کد خبر: ۳۵۳۹۱
تاریخ انتشار:
‍‍‍ پ پ ‍‍‍

آنچه ويكي‌ليكس نگفت

يك مرور در صفحات 5 رسانه اشاعه دهنده اسناد ويكي‌ليكس (نيويورك تايمز، گاردين، اشپيگل، لوموند و ال‌پائيس) نشان مي‌دهد كه متوليان ويكي‌ليكس به سهولت و به طور شگفت‌انگيز به تمامي اهداف خويش نائل شده‌اند.
با گذشت 4 روز از انتشار گزارش‌هاي هدايت شده و جنجالي ويكي‌ليكس، محافل امريكا و اروپا همچنان به بحث و جدل حول اين واقعه مي‌پردازند. يك مرور در صفحات 5 رسانه اشاعه دهنده اسناد ويكي‌ليكس (نيويورك تايمز، گاردين، اشپيگل، لوموند و ال‌پائيس) نشان مي‌دهد كه متوليان ويكي‌ليكس به سهولت و به طور شگفت‌انگيز به تمامي اهداف خويش نائل شده‌اند.


به گزارش بولتن از کیهان نكته جالب‌تر اين است كه اتفاقات بعد از انتشار گزارش يعني امنيتي كردن ماجراي ويكي‌ليكس و تعقيب قضايي مديرانش (جوليان آسانژ)، ويكي‌ليكس را بيش از گذشته در كانون توجه محافل خبري قرار داده است. با اين حال در اين 4 روز كه آسانژ و همكارانش نقش قهرمانان افشاگري را پيدا كردند، شمار زيادي از تحليلگران و متخصصان حوزه رسانه به كندوكاو درباره سؤال‌هاي مهمي پرداختند كه به سايه روشن‌هاي 250 هزار سند برمي‌گردد. انتظار مي‌رود با گذشت زمان و فرو نشستن تب خبري ويكي‌ليكس، يافته‌هاي اين كارشناسان نيز بيشتر در منظر افكار عمومي قرار گيرد. تأملات كارشناسان خبري عمدتاً متوجه دو موضوع «طرز و شيوه كار» و نحوه گزينش و بازخواني اسناد بوده است. اين دو محور جدا از سؤالات بي‌شمار درباره صحت و سقم اسناد ادعايي است. محور اول اين است كه اگر اصحاب ويكي‌ليكس از فضاي آزاد جهان ارتباطات براي شكار اين همه اسناد بهره جسته‌اند، چرا غول‌هاي رسانه‌اي كه مهارت، تجربه و امكاناتي چندين برابر افزون‌تر از ويكي‌ليكس 4 ساله و سردبيراني كاركشته‌تر از جوليان آسانژ دارند، از ديدن و كشف اين اسناد محروم بوده‌اند (طرز عمل) و از طرف ديگر چرا تيم «آسانژ» از ميان صدها گزارش و برآورد روزانه و هفتگي كه سفارتخانه‌ها و ايستگاه‌هاي ديپلماتيك، اطلاعاتي و رابط‌هاي خبري ايالات متحده از ده‌ها كشور مي‌فرستند، فقط اسناد مربوط به چند كشور مثل كره شمالي، عراق، افغانستان، ايتاليا و انگليس را فاش مي‌كنند. چرا رد پايي از گزارش‌هاي مربوط به ردپاي ده‌ها رئيس جمهور، دولت امريكا در نقاط مهم جهان در ويكي‌ليكس ديده نمي‌شود؟ به همين دليل هم اكنون نگاه حتي برخي رسانه‌هاي امريكا انتقادي شده است كما اين كه نشريه پرآوازه «نشنال اينترست» با اشاره به دو بخش از مطالب ادعايي ويكي‌ليكس درباره خصومت اعراب با ايران يا مسائل خصوصي خاندان كرزاي مي‌نويسد: اطلاعات در مورد ليبي، كره شمالي، روسيه، پاكستان و... نيز به گونه‌اي طراحي شده است كه مي‌تواند احساس آرامشي را در بين اذهان عمومي امريكا ايجاد كند كه مقامات امريكايي همه چيز را زير نظر دارند و بر جهان حاكميت مي‌كنند. به اين ترتيب دولت اوباما خواهد توانست تا حدودي از فشارهاي داخلي رها شود. در مورد ايران و كره شمالي وضعيت به همين منوال است. اوباما در بين اين دو كشور بويژه ايران، هيچ سرنخي در مورد غير صلح‌آميز بودن پيشرفت‌هاي هسته‌اي ايران در دست ندارد. آنچه كه از خلال اسناد ويكي‌ليكس به دست مي‌آيد، مي‌تواند دقيقاً همان چيزي باشد كه مقامات امريكايي سعي در القاي آنها در اذهان جهاني دارند. اما ماجرا به همين جا ختم نمي‌شود. اغلب انديشوران سياسي اين ايراد را به اسناد ويكي‌ليكس گرفته‌اند كه بخشي از اين اطلاعات جنبه تكراري دارد و اتفاقاتي واضح و روشن را بيان مي‌كند تا به اين وسيله ساير اطلاعات كه مخدوش هست، واقعي جلوه كنند. هيچ بعيد نخواهد بود اگر چند ماه بعد شاهد به اصطلاح اسناد جديدي از سوي ويكي‌ليكس باشيم كه آرزوهاي نهفته ديگري از امريكايي‌ها را درباره ايران و خاورميانه تعقيب مي‌كنند. ويكي ليكسي‌ها به معناي واقعي اسنادي كه منافع امريكا را به خطر مي‌اندازند ناگفته گذاشته‌اند. ترديد نبايد داشت كه در عرصه ارتباطات با آن كه انتشار اطلاعات بسيار سهل و آسان شده اما گزينش و انتخاب آن ظرافت و پيچيدگي خاصي دارد كه در اين بين امريكايي‌ها دريافته‌اند كه اطلاعات و اسناد موجود را دستچين و طوري طبقه‌بندي مي‌كنند كه به ذائقه مخاطبان و دوستانشان خوش آيد. بر اين اساس، اينكه ويكي ليكس يكي از طراحي‌هاي جديد سيا براي ذهنيت‌سازي جديد جهاني باشد، نبايد تعجب كرد.

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما

آخرین اخبار

پربازدید ها

پربحث ترین عناوین