دم خروس فتنه در شکوه 9 دی!
حضور ملت ایران در حماسه «9 دی» باعث شد پوچی شعار« ما بیشماریم» و گزاره «مسلمانی» آنها بیش از پیش نمایان شود.
فرقه فتنه که خود را فراروی بنبست سیاسی و ریزش هواداران و از دست رفتن پایگاه اجتماعی میدید، در ایام محرمالحرام سال پیش با هتک حرمت عاشورای حسینی دست به انتحار سیاسی زد تا بار دیگر پروژه «پارلمان خیابانی» را در بوته آزمایش قراردهد، غافل از آنکه ملت شیعی و عزادار ایران، تنها 3 روز پس از تحرکات ناجوانمردانه فتنهگران، آهنگ حماسه 9 دی را در سپهر سیاسی ایران طنینانداز میکنند. حضور ملت ایران در حماسه «9 دی» باعث شد پوچی شعار« ما بیشماریم» و گزاره «مسلمانی» آنها بیش از پیش نمایان شود. از این رو درآستانه سالروز رخداد 9 دی، بررسی دو نکته فوق قابل تامل به نظر میرسد:
1- از سویی، یکسوم کل جمعیت رایدهنده در انتخابات اخیر را روستاییان تشکیل میدادند که غالبا به کاندیدای پیروز رای داده بودند و از سوی دیگر هم نسبت آرای کاندیدای اصولگرایان، در تهران و شهرستانها بیشتر از سایر کاندیداهای ریاست جمهوری بود. جریان فتنه داخلی (به سرکردگی میرحسین موسوی و کروبی) و فتنه خارجی (به سرکردگی رژیم مجعول صهیونیستی، آمریکا و انگلیس) که از کم و کیف مطالبات عدالتخواهانه ملت ایران و نیز هواداران کاندیدای پیروز با خبر بودند و از سویی هم جنس انتقادهای شهروندان تهرانی نسبت به وضعیت بیکاری، گرانی، مسکن و... را در اماکن عمومی دیده بودند، پروژه تقلب را کلید زدند و تمام هم و غم خود را برای ایجاد اغتشاش، شورش مواضع و پارلمان خیابانی گذاشتند تا یکسوم از شرکتکنندگان در انتخابات (روستاییان) نه فقط در نظر منتقدین حتی در رسانه ملی هم فراموش شوند و «تصویری غیرواقعی» از جامعه برای تهرانیها تصور شده و «توهم تقلب» را بسازد و آنها را وادار به پرسش کند! تهرانیها (البته ساکنین برخی مناطق شمالی تهران) بیآنکه به روستاییان و شهرستانیها توجه کنند از یکدیگر میپرسیدند «رای من کو؟» و پس از آن سیکل بود که جمعیت قابل توجهی از تهرانیها در تجمع 25 خرداد شرکت کردند. از این رو بود که بعدها فتنهگران با مشاهده واقعه 25 خرداد، شعار «ما بیشماریم» را بر روی دیوارهای شهر، نقش کردند! و... ولی در نهایت، در حماسه 9 دی همان منتقدان هوادار موسوی در 25 خرداد هم حضور یافتند! و حتی برخی با در دست داشتن تابلوهایی مبنی بر اعلام برائت از میرحسین موسوی و دیگر فتنهگران، پوچی شعار ما بیشماریم جنبش مخملین را به تصویر کشیدند...
2– «مسلمانی»، «مذهب»، «قانونگرایی»، «خط امامی» و شعارهای دیگر از دغدغهها و القائات جریان فتنه بود؛ که به آن تظاهر میکرد، بهطوریکه میرحسین موسوی همواره در بیانیههای سریالیاش در لفافه واژهها، رد پایی از این موارد به جا میگذاشت غافل از آنکه محتوای مواضعش در تناقض آشکار با این گزارههای انقلابی بود و ملت ایران به خوبی این تناقض را درک میکرد. مثلا جریان فتنه در راستای سیاستهای ماکیاولیستی خود، سعی میکرد در تحرکات میدانی خود هم از المانها و عناصر دینی بهره ببرد. بستن شال سبز میرحسین، شعار
یا حسین، میرحسین، حضور صوری و با کفش در نمازجمعه 26 تیر حجتالاسلام هاشمی رفسنجانی، سردادن الله اکبر بر بام خانهها و... مصادیقی از این ادعاست. اینها همه در حالی بود که فتنهگران با هتک حرمت به تمثال مبارک حضرت امام خمینی (ره)، شعار نه غزه نه لبنان، سوءاستفاده از رنگ سبز، هتک حرمت ولایت فقیه و... لحظه لحظه حمیت، تعصب و غیرت ملت ایران را جریحهدار کرده بودند و دم خروسشان در اذهان عمومی نمایان شده بود. از اینرو ملت بصیر ایران، این بار در برابر هتک حرمت عاشورای حسینی عنان صبر از کف داده و خون حسینی در رگهایش به جوش آمد و حماسه ساز رخداد 9 دی 1388 هجری خورشیدی شد؛ روز دفن فتنه.
