از کلاه قرمزی و بچه ننه چه خبر؟!

سرویس هنری بولتن نیوز؛ فرناز عبادی - فیلم «کلاه قرمزی و بچه ننه» تلاش کرده تا جذابیت های موجود در کل فیلم را مثل نمونه های تلویزیونی خود حفظ کند.این تفاوت مهم البته در کل فیلم بارز است چون از همان ابتدا با ایجاد یک تعلیق به سمت تماشاگر می آید و آن خنده تلخ را بر لب بینندگان می نشاند.

این فیلم در ادامه مجموعه های قبلی خود که از تلویزیون پخش می شد، حالا در سینما هم رنگ و رخ دیگری پیدا کرده است. با توجه به این که قصه فیلم برای سینما ساخته شده است، بنابراین تفاوت فاحشی نسبت به تلویزیون پیدا می کند.

از مقایسه که بگذریم ریتم در این فیلم خوب پیش رفته وهمانند فیلم قبلی توانسته مورد توجه بیننده واقع شود.ولی در کنار این موضوع، مضمون خود فیلم است که در پاره ای از موقعیت ها از منظر نگاه به کودک دور شده و بیشتر به یک کار بزرگسال شباهت پیدا می کند. حضور بزرگسال و گفتن حرف هایی برای این قشر البته می تواند به مفاهیم پنهان شده در کلیت فیلم کمک کند اما یک ایراد مهم هم وجود دارد که در جایی بتواند تمام فیلم را به این سمت سوق بدهد.

قصه از همان ابتدا با بیان یک موضوع مهم  مثل خانه نداشتن و خیایان نشینی در اجتماع شروع می شود؛ یعنی درست همان جایی که آقای مجری و بقیه عروسک ها با وسایل خانه خود در اطراف شهر- و یا مکانی که به عمد مشخص نشده در کجا قرار دارد- آغاز می شود و با گفته های یک گزارشگر که از این ماجرا گزارش تهیه می کند پیش می رود.این وضعیت بیشتر از آن که حس و حالی کودکانه داشته باشد، بیانی تلخ و گزنده دارد.این بیان تلخ و تکان دهنده،شاخصه طنز است و می تواند راهشگای یک نویسنده و یا کارگردان در آشکار ساختن موضوعات اجتماعی مختلف باشد.

حضور عروسک های بامزه و ثبت شده در ذهن بینندگان نیز تاثیر کاملی بر روی مخاطب گذاشته اند و فضای تلخ موجود در کلیت ماجرا را از بین می برد. زنی بچه اش را رها می کند و بی خیال در پی خوشگذرانی های خود است؛ این شخص یک عروسک است ولی در واقع می تواند نمادی باشد از حضور یک بزرگسال در یک جامعه که چنین عملی را مرتکب شده است. بچه ننه ای که توسط کلاه قرمزی پیدا می شود در اصل یک بهانه است تا معنا ایجاد شده و از طریق آن پیام هایی به کودک امروز منتقل شود. در این فیلم موسیقی و شعر هم وجود دارد ولی قصد صاحب اثر این نبوده که کودکان را فقط با چنین بخشی سرگرم کند.

این که فیلم به سمت تفاوت های بومی در شخصیت های عروسکی رفته است مورد اهمیت است. این نکته مهم را می توان در نمونه بارز شخصیت پسرعمه زا جستجو کرد که از شهر دیگری آمده و در تهران ماندگار شده است.این مورد در واقع نمونه افرادی است که بدون هدف از شهر دیگری به تهران می آیند و در این شهر برای همیشه ماندگار می وشند چرا که پایتخت  برای آنان شکل جذاب تری پیدا کرده است. در این فیلم هم پسرعمه عامل آتش سوزی در خانه آقای مجری شده و تمام خانه به آتش کسده شده و همچنین به خانه های همسایه ها نیز آسیب وارد کرده است.این نکته نشان می دهد اگر عنصری به درستی بر سر جای خود قرار نداشته باشد، بخش مهمی از جامعه دچار انحراف می شود. نمایش این نکته توانسته در حد واسط  دنیای کودک و بزرگسال قرار گیرد و به روحیات بزرگسالان نیز کمی تلنگر وارد کند.

این فیلم را به طور قطع نمی توان در دسته فیلم های مخصوص کودکان قرار داد چون نویسنده و کارگردان قصد داشتند تا یک جریان عمومی و یا اتفاقات رخ داده در جامعه را در قالب یک فیلم کودک بگنجانند.مسایلی که در فیلم به عنوان یک پیام مطرح می شود،گاهی حتی جنبه های سیاسی – اجتماعی را نیز در خود پنهان کرده است.وضعیت اقتصادی و نوع رفتار با کودکان و تاثیر فقر بر روی افراد،نکته مهمی است که در این فیلم خودنمایی می کند.

کلیت فیلم بیشتر برای بزرگسالان و کودکان دیروز دارای کشش های بیشتری است چون شکل عروسک ها مثل بازنمایی یک خاطره برای کودکان است به ویژه عروسک کلاه قرمزی و پسرخاله که بیش از دیگر عروسک ها مورد توجه هستند.به هر حال این فیلم علاوه بر این که بر گیشه سینما رونقی بخشیده،در عین حال توانسته کمی به دنیای کودک و روانشناسی بزرگسالان در مقابل رفتار با کودکان خود یاری برساند.این مساله بی شک نقطه قوتی برای پیشبرد تولید فیلم در سینمای ایران خواهد بود و این فیلم جدید هم شاید نمونه خوبی باشد تا سینمای کودک و نوجوان پس از سال ها از مهجور بودن خارج شود.