تحلیلی بر پیام‌های حج مقام معظم رهبری

 

برخی نکات در همگی این پیام‌ها مشترک است. مانند بحثی مقدماتی در باب حج و فصلت حج و اسرار حج و توصیه به حجاج جهت مغتنم شمردن این فرصت و بهره‌مندی معنوی کامل از این زمان حج. سپس ایشان وارد مباحث سیاسی مربوط به جهان علی‌الخصوص اوضاع جهان اسلام می‌شوند و با برشمردن وقایعی که در جهان اسلام در حال وقوع است؛ راهکارهائی را جهت حل مشکلات جهان اسلام ارائه می‌کنند.

یکی از مواردی که زیاد مورد تأکید معظم‌له در این قسمت واقع می‌شود توجه به بعد اجتماعی-سیاسی حج است و اینکه مسلمین باید از این فرصت استثنائی که چند ملیون مسلمان در مکانی واحد جمع هستند و مشغول اعمال واحد و مشابهی هستند نهایت استفاده را بکنند و در جهت بیداری ملت‌ها، استکبارستیزی، مبارزه با دولت‌های زورگو و طاغوتی، تلاش جهت اتحاد هر چه بیشتر بین مسلمین و ... استفاده کنند. برای نمونه معظم له در پیام سال 76 خویش می‌فرمایند:«در جنبه‌ى اجتماعى، حج در ميان همه‌ى فرايض اسلامى بى‌همتا است؛ زيرا مظهرى از قدرت و عزت و اتحاد امت اسلامى است. هيچ فريضه‌ى ديگرى بدين‌سان به آحاد مسلمان، درباره‌ى مسايل امت اسلامى و جهان اسلام، درس و عبرت نمى‌آموزد و آنان را در روحيه و واقعيت، به قدرت و عزت و وحدت نزديك نمى‌كند. تعطيل اين بخش از حج، بستن سرچشمه‌يى از خيرات به روى مسلمين است كه از هيچ رهگذر ديگرى نمى‌توانند بدان دست يابند.

قدرت ملى براى جوامع بشرى، كليد همه‌ى كاميابيها و وسيله‌ى لازم براى رسيدن افراد جامعه به حيات طيبه است. مقصود از قدرت ملى آن است كه جامعه و كشور، از اخلاق، علم، ثروت، نظام سياسى كارآمد و عزم و اراده‌ى عمومى برخوردار باشد.»

 

 

 

مسأله‌ی فلسطین، تقریبا در اکثریت قریب به اتفاق پیام‌های معظم له وجود دارد؛ و این نشان از اهمیت و حساسیت مسأله‌ی فلسطین برای جهان اسلام است. تا آنجائیکه معظم له در پیام سال 70 خویش مسأله‌ی فلسطین را مهم‌ترین مسأله در نیم قرن اخیر برای جهان اسلام و شاید بشریت می‌دانند و در پیام سال 76 نیز مسأله‌ی فلسطین را در صدر مسائل جهان اسلام دانسته‌اند.

 

 

توصیه مهم بعدی معظم له، توصیه به حفظ اتحاد بین مسلمین اعم از شیعه و سنی است؛ و این نیز مسأله‌ای است که در اکثریت قریب به اتفاق پیامهای معظم‌له مشاهده می‌شود. ایشان در این پیامها با توصیه همه مسلمین و حجاج به حفظ وحدت و اتحاد بین خود؛ می‌خواهند که با جلوگیری از تفرقه بین مسلمین به نقشه دشمن کمک نکنیم و نگذاریم دشمن در این راستا موفق شود و پازل دشمن تکمیل شود. چون تفرقه بین مسلمین ضربه‌ای بس خطرنام و مهلک برای ادامه حیات اسلام و مسلمین و جهان اسلام است.

 

 

از دیگر مورادی که در اکثریت پیامهای مقام معظم رهبری آمده بحث برائت از مشرکین و کفار-و در رأس آنها آمریکا و صهیونیسم- و توصیه به حجاج جهت انجام این فریضه‌ی دینی-سیاسی است.

 

 

یکی دیگر از ویژگی‌های پیامهای مقام معظم رهبری مدظله اشاره به حوادث روزی است که در جهان و علی‌الخصوص در جهان اسلام در جریان است. برای مثال ما در همین چند ساله اخیر می‌بینیم مسأله بیداری اسلامی همواره در پیامهای ایشان مورد توجه بوده؛ یا در همین پیام امسال ایشان به بحث سوریه اشاره شده بود. و سایر موراد.

