، ولی به دلیل ملاحظات مربوط به شرایط اقتصادی و اجتماعی از جمله اشتغال قادر به ایصال مطالبات خود نیست. در واقع کارفرمایان بدهکار با استفاده از ملاحظات سازمان از پرداخت حق بیمه شاغلان تحت پوشش خود که در عین حال حقوق سایر بیمه شدگان تامین اجتماعی هم در دل آن مستتر است ،استنکاف می ورزند و به همین جهت سازمانی با نزدیک به 30 میلیون بیمه شده و همراه با تعهدات سنگین ، قادر به وصول حقوق خود نیست و اگر چنین وضعیتی را به 30 استان کشور تعمیم بدهیم وضعیت بحرانی مطالبات معوق تامین اجتماعی را می توان حدس زد.

مطالبات معوق، یکی از مشکلات عمده سازمان های دولتی نظیر بانک ها ، ادارات مالیاتی، شهرداری ها، تامین اجتماعی و... است که طی سالها انباشته شده و به ارقام سنگینی رسیده و مودیان هم با دلیل تراشی های مختلف از تسویه حساب خودداری می کنند وسازمانهای طرف حساب نیز بنابه دلایل وملاحظات سیاسی واجتماعی و یا به دلیل اینکه ارقام بدهکاری ومطالبات متعلق به بیت المال بوده وکسی سود شخصی از وصول یا عدم وصول ارقام تحصیل نمی کند، پیگیر موضوع نمی شوند و در نهایت مودیان نیز چون از شرایط باخبرند، پرداخت بدهی ها را کرارا به تاخیر می اندازند .

بنابراین سازمانی چون تامین اجتماعی در وضعیت آچمز قرار گرفته که قادر به انجام هیچ حرکتی نیست چرا که نه قادر به وصول بدهی است و نه قادر به ادامه شرایط موجود به دلیل تعهدات سنگین خود است .

البته رسیدن به چنین شرایطی در مرحله نخست به ضعف در ساختار تشکیلاتی و مدیریتی سازمان های مورد بحث باز می گردد که موضوع بدهی های معوق را به موقع پیگیری نکرده اند و انباشته شدن بدهی ها باعث شده است باز پرداخت آنها به ویژه با جرایم سنگینی که بدانها تعلق گرفته، هرروز دشوارتر از روز پیش می شود.

به نظر می رسد سازمان تامین اجتماعی برای حل مشکل، باید موضوع بدهی ها را با نگاه ویژه در دستور کار قرار داده ( البته اگر دعواهای داخلی این سازمان اجازه بدهد) و هرچه زودتر برای پایان دادن به این بحران تصمیم گیری کند.

ادامه چنین وضعیتی برشرایط سرمایه گذاری و توسعه اقتصادی کشور هم اثر منفی دارد چون کارفرمایان قادر به تصمیم گیری و توسعه فعالیت های خود نیستند و سرمایه گذاران جدید هم نمی توانند وارد عرصه سرمایه گذاری شوند.

یک راه حل موثر، بخشودگی جرائم مودیان و یا تقسیط بلند مدت بدهی ها، در سقف زمانی معین است که کار فرمایان را تشویق به باز پرداخت بدهی هامی کند.

نکته دیگر وصول به موقع مطالبات و جلوگیری از تاخیر بدهی ها بیش از پایان هرسال است یعنی سازمان تامین اجتماعی کلیه واحدهای تابعه را موظف کند همه مطالبات خود را تا پایان همان سال وصول نمایند تا بدون مطالبات معوق به سال جدید وارد شوند.

در این مورد می توان با استفاده از تجربه سازمان امور مالیاتی، واحد وصول و اجرا را فعال نمود تا در صورت تاخیر در پرداخت ها به سراغ بدهکاران رفته نسبت به ایصال حقوق سازمان اقدام کنند .

بدون شک با اقدامات مناسب و پیگیری به موقع، سازمان قادر خواهد بود بدهی های گذشته را وصول و مانع از افزایش مطالبات سازمان شود در غیر این صورت با روش های منسوخ و نشستن پشت میز نمی توان کاری از پیش برد.