از سوء مدیریت دولت تا سیاه نمایی‌های منتقدین

رویش نیوز - متین عبداللهی: اوضاع اقتصادی، قیمت سکه و ارز، تورم و.... از جمله مسائلی است که اکنون تیغ تیز نقدها و ایرادات فراوانی را به سمت دولت روانه کرده است.  در رسانه های مختلف هر روز تحلیل ها و اظهار نظرهای مختلفی توسط کارشناسان، صاحب نظران و سیاسیون از هر طیف و دسته و جناحی منتشر می شود که اکثراً یک وجه مشترک دارند و آن هم انتقاد از رئیس جمهور و دولت است.

منتقدین سهم دولت را در بوجود آمدن وضع کنونی بیشتر از تحریم ها می دانند و به هر شکل ممکن انتقادات منصفانه یا غیر منصفانه خود را بر دولت وارد می کنند و از طرفی دولت و مشخصاً رئیس جمهور نیز روش مناسبی را برای پاسخ گویی به این انتقادها برنگزیده و نحوه پاسخ گویی وی به مسائل مختلف، خود موجی از انتقادها را بر می انگیزد. و باز انتقادها از سر گرفته می شود و لین سیکل مسموم ادامه می یابد.

نحوه برخورد رئیس جمهور با انتقادها اشتباه، اما آیا در این بین ما ادبیات و شیوه مناسبی را برای نقد انتخاب کرده ایم؟ اگر نگاهی به رسانه ها، مطبوعات و حتی تریبون های نماز جمعه بیاندازیم، متوجه می شویم که بیشتر از آن که به دنبال اصلاح، نقد منصفانه و امر به معروف باشیم، در مسیر پاسخ گوئی، تقابل لفظی و از این دست رفتارها قرار گرفته ایم.

بیان الفاظ و سخنانی از این دست که رئیس جمهور مردم را هالو گیر آورده است و یا اظهارات کارشناسانه ای که دولت را به گرانی عمدی در بازار ارز متهم می کند و یا اصرار بر اینکه تحریم ها هیچ گونه اثر و تاثیری در وضعیت کنونی ندارند و... از جمله اظهارنظرها، نقدها و اظهاراتی است که بوی تقابل از آن ها به استشمام می رسد و این همان مسیر اشتباهی است که نباید در آن قرار گرفت چه رسد به اینکه جماعتی را نیز با خود همراه نمود.

حتی با قبول پیش فرض های منتقدین مبنی بر مقصر بودن دولت در وضع کنونی و یا پاسخ گو نبودنش در قبال وضع موجود، هیچ کدام دلیل موجهی برای اینکه آن ها هم در این مسیر قرار بگیرند نیست. در بعضی از رسانه ها شرایط به گونه ای شده است که اکثر تیترها، خبرها و موضوعات را همین نقدهای سیاه، لفاظی های بی دلیل و تقابل های سیاسی تشکیل می دهد. نکته ای که به آن توجه نمی شود این است که قرار گرفتن در این مسیر نه تنها کمکی به وضع موجود نمی کند بلکه شرایط  و جو را نامناسب تر و اصلاح آن را سخت تر می کند.

باید قبول کرد که عملکرد اقتصادی اخیر دولت، ضعیف ارزیابی می شود و این نقطه ضعف زمانی که با اشتباهات استراتژیک دولت در عرصه سیاست داخلی ترکیب می شود، معجونی را می سازد که نه تنها کام خواص و عوام را تلخ کرده بلکه به واسطه موج اعتراضات مردمی و سیاسی و رسانه ای به دولت، پیشبرد امور را برای مسئولین اجرایی مشکل تر می کند. این یک واقعیت است که انکار آن مغایر با خردورزی صحیح سیاسیست، اما...

اما آیا با سخنرانی های خواص در مجامع عمومی و خصوصی که در برخی موارد، شکل توهین های جدی به خود می گیرند، اوضاع بهتر می شود و دولت و مسئولین اجرایی به راه مستقیم هدایت می شوند؟!

خیر!

اینگونه تقابل های بی منطق، صرفا برخی ها را لجوج تر می کند و مهم تر از همه‌ی موارد ذکر شده در این مطلب، موجبات تیره شدن چهره نظام را به شدت فراهم میکند و در صورتی که این اتفاق نامیمون رخ دهد(که با بی تدبیری برخی افراد و رسانه های داخلی از یک طرف و هجوم بی سابقه امپراطوری رسانه ای استکبار از طرف دیگر، بسترسازی شدیدی در حال شکل گیری است) آسیبی که وارد خواهد شد بسیار بسیار بیشتر از این نابسامانی بازار ارز و طلا و... خواهد بود.