رمانی که اول و اخر ندارد

گروه ادبیات، نشر و رسانه: نویسنده کتاب «تاجیک - هیولایی که بی صدا گریه کرد، بلند خندید»، این کتاب را دارای ویژگی‌های خاص توصیف کرد که خوانش آن توالی خاصی نمی‌خواهد و خواننده از هر کجای متن می‌تواند جریان داستانی آن را دنبال کند.

به گزارش بولتن نیوز، او اظهار کرد: رمان «تاجیک» اول و آخر ندارد و از هر کجای متن می‌توان خوانش آن را ادامه داد. از همین رو می‌خواستم این کتاب را بدون شماره صفحات منتشر کنم اما ظاهرا ارشاد با این کار مخالفت کرده است. در واقع رمان نوجوانانه «تاجیک» داستان بدون خط داستانی است که بیش از آن‌که نشان‌دهنده سیر بیرونی شخصیت‌های رمان باشد، برملاکننده پیچیدگی‌های درونی آدم‌های‌ آن است.

رمان تاجیک که به گفته مولف آن، در کارگاه‌های داستان‌نویسی فریدون عموزاده خلیلی در نشریه چلچراغ جان گرفته، بازگوکننده ماجراهایی است که خواننده را ناخودآگاه به سمت دقیق دیدن و دقیق شنیدن می‌کشاند؛ قدرتی که ما را از خطاهای شناختی مبرا می‌کند.

این رمان که پشت و روی جلد آن قید شده «رمان نوجوان - اتاق تجربه»، با مقدمه‌ای از عموزاده خلیلی همراه است. در ابتدای مقدمه‌ این کتاب آمده است: «وسوسه، فراموشی، رهایی؛ این سه کاری بود که باعث می‌شد تا کار رمان تجربه کودک و نوجوان به انجام برسد و من همین کار را کردم. فقط همین سه کار را...»

حمید حاجی‌میرزایی فارغ‌التحصیل رشته فلسفه است و «تاجیک» اولین کار ادبی چاپ‌شده اوست. او این روزها مشغول نگارش «مجموعه داستان‌های غیرعلمی» است که درباره آن گفت: این داستان‌ها، داستان‌هایی مصور و علمی هستند و نظریات علمی به اشکال کاملا غیرعلمی و شاعرانه همراه با رگه‌های طنز به مخاطبان نوجوان عرضه می‌شوند.

کار تصویرسازی این اثر را نیز نویسنده کتاب بر عهده دارد.

انتهای پیام