موضوعي كه خطرناك تر از تهديدهاي خارجي است

سيد سهيل موسوي-سرويس سياسي بولتن: اختلاف سليقه و روش در ميان مسئولان و مديران هر كشوري از بديهي ترين مواردي است كه شكي در ثبوت و اثبات آن نيست. اما اينكه اين اختلاف سليقه تبديل به تضاد در مباني و اصول شده و خروجي آن كند شدن روند خدمت رساني و عدالت طلبي گردد موضوعي است كه رهبر معظم انقلاب بارها بر دوري از آن تاكيد كرده و مسئولان را از نزديك شدن به آن بر حذر داشته اند.

 

 

                                 

 

سخنان رد و بدل شده ي اخير ميان رئيس جمهور و رئيس قوه قضائيه و نيز مسائلي كه چندي است از تريبون مجلس خطاب به دولت اظهار شده و از دولت نيز سيگنال هايي در پاسخ به آن صادر مي شود از معدود مواردي است كه در طي سه دهه پيروزي انقلاب ميان سران قوا اتفاق افتاده و با توجه به سنخيت فكري و جناحي اين مسئولان كه همگي اصولگرا هستند بايد گفت كه اين رخداد براي نخستين بار به منصه ظهور رسيده است.
براي آسيب شناسي اين مسائل كه علني شدن و راه يافتن آنها به رسانه ها بر غلظت موضوع افزوده است چند نكته را بايد در نظر داشت:

نخست : نقصان بصيرت. با توجه به وضعيت حساس كشور در صحنه بين المللي و تهديدهايي كه هر روزه از گلوگاه هاي اقتصادي و سياسي و نظامي كشور را مورد هجمه قرار مي دهد به نظر مي رسد نوعي كم بصيرتي – اگر نگوئيم بي بصيرتي – در ميان مسئولان كشور مشاهده مي شود.
رهبر معظم انقلاب بارها بر بصيرت داشتن به خصوص در ميان خواص اشاره و تاكيده كرده و آن را تنها رمز عبور از مهلكه هاي سخت و پيش روي نظام برشمرده اند. حال مشخص نيست كه چه شده و چه اتفاقاتي رخ داده كه در حالي كه شرايط امروز اتحاد بيش از پيش را مي طلبد، مسئولان و سران قوا به يك باره از وضعيت حساس كشور غافل شده اند و به راحتي، اختلافات خود را كه بايد خصوصي و در خفا حل كنند به صحنه كار و زار جامعه و پيشگاه مردم كشانده اند. فراموش نكنيم كه معظم له در باره بي بصيرتي فرموده اند"اگر اعلم علما هم باشيد و زمانتان را نشناسيد و ندانيد ترفندهاي استكبار و نيز مشكلات جامعه چيست، نمي توانيد براي جامعه اسلامي تان مفيد واقع شويد."

 

 

                              

دوم: خدشه به وحدت . چندان واضح و آشكار نيست كه مسئولان عزيز و زحمتشكانِ خدوم ِ ملت چه انديشه اي كرده اند كه بر پايه آن فضا را چنين ملتهب كرده اند . به نظر مي رسد تشديد و تقويت وحدت و قدم بر داشتن براي نااميد كردن دشمنان، حتي براي لحظاتي از نظر بزرگان نظام مخفي شده است. از ياد نبايد برد كه حربه اصلي تبليغاتي دشمن در روزهاي پس از شكست فتنه هاي پس از انتخابات، ايجاد و دامن زدن به اختلاف و تفرقه ميان سران سه قوه بوده است.
مقام عظماي ولايت در اين باره فرموده اند: "امروز مهمترین نیاز کشور اتحاد و یکپارچگی است و هرگونه سخن، حرکت و نوشته ای که حتی با نیت صادقانه باشد ولی موجب شکاف و انشقاق در جامعه، و ظلم به افراد شود، برخلاف مصالح کشور و نظام اسلامی است...
حفظ وحدت، همدلی و انسجام در جامعه و پرهیز از هرگونه اختلاف و شکاف، نظر رهبری در این برهه حساس است."
اين عزيزان بزرگوار در خلوت خود بيانديشند آيا اتفاقات اخير همان چيزي است كه سكان دار انقلاب خواهان آنند؟ آيا بهتر نيست به جاي ادامه اختلافات و تبديل آنها به خصومت ، مرد و مردانه در پيشگاه ملت و رهبري قيام كرده و مثلث قدرتمند قواي سه گانه ي جمهوري اسلامي را با پوزش طلبي از ملت و رهبري قوي تر از پيش استحكام بخشيده و دشمنان را مايوس تر از گذشته كنند؟

 

  

                         

