ماری غول پیکر یک بچه را می بلعد! (عکس)

و هر دو هم بي‌عاطفه و سنگدل و خودخواه و نژادپرست.

jتو از عکاس ... تری میخواهی ببینی؟؟؟؟

با سلام،
میخواستم یادداشتی برات بذارم ولی حیفم آمد از آن " اسم"که بر عنوان کامنت خود داشتی !

چون مار پیتون ابتدا طعمش رو آنقدر فشار میده تا دستگاه تنفسی طعمه از کار بیفته و گاها استخوان های طعمه رو خرد میکنه و بعد میخوردش.از عکس این پسر مشخصه که داره فشار زیادی رو تحمل میکنه

کوین کارتر در ۱۹۶۰ در آفریقای جنوبی به دنیا آمد و چرخش روزگار او را به کار در یک مرکز تعمیر دوربین عکاسی رساند و از آن پس کوین آرام آرام شد یک عکاس حرفه ای .

در سال ۱۹۹۳ به عنوان عکاس سازمان ملل به سودان رفت تا از درد و رنج مردم قحطی زده ی این کشور که از ۲۱ سال جنگ داخلی در عذاب بودند عکس تهیه کند .

روزی در یک کیلومتری کمپ تغذیه ی سازمان ملل از پشت بوته ها صدای ناله ی ضعیف کودکی را شنید . جلوتر که رفت دختر بچه ای را که در عکس می بینید پیدا کرد که در مسیر حرکت به طرف کمپ از خستگی و ضغف نشسته و به این شکل استراحت می کرده . در همین لحظه این کرکس به زمین می نشیند تا در صورت مردن کودک به او حمله کند .


دخترک در حال مرگ و کرکس منتظر

کوین بعد از تنظیم کادر مورد نظرش به گفته ی خودش ۲۰ دقیقه منتظر می ماند تا شاید کرکس بالهایش را باز کند و در آن حالت عکس را بگیرد . اما کرکس صبور که زنده بودن دخترک را حس می کرده به همان حال می ماند . کوین که نا امید می شود عکس را به همین وضعیت که می بینید می گیرد و بر می خیزد و کرکس را فراری می دهد . در همین لحظه دختر بچه ی در حال مرگ از جا بر می خیزد و افتان و خیزان به طرف اردوگاه به راه می افتد .

کوین که در طی روزهای سفرش صحنه های مرگ و میر زیادی بر اثر گرسنگی دیده بوده کمی اشباع شده بوده و طبعا آنطور که باید و شاید به دخترک توجه نمی کند و به راه خود ادامه می دهد .

در ۲۶ مارچ سال ۱۹۹۳ عکس کوین در نیویورک تایمز به چاپ رسید و به سرعت مشهور شد .

کمتر از یکسال بعد در ۱۲ اپریل ۱۹۹۴ از دفتر نیویورک تایز با کوین تماس گرفتند و به او اعلام کردند که بخاطر همان عکس و جلب توجه جهانیان به فجایع انسانی سودان برنده ی جایزه ی پولیتزر شده است . غافل از اینکه در درون کوین غوغایی به پا بود .

پس از اعطای جایزه که در نیویورک انجام شد بسیاری از مطبوعات از کوین گفتند و نوشتند . برخی تحسینش کردند و برخی هم از او به خاطر بی توجهی به سرنوشت دخترک انتقاد کردند . جست و جوهای پرسنل سازمان ملل برای پیدا کردن دخترک هیچ نتیجه ای نداد و همین باعث شدت گرفتن انتقادها از کوین شد .

به طوری که روزنامه ی سن پترزبورگ چاپ فلوریدا کارتر را کرکس دوم این صحنه خطاب کرد . همه ی این فشارها بر عذاب وجدانی که کوین همواره در خود احساس می کرد شدت می بخشید تا این که در ۲۷ جولای ۱۹۹۴ در سن ۳۴ سالگی با دود اگزوز خودروی خودش , خود کشی کرد .

کوین کارتر مرد و هرگز مشخص نشد که آن دختر کوچک آیا زنده مانده یا نه .

شاید بتوان گفت که کوین در زمان آن حادثه به شدت غرق در کارش بوده و هدفش گرفتن بهترین عکس ممکن بوده , ولی از حق نمی توان گذشت که به این شکل بی تفاوت هم نباید از کنار قضیه عبور می کرده .

اما حدس می زنم که بعدا عذاب وجدان کوین , به نویسندگان آن مقالاتی که او را کرکس دوم صحنه خوانده بودند هم سرایت کرده باشد .

به نازم به اين غربي‌هاي گوگولي مگولي كه حتي وقتي آدم هم مي‌كشند، چنان تبليغ مي‌كنند و براي توجيحش داستان سرايي مي‌كنند كه مي‌شوند درياي مهر و عاطفه نسرين خانم!!!

توي اون روشي كه شما مي‌گيد اولا طعمه، آدم بزرگ است و نه بچه. ثانيا، براي اين كه بدن تحت تاثير بزاق دهان مار قرار نگيرد، طرف پايين تنه خود را با گوني و پلاستيك كامل مي‌پوشاند. ثالثا قرار است مار را بخورند و نه مار يارور رو، چند نفري به شكار مي‌روند و بلافاصله باباي مار را مي‌آورند جلوي چشمش. حالا كدوم يكي از اين موارد در اين عكس صادق است؟!

کاش تو هم اونجوری بخندی

----

واقعا صحنه عجیبی است هیچ کس به کمک فیلم بردار نیامد

سلام عکس رو دیدم. مرسی.
در شگفتم از اون عکاس یا فیلمبرداری که مثل کفتار واستاده و نگاه کرده !!!
دیدید شخص که در عکس بش اشاره شده شکار عکاس مقتوله که از حیوان صفتی این فیلمبردار عکس گرفته (حالا نیتش چی بوده من کاری ندارم )و به کمک دخترک رفته اما دوباره کمکی نرسیده صحنه تبدیل به یه سوژه شده تا بلاخره اون عکاس یا فیلمبردار به هدفش برسه واز کشته شدن یه آدم عکس و تصویر بگیره سیاه یا سفید فرقی نمی کنه. بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت!!!