نقش زنان در اصلاح الگوی مصرف

رشد چشمگير جمعيت، توسعه شهرنشيني و افزايش توليد موادغذايي و كشاورزي سبب بهره برداري بيشتر از منابع آب شده است و به نظر مي رسد مديريت تقاضاي آب، تنها راه حل اصلي براي حل و فصل مسايل اين بخش است. در همين حال آمارها نشان مي دهند كه سهم زنان در اغلب كشورهاي در حال توسعه در تامين نيروي انساني بخش كشاورزي رو به افزايش است. در واقع زنان در مدیریت و برنامه‌ریزی الگوهای مصرفی در خانواده نقش اصلی را دارند و در جوامع سنتی این نقش در مسیر قناعت در خانواده پر رنگ تر است. بررسي وضعيت برخي كشورها نشان مي‌دهد در پاكستان 73 درصد، چين 76 درصد، بنگلادش 70 درصد، سريلانكا 68 درصد و ويتنام 53 درصد نيروي كشاورزي را زنان تامين مي كنند. در ايران نيز 40 درصد نيروي كار كشاورزي توسط زنان تامين مي شود كه به كشت برخي محصولات زراعي، چراي دام، تعليف دستي دام و شيردوشي اشتغال دارند اما زنان در ايران در آبياري چندان مشاركت مستقيمي ندارند. به طوري كه آبياري 12 درصد برنج، 22 درصد زعفران، 10 درصد چغندر قند و هفت درصد حبوبات توسط زنان انجام مي شود. به طور كلي مي توان گفت در مناطقي كه فعاليت زنان در امور كشاورزي بيش تر است (مانند گيلان، مازندران و گلستان) دخالت زنان در تصميم گيري كشاورزي هم بيش تر خواهد بود. بر اساس اين گزارش، در كشورهاي درحال توسعه كه منابع انرژي از اهميت ويژه‌اي برخوردارند اصلاح الگوي مصرف يك ضرورت اجتناب ناپذير است . در همين حال خانواده‌ها مي‌توانند نقطه شروع اين اصلاح الگو باشند و با طرح الگوي مناسب براي مصارف خانگي، الگويي فراگير را در جامعه مطرح كنند كه در اين زمينه نقش زنان در اجراي اصلاح الگوي مصرف، كليدي است. باتوجه به جایگاهی كه زن در خانواده به عنوان مادر و فردی موثر در انتقال ارزشهای اخلاقی به نسل بعد، وي می‌تواند در اصلاح الگوی مصرف نقش بسیار مهم داشته باشد.