 

 

علاوه بر این 3 بند که تقریبا در تمامی پیامها مشترک بود؛ برخی مسائل بصورت موردی در یک یا چند پیام ایشان آمده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

 

ایشان در پیام‌های سالهای 68، 69 و 70 به بحث کشتار خونین حجاج ایرانی در مراسم برائت از مشرکین در سال 67 اشاره می‌کنند و با طلب مغرفت برای اینها، یاد اینها را و ظلمی که در حق این حجاج شده است را تازه می‌کنند.

 

ایرانیان در سال‌های 67، 68 و 69 از طرف دولت سعودی اجازه شرکت در مراسم حج به آنها داده نشد. از همین رو معظم‌له در پیام سال 68 خویش فرمودند:«اين دومين موسم حجى است كه در آن ملت ايران- اين فدايى‏ترين فرزندان اسلام- از طواف بر گرد خانه‏ى محبوب مصدود شده‏اند. دولت سعودى با دستاويز كردن بهانه‏هاى پوچ، امسال نيز همچون سال قبل، به «صدّ عن سبيل الله» پرداخت و خود را مصداق اين آيه‏ى شريفه ساخت: «إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَّذي جَعَلْناهُ لِلنَّاسِ سَواءً الْعاكِفُ فيهِ وَ الْبادِ». حافظه‏ى تاريخ ما اين دشمنيها را فراموش نخواهد كرد.... و اكنون كه براى دومين بار دست جور و عدوان، راه خانه‏ى خدا را بر مسلمانان خداجوى ايران بسته و به حساب امريكا و اسرائيل، بر ملتى كه برترين پرچم‏ مبارزه با شيطان بزرگ و دولت غاصب دست‏نشانده‏اش را برافراشته است، جفا روا داشته و امت داغ‏دار ما را كه رخت عزاى امام فقيد اسلام را بر تن دارد، داغ‏دارتر كرده است،»

 

بحث جدائی دین از سیاست نیز از جمله مواردی است که در چند مورد از پیامهای ایشان مطرح شده است. ایشان در پیام سال 68 می‌فرمایند:«بتهاى بزهكار استبداد و استعمار، حكمرانان از خدا بى‏خبر و قدرتهاى سلطه‏گر جهانى، در گذشته و حال، همواره از حجّ با مضمون سازنده و روشن و الهام‏بخش، به‏شدت ترسيده و با آن به مقابله برخاسته‏اند. آن‏ها تبليغات دامنه‏دار و خصمانه‏يى را به وسيله‏ى آخوندهاى دربارى و ريزه‏خواران سفره‏ى عشرت خود بر ضد مضمون سياسى حج به راه انداخته و با هياهو و جنجال خواسته‏اند بقبولانند كه حج از سياست جداست و جز عبادتى به مثابه‏ى عبادات فردى نيست؛ غافل از آنكه هر انسانِ اندكى هوشمند هم بوضوح درمى‏يابد كه اگر درس وحدت مسلمين و عظمت امت اسلامى و تعارف برادران جدا افتاده و هم‏صدايى صاحبان زبانها و نژادها و مليتها و مناطق جغرافيايى گوناگون و اعتصام به حبل اللّه با حالت طبيعى در حج منظور نمى‏بود و فقط عبادت و رابطه‏ى جداگانه‏ى انسانها با خداى خود مطلوب بود، آمدن از «كلّ فجّ عميق» و پياده و سواره، آن هم در يك موسم خاص، چه معنى داشت؟ رنج پيمودن اين راه، چرا؟ و حضور در مكه و سپس در عرفات و مشعر و منى، آن هم در ايام معدودات و روزها و ساعات معين براى همه‏ى مسلمين جهان، چرا؟ و طواف گرد يك مركز واحد و رمى يك نقطه‏ى واحد، چرا؟»

همچنین ایشان در بخش دیگری از پیام می‌فرمایند:«از بزرگترين مظاهر شرك در عصر حاضر، تفكيك دنيا از آخرت، و زندگى مادّى از عبادت، و دين از سياست است. گويى خداى دنيا- معاذ اللّه- جباران و زورگويان و چپاولگران و ابرقدرت‏ها و جنايت‏كارانند، و استضعاف و استعباد و استثمار خلايق و علو و استكبار نسبت به بندگان خدا حق مسلّم آن‏هاست، و همگان بايد پيشانى اطاعت بر آستان تفرعن آن‏ها ساييده و در برابر زورگويى و غارتگرى و ميل و اراده‏ى بى‏مهار آنان تسليم باشند و اعتراض نكنند؛ چرا كه وعاظ السلاطين و نوادگان «بلعم باعورا»، فرياد برخواهندآورد كه دخالت در سياست كرديد، و اسلام را چه به سياست؟!

