ساخت یک مرکز جدید غنی سازی تا پایان سال

رئیس سازمان انرژی اتمی گفت: ساخت یک مركز جدید غنی سازی اورانیوم در كشور تا پایان سال یا اوایل سال آینده آغاز می شود.

علی اکبر صالحی با بیان اینكه مکان یابی برای احداث 10 مرکز دیگر غنی سازی اورانیوم در كشور به پایان رسیده است، تصریح كرد: ساخت یكی از این مراكز تا پایان سال یا اوایل سال آینده آغاز می شود.

هیئت وزیران در نشست هشتم آذر 1388 خود با رأی قاطع، سازمان انرژی اتمی را مكلف كرد به طراحی و پیش‌بینی تأسیس ده سایت غنی‌سازی در مقیاس سایت نطنز اقدام كند.

رئیس سازمان انرژی اتمی پیش از این درباره این سایت ها گفته بود : سایت های غنی سازی جدید سایت های بازی نخواهند بود بلکه در دل کوه ساخته می شوند.

وی افزود: هر کدام از این سایت ها توانایی تامین سوخت یک نیروگاه به اندازه نیروگاه بوشهر را خواهد داشت.

رئیس‌جمهور نیز در نشست آذر هیئت دولت در این باره با بیان اینكه برای تأمین 20 هزار مگاوات برق به 500 هزار سانتریفیوژ در مقیاس فعلی آن نیازمند هستیم، گفت: البته سانتریفیوژهای جدیدی كه در جمهوری اسلامی ایران طراحی شده است با ظرفیت بالاتر و با تعداد كمتر از این كار را انجام می‌دهند كه به محض به بهره‌برداری رسیدن آنها از این سانتریفیوژهای جدید استفاده خواهیم كرد.

براساس برنامه چهارم توسعه، دولت باید برای 20 هزار مگاوات برق مورد نیاز نیروگاه‌های كشور سوخت تولید كند كه گام مهم در این مسیر احداث 10 سایت غنی‌سازی در مقیاس نطنز است.

صالحی همچنین درباره گفتگو با گروه وین درخصوص مبادله سوخت هسته ای گفت: طرف های مقابل در رسانه ها آمادگی خود را برای گفتگو در این باره اعلام کرده اند اما هنوز به صورت کتبی و رسمی ، مطلبی دریافت نکرده ایم.

رئیس سازمان انرژی اتمی با تاکید بر آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای گفتگو افزود: این اقدامی اعتمادساز برای حل و فصل این پرونده مصنوعی و ساختگی است.

صالحی گفت : اگر طرف های غربی می خواهند از این پرونده نجات یابند، این گفتگوها گامی اعتمادساز است که می تواند برای دو طرف مفید باشد.

جمهوری اسلامی ایران اردیبهشت امسال با امضای توافقنامه تهران با حضور ترکیه و برزیل، آمادگی خود را برای مبادله اورانیوم سه و نیم درصد غنی سازی شده با اورانیوم 20 درصد غنی سازی شده به منظور استفاده در رآکتور تحقیقاتی تهران اعلام کرد.

آمریکا در حالی که ترکیه و برزیل را برای تعامل با تهران تشویق می کرد، یک ماه پس از صدور بیانیه تهران و استقبال جهانی از آن که در بیانیه 120 کشور عضو جنبش عدم تعهد بروز کرد، به مقابله با آن برخاست.

آمریكا و متحدان اروپایی اش موافقتنامه تهران را نپذیرفتند و آن را برای رفع نگرانی های جامعه بین الملل ناكافی دانستند.

آنها با وجود این توافقنامه با اصرار و تطمیع، اعضای شورای امنیت را به صدور قطعنامه علیه ایران وادار كردند.

شورای امنیت سازمان ملل هم در ماه ژوئن (خرداد) قطعنامه جدیدی تصویب و تحریم های جدیدی علیه ایران اعمال كرد.

پس از بیانیه تهران و توافق سه جانبه مبادله سوخت میان ایران، تركیه و برزیل، بی توجهی خشم آلود آمریكا و متحدان اروپایی اش به این بیانیه و كوبیدن بر طبل تحریم و موضع منفعلانه روسیه، این شائبه را ایجاد كرد كه این كشورها می خواهند موضوع هسته ای ایران را دستاویزی برای اهداف سیاسی خود قرار دهند و خواهان حل این موضوع نیستند.

به دنبال بی‌توجهی آمریكا و متحدانش به بیانیه تهران، تركیه و برزیل از همراهی با این گروه در شورای امنیت خودداری كردند و ضمن انتقاد از برخورد دوگانه این كشورها، به بیانه چهارم تحریم‌ها علیه ایران رای منفی دادند.

تركیه و برزیل تلاش كرده‌اند با پیشبرد طرح تبادل سوخت در بیانیه تهران، اختلاف غرب با ایران را در مورد برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز این كشور برطرف كنند.