سوم: خدشه در اركان خدمت رساني. مقام معظم رهبري: " منظور از یکپارچگی مسئولان، چشم پوشی از اختلاف سلیقه ها و نظرها نیست زیرا اختلاف سلیقه ها و بحث های علمی و کارشناسی موجب پیشرفت کارها خواهد شد ولی این اختلاف دیدگاهها نباید باعث توقف حرکت کشور و یا جدا شدن مسیر حرکت افراد شود." اين نكته چندان نياز به توضيح ندارد كه اختلاف در چنين سطحي لامحاله و ناچار تفرقه و كدورت را به اركان زيرين قوا سرايت داده و نتيجه آن چيزي جز خدشه در خدمت رساني به مردم انقلابي كشورمان را در پي نخواهد داشت. آيا بزرگان نظام انتظار دارند كه با وجود چنين اختلافاتي، دستگاه هاي تحت امر آنان به مدارا با يكديگر بپردازند؟
حضرت آيت الله العظمي خامنه اي در اين باره فرموده اند: " آن رقابتي که در ميان مردم مقبوليت و مشروعيت دارد، رقابت براي خدمت به مردم است و رقابتهاي سياسي همراه با جنجال و دعوا و براي کسب قدرت، پذيرفتني نيست و ارزشي ندارد... قواي سه گانه و همه دستگاه‌ها، بايد با آغاز کردن نهضت خدمت به مردم و پيگيري جدي مبارزه با "بيکاري و فساد مالي"، کارآمدي نظام را به طور ملموس و عيني به مردم نشان دهند، به گونه‌اي که شيريني آن در کام مردم بنشيند"

چهارم: دلشاد كردن دشمنان. درپايان بايد خاطر نشان كرد كه اصلي ترين و نگران كننده ترين ثمره اختلافات اخير ميان مسئولان و سران نظام دلشادي دشمنان از اين تفرقه هاست. چرا كه آنان هزينه هاي هنگفتي را براي تفرقه افكني ميان اركان نظام اختصاص داده اند و وقتي مي بينند در مسائل جزئي و نه چندان مهم، مسئولان چنين در ملا عام يكديگر را مورد انتقاد قرار مي دهند بزرگترين موفقيت از آن آنان شده است. همان گونه كه بيشترين ناراحتي از آنِ دلسوزان انقلاب و نظام و رهبري گرديده است. رهبري معظم انقلاب در اين باره مي فرمايند: "براي اين ملت هيچ عاملي مضرتر از اختلاف و تفرقه نيست سهم مهلك براي ملت ما و تمدن ها و انقلاب ها اختلاف است اگر بهترين ملت ها دچار اختلاف و دو دستگي شوند همه نيروي حياتي خودشان نه تنها از بين مي رود بلكه در جهت ويراني كشور به كار مي افتد."
بنيانگذار كبير انقلاب نيز در اين باره مي فرمايند:"امروز روزي است كه بايد تمام قدرت ها هماهنگ باشند و همه حفظ نظم بكنند كه اگر نظام به هم بخورد وضعيت به هم بخورد و همه خودشان را فداي اسلام بدانند . . . . شما مهيا باشيد نرويد سراغ اختلافاتي كه خودشان دارند با هم ، شما بين راه هستيد. اختلاف ها را كنار بگذاريد."

نبايد از ياد برد كه چنين موضع گيري هايي هر چند صادقانه و با نيت اصلاح مورد تاييد مقام عظماي ولايت نيست. چرا كه معظم له در اين باره به صراحت فرموده اند كه : " من با سخن، حرکت و نوشتاری که موجب انشقاق و شکاف می شود موافق نیستم، حتی اگر انگیزه صادقانه باشد." پس هر توجيه و دليلي پشت چنين موضع گيري هايي قرار گيرد بايد در عوامل به وجود آورنده و تاييد كننده ي آن شك كرد.
آيا بهتر نيست سران قوا به جاي حل و فصل اختلافات در مرآ و منظر عمومي به خلوت جلسات خصوصي خود رفته و در آنجا با يكديگر نشسته و ابهامات را روشن نمايند؟ آيا بهتر نيست اختلافات دروني و دستگاهي و فكري در حال حاضر بنا به نظر رهبر فرزانه انقلاب، تبديل به وحدت و يكدلي ميان سران شود؟

شك نبايد داشت كه كوتاه آمدن در پيشگاه ملت و رهبري، بزرگ شدن در پيشگاه شهدا و خداوند متعال را به همراه خواهد داشت. چرا كه چنين مسئول و مسئولاني، اهتمام خود را بر تقويت نظام و انقلاب مصروف كرده اند نه بر تشديد اختلافات و لو به حق و به جا.