مرداد و شهریور آبستن حوادثی جدید است

در اجلاس ان پی تی که طی ماههای پیش برگزار شد و بیش از ۱۷۰ کشور به ایده ایران مبنی بر انرژی هسته ای برای همه و سلاح هسته ای برای هیچکس رای دادند ارزیابی اولیه و تحلیل قدرتهای استعماری به هم ریخت و نظم نوین جهانی آنها و مهمتر از همه ناظم های جهانی به چالش کشیده شد.تصور اولیه آنها ترک جلسه ان پی تی توسط ۸۰ کشور بود در حالی که فقط هشت کشور جلسه را ترک کردند و این رای حتی اگز ضمانت اجرائی نداشته باشد پیام استراتژیکی برای این قدرتها دارد که می بایست چاره ای جدید برای این چالش بنمایند.

به گزارش بولتن مسعود ده نمکی در جدیدترین یاداشت خود نوشت:آنها می دانند که در فاصله ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ سونامی هشتاد هزار میلیارد دلار جهان اقتصاد را در هم خواهد نوردید و قبل از آن باید تکلیفشان را با چند نقطه از جهان که کانون به چالش کشیده شدن لیبرال دموکراسی هستند مشخص شود و این پرسه را شروع کرده اند...

اجلاس عمومی سازمان ملل در مهر ماه دیگر نباید باعث تحقیر آنها در برابر ملتها باشد پس تا قبل از این اجلاس باید افکار عمومی جهانی آماده برای اتفاقاتی دیگر باشد.گام اول انفجار زاهدان و گام دوم اتفاقی مانند ضربه محدود و گام سوم حضور تحقیر آمیز نمایندگان ایران در اجلاس خواهد بود...

اما همه اینها مقدمه اتفاق بزرگتری به نام تهدید حیات کاپیتالسم در جهان است.روزی که اما در نامه به حاکمان کرملین فروپاشی عنقریب سوسیالیسم را خبر داد هیچ تحلیلگری آن را جدی نگرفت و هم او امروز را نیز وعده داد .

رفته رفته این شائبه شکل می گیرد که پیش بینی و تحلیل فوکویا مبنی بر پایان تاریخ معطوف به تاریخ جهان سرمایه داری است نه پایان جهان!