مهدي امامقلي/ وطن امروز
1- از سویی، یکسوم کل جمعیت رایدهنده در انتخابات اخیر را روستاییان تشکیل میدادند که غالبا به کاندیدای پیروز رای داده بودند و از سوی دیگر هم نسبت آرای کاندیدای اصولگرایان، در تهران و شهرستانها بیشتر از سایر کاندیداهای ریاست جمهوری بود. جریان فتنه داخلی (به سرکردگی میرحسین موسوی و کروبی) و فتنه خارجی (به سرکردگی رژیم مجعول صهیونیستی، آمریکا و انگلیس) که از کم و کیف مطالبات عدالتخواهانه ملت ایران و نیز هواداران کاندیدای پیروز با خبر بودند و از سویی هم جنس انتقادهای شهروندان تهرانی نسبت به وضعیت بیکاری، گرانی، مسکن و... را در اماکن عمومی دیده بودند، پروژه تقلب را کلید زدند و تمام هم و غم خود را برای ایجاد اغتشاش، شورش مواضع و پارلمان خیابانی گذاشتند تا یکسوم از شرکتکنندگان در انتخابات (روستاییان) نه فقط در نظر منتقدین حتی در رسانه ملی هم فراموش شوند و «تصویری غیرواقعی» از جامعه برای تهرانیها تصور شده و «توهم تقلب» را بسازد و آنها را وادار به پرسش کند! تهرانیها (البته ساکنین برخی مناطق شمالی تهران) بیآنکه به روستاییان و شهرستانیها توجه کنند از یکدیگر میپرسیدند «رای من کو؟» و پس از آن سیکل بود که جمعیت قابل توجهی از تهرانیها در تجمع 25 خرداد شرکت کردند. از این رو بود که بعدها فتنهگران با مشاهده واقعه 25 خرداد، شعار «ما بیشماریم» را بر روی دیوارهای شهر، نقش کردند! و... ولی در نهایت، در حماسه 9 دی همان منتقدان هوادار موسوی در 25 خرداد هم حضور یافتند! و حتی برخی با در دست داشتن تابلوهایی مبنی بر اعلام برائت از میرحسین موسوی و دیگر فتنهگران، پوچی شعار ما بیشماریم جنبش مخملین را به تصویر کشیدند...
2– «مسلمانی»، «مذهب»، «قانونگرایی»، «خط امامی» و شعارهای دیگر از دغدغهها و القائات جریان فتنه بود؛ که به آن تظاهر میکرد، بهطوریکه میرحسین موسوی همواره در بیانیههای سریالیاش در لفافه واژهها، رد پایی از این موارد به جا میگذاشت غافل از آنکه محتوای مواضعش در تناقض آشکار با این گزارههای انقلابی بود و ملت ایران به خوبی این تناقض را درک میکرد. مثلا جریان فتنه در راستای سیاستهای ماکیاولیستی خود، سعی میکرد در تحرکات میدانی خود هم از المانها و عناصر دینی بهره ببرد. بستن شال سبز میرحسین، شعار
یا حسین، میرحسین، حضور صوری و با کفش در نمازجمعه 26 تیر حجتالاسلام هاشمی رفسنجانی، سردادن الله اکبر بر بام خانهها و... مصادیقی از این ادعاست. اینها همه در حالی بود که فتنهگران با هتک حرمت به تمثال مبارک حضرت امام خمینی (ره)، شعار نه غزه نه لبنان، سوءاستفاده از رنگ سبز، هتک حرمت ولایت فقیه و... لحظه لحظه حمیت، تعصب و غیرت ملت ایران را جریحهدار کرده بودند و دم خروسشان در اذهان عمومی نمایان شده بود. از اینرو ملت بصیر ایران، این بار در برابر هتک حرمت عاشورای حسینی عنان صبر از کف داده و خون حسینی در رگهایش به جوش آمد و حماسه ساز رخداد 9 دی 1388 هجری خورشیدی شد؛ روز دفن فتنه.
مهدي امامقلي/ وطن امروز
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
