رتبه بندي "وبومتريك" علمي نيست

معاون پژوهشي دانشگاه صنعتي شريف در مورد رتبه‌بندي جديد دانشگاه هاي جهان بر اساس وبومتريك با خبرنگار «خبرنامه دانشجويان ايران» گفت و گويي انجام داد و به برخي شبهات دانشجويان پاسخ داد.

رتبه بندی دانشگاههای جهان در فوریه 2010 بر اساس وبومتریک اعلام شد که دانشگاههای برتر دنیا در این رده بندی به کشور آمریکا اختصاص یافته و دانشگاه تهران به عنوان برترین دانشگاه ایران چند پله صعود داشته است.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران» بر اساس این رتبه بندی جدید 10 دانشگاه برتر از میان 8 هزار دانشگاه برتر جهان به طور کامل به ایالات متحده آمریکا تعلق دارد. دانشگاههای هاروارد، MIT موسسه تکنولوژی ماساچوست، استنفورد، کالیفرنیا برکلی، کرنل، واشنگتن، مینه سوتا، جان هاپکینز، میشیگان و ویسکونزین مدیسن 10دانشگاه برتر رتبه بندی وبومتریک را تشکیل داده اند.

در این رتبه بندی دانشگاه تهران رتبه 873، دانشگاه علوم پزشکی تهران رتبه 1266، دانشگاه صنعتی شریف رتبه 1560، دانشگاه شهید بهشتی رتبه 1962، دانشگاه علم و صنعت ایران رتبه 1968، دانشگاه صنعتی امیرکبیر رتبه 2203 دانشگاه را کسب کرده اند.

دکتر روستا آزاد معاون پژوهشی دانشگاه شریف در مورد معیار های رتبه بندی وبو متریک به خبرنگار ما گفت: وبو متریک یعنی آنچه که از یک دانشگاه شما می توانید در وب ببینید. برای مثال یک موقع شما می خواهید رتبه بندی دو نفر را در یک جلسه مطرح کنید. در آن جلسه می بینید که شخص اول چه حرف می زند و چقدر حرف می زند و نفر دوم هم همینطور. نهایتا آنچه که شما رتبه بندی می کنید بر اساس این است که او چقدر حرف زده و صحت و سقم و کیفیت آن حرف هم به چه اندازه است.

روستا آزاد ادامه داد: اگر در این جلسه کسی حرف نزند در بحث وبو متریک می گویند رتبه ی او پایین تر است. حال این سؤال پیش می آید که آیا آن کسی که در این جلسه صحبتی نکرده و حرفی نزده به لحاظ محتوایی و رتبه علمی وی در سطح پایینی قرار دارد؟

معاون پژوهشی دانشگاه شریف گفت: آن چیزی که ما در شریف اصرار داریم این است که هیچ علاقه ای به شرکت دراین جلسات نداریم. چون همیشه گفته ایم که یک نکته ای در مورد این رتبه بندی مستتر است و آن این است که افراد متولی پشت این قضیه اصرار دارند که دانشگاه ها همه ی آنچه که دارند را در صفحه ی وب بیاورند و در اصل به این معنی است که تمام ظاهر و باطن دانشگاه ها در این سیستم مشخص بشود. ما اعتقادی نداریم که تمام عملکرد دانشگاه در صفحه ی وب بیاید و قابل رؤیت باشد. بنابراین نه تنها اصرار نداریم بلکه نسبت به این قضیه در اصل اکراه و امتناع داریم. در عین حال آن قسمتی از عملکرد دانشگاه که مشکلی در آمدن بر صفحه ی وب را ندارد بر روی وب سایت دانشگاه قرار می دهیم اما هیچ علاقه ای نداریم که قسمت بیشتری از عملکرد دانشگاه را علنی کنیم.

دکتر روستا آزاد در مورد قرار گرفتن دانشگاه های کشوری مثل آمریکا در رتبه ی نخست این رتبه بندیو نیز قرار دادن مطالب و عملکرد این دانشگاه ها در وبگاه خود گفت: اولا در مورد وبومتریک این دانشگاه ها هیچ اصراری بر گذاشتن تمام مطالب خود در صفحه ی وب ندارند و ثانیا آنچه که در این دانشگاه ها در صفحه ی وب قرار می گیرد تمامی عملکرد این دانشگاه ها نیست. اگر اینها بخواهند واقعا تمامی آنچه که در محتوا دارند را علنی کنند می توانند امتیاز بیشتری داشته باشند ولی این کار در سیاست آنها تلقی نمی شود وآن را علنی نمی کنند. بنابراین در مورد موضوع وبومتریک تأکید دارم که این موضوع تا یک اندازه ای مورد رجوع است.

بحث وبو متریک در اصل این است که چقدر به وب سایت یک دانشگاه برای کسب اطلاع از آن دانشگاه مراجعه می شود. این رتبه بندی هم کلیت قاطعی نیست که بخواهیم بگوییم که به عنوان یک موضوع تعیین کننده محسوب می شود اما این را هم باید اشاره کنم که ما سایت دانشگاه شریف را محلی برای مراجعه برای کسب مطالب تولیدی و علمی دانشگاه قرار نداده ایم البته بخش هایی از آن را در آینده تقویت خواهیم کرد و لی خیلی اصرار نداریم که همه عملکرد دانشگاه را در صفحه ی وب بیاوریم.

معاون پژوهش دانشگاه شریف در ادامه بیان داشت: اما نکته قابل توجه در مورد این موضوع این است که دانشگاه شریف و دانشگاه های صنعتی دیگر دانشگاه جامعی نیستند و فقط در رشته های صنعتی عمل می کنند لذا تمامی افراد مراجعه کننده به وب سایت این دانشگاه دانشجویان رشته های فنی و مهندسی هستند. اما دانشگاهی مثل دانشگاه تهران به علت اینکه تمام رشته ها را در خود دارد و دانشگاهی جامع است لذا از تمامی رشته ها برای بازدید به سایت این دانشگاه مراجعه می کنند. قابل ذکر است که دانشگاه شریف با حدود 10 هزار دانشجو 450 هیئت علمی را در خود جای داده است اما دانشگاه جامعی مثل دانشگاه تهران با تعداد دانشجو در حدود 26 هزار نفر 1800یئت علمی را در خود جای داده است.

دکتر روستا آزاد در مورد واقعی بودن و نیز میزان نشان دادن محتوای علمی یک دانشگاه در این رتبه بندی بیان داشت: به نظربنده رتبه بندی وبومتریک هیچ چیز از محتوای علمی درون داشگاه را نشان نمی دهد، در واقع اصلا بحثی نیست که بخواهد محتوای علمی دانشگاه را زیر سؤال ببرد و ما هیچ توجه و علاقه ای هم به آن نداریم. به عنوان مثال اینکه دانشگاه شریف رتبه ی اول را در ارائه خدمات علمی صنعتی به جامعه ی صنعتی کشور را دارد، در این نوع رتبه بندی هیچ اثری را ندارد؛ با این حال دانشگاهی که شما بخواهید آن را رتبه بندی کنید، آیا آنچه که به صنعت و کشور ارائه می دهد مهم است یا اینکه چقدر به وب سایت این دانشگاه مراجعه می شود؟ لذا در بحث وبومتریک این موضوعات و خدمات از هیچ اهمیتی برخوردار نیست و فقط مراجعه به صفحه ی وب سایت معیار این رتبه بندی قرار می گیرد. لذا ما هیچ علاقه ای به ورود پیدا کردن در این زمینه را نداریم.