كادوي اسرائيلي نادران به كابينه در هفته دولت!

روزهاي آغازين شهريور هر سال موعد آن بوده و است كه هر يك از مسئولان و نهادها علي رغم اختلاف هايي كه با يكديگر داشته و دارند به پاس حضور در هفته دولت اين اختلافات را ناديده گرفته و به مدد دولت رفته و ضمن تبريك به مناسبت هفته دولت دست مريزادي نيز به آنان مي گفتند. اما به نظر مي رسد برخي نمايندگان زمان از ياد برده و قصد ندارند كمترين حسن وخوبي را بر قامت دولت ببينند؟ 

به گزارش بولتن: الياس نادران كه وظيفه خطيري در تخريب عملكرد دولت مردان براي خود احساس كرده و هر از چندگاهي فارغ از وضعيت سياسي و بين المللي كشور به ناگاه با سخناني هيجاني فضاي سياسي كشور را به هم مي ريزد، در سخنان تازه اش كه به عنوان ناطق سوال از وزير خارجه صحبت مي كرد بدترين و زننده ترين اتهامات را متوجه دولت كرده است.

هر چند مشخص نيست نادران به چه توجيه و دليلي مسائل مربوط به حيطه اختيارات بيرون از وزارت خارجه را از وزير خارجه پرسيده است اما با اين حال به نظر مي رسد اين سناريو بسيار بيشتر از آنچه نشان مي دهد عمق داشته باشد.

اولين نكته در سخنان اخير نادران اين موضوع است كه وي چرا علي رغم صريح فرمايشات رهبرمعظم انقلاب سخن خانه را به بيرون آورده و بساط تفرقه و تشتت در كشور را بيش از پيش دامن مي زند؟ مگر نه اينست كه قرار شده اختلاف سلايق جاي خود را به وحدت بيشتر در مباني و اصول بدهند؟ آيا با ايراد چنين اتهاماتي مي توان اميدي به بهبود روابط دولت و مجلس داشت؟ 

دومين سخن گاه اين ماجرا اينكه، چرا دقيقا نادران كه به صورت خارج از طرح سوال ارائه شده از وزير خارجه اين مطالب را طرح كرده تعمدا آن را در هفته دولت مطرح كرده است؟ حال اينكه هفته ها از همايش ايرانيان مي گذرد و وي فرصت كافي براي نظرات وافي خود در اين رابطه داشت؟ آيا نبايد استدلال كرد كه تعمدي در كار است كه نظر دولت را به خصوص در هفته دولت نسبت به مجلس كدورت آميز كرده و بر اهمال كاري قوا بيفزايد؟ 

 آيا آقاي نادران توجه ندارند كه صرف وقوع چنين مجلس مختلط رقصي – كه تكذيب شد و از اصل دروغ بود – نمي تواند مجوز اظهار و افشاي آن به خصوص از جايي چون تريبون مجلس باشد؟ دوستان كه مدعي دينداري اند بهتر مي دانند كه اشاعه فحشا جرمي است اجتماعي و حق الناس، كه حاكميت وظيفه برخورد فوري و مستقيم با آن را دارد.

نبايد اين نكته را از ياد برد كه نادران در اتهامات خود به گونه اي سخن گفته كه هر خواننده اي به شك مي افتد كه نكند مخالفت هاي جهاني و همواره رئيس جمهور با رژيم صهيونيستي در بدنه دولت به گونه اي ديگر مورد تفسير واقع شده و بر خلاف آن عمل مي شود؟ چرا كه وي به راحتي و بدون هيچ سند و مدركي مدعي ديدار مقامات عالي دولت با يكي از مرتبطين آمريكايي اين رژيم شده و عملا القاي پنهان كاريهاي سياسي و حتي فريب كاري مردم توسط دولت رانموده است.