اين، همان شركى است كه امروز مسلمانان بايد با اعلام برائت، دامن خود و اسلام را از آن تطهير كنند. آنچه جاى تأسف است، اينكه سالها غفلت مسلمين و مهجور ماندن قرآن سبب شد كه دستهاى تحريف بتوانند به نام دين، هر سخن باطلى را در اذهان جاى داده و بديهى‏ترين اصل دين خدا را منكر شوند و شرك را جامه‏ى توحيد پوشانده و مضمون آيات قرآن را بى‏دغدغه انكار كنند، و در حالى كه قرآن اقامه‏ى قسط را هدف از ارسال رسل مى‏داند»

 

ایشان در پیام مفصل خویش در سال 70 به بحث تهاجم فرهنگی و ابتذال فرهنگی اشاره می‌کنند و می‌فرمایند:«شرك همواره به يك‏گونه نيست، و بت هميشه به شكل هياكل چوب و سنگ و فلز ظاهر نمى‏شود. خانه‏ى خدا و حج بايد در همه‏ى زمانها شرك را در لباس خاص آن زمان، و بت شريك خدا را با جلوه‏ى مخصوص آن بشناساند و نفى و طرد كند.... فرهنگ فساد و فحشا كه به وسيله‏ى دستهاى استعمارى در ميان ملتها ترويج مى‏شود، فرهنگ مصرف‏زدگى كه روز به روز زندگى ملتهاى ما را بيشتر در لجنزار خود فرومى‏برد، تا كمپانيهاى غربى كه مغز و قلب اردوگاه استكبارند بيشتر سود ببرند، سلطه‏ى سياسى غرب استكبارى كه پايه‏هاى آن به وسيله‏ى حكومتهاى دست‏نشانده و ضد مردمى كار گذاشته شده است، حضور نظامى كه با هر بهانه‏اى شكل آشكارترى به خود مى‏گيرد، اين‏ها و امثال آن، همه مظاهر همان شرك و بت‏پرستى است كه در ضديت كامل با نظام توحيدى و حيات توحيدى است كه اسلام براى مسلمانان مقرر داشته است. حج و اجتماع عظيم بر گرد خانه‏ى توحيد، بايد آن مظاهر شرك را نفى كند و مسلمانان را از آن برحذر دارد»

 

این هم از موضوعاتی است که در چند ساله اخیر و به دنبال حوادث نیک منطقه جهت بیداری اسلامی و بپا خاستن ملت‌های مسلمان جهت براندازی ظالمین و طواغیت دست نشانده‌ی غرب، همواره از در پیام‌های معظم‌له دیده می‌شود.

 

 

ایشان در پیامهای خویش هشدارهائی نیز به مسملین می‌‌دهند و مسلمین را متوجه خطرهائی می‌کنند که ممکن است از درون آنها را تهدید بکند که می‌توان در این زمینه به موارد زیر اشاره کرد:

1- تفرقه بین مسلمین و اختلافات فرقه‌ای که بيشتر به وسيله‌‌ى علماى سوء و نويسندگان مزدور ترويج و تشديد مى‌‌شود

2- ملی‌گرائی افراطی و اختلافات قومی

3- تفکر جدائی دین از سیاست

4- مرعوب غرب بودن بسیاری از شخصت‌های سیاسی اجتماعی فرهنگی جهان اسلام

5- بی اعتقادی و بی اعتنائی دولت‌ها به خواست و اراده ملت‌ها و خودکامگی دولت‌ها

6- کج فهمی و جمود و تحجر

7- تفکرات التقاطی

8- تسليم شدن در برابر فرهنگ فاسد غرب و حتى ترويج آن با انگيزه‌‌هاى سياسى يا عقيدتى

9- اسلام آمریکائی و کمک جهت منافع استکبار جهانی به نام اسلام و تحت لوای اسلام