یک وسیله‌‌ی چند کاره یا چند وسیله‌ی یک کاره

سرویس آی تی بولتن نیوز: وقتی استیو جابز فقید می‌خواست از اولین گوشی تلفن همراه شرکت اپل رونمایی کند، بالای صحنه رفت و گفت: «امروز می‌خواهیم از سه وسیله رونمایی کنیم. یک تلفن همراه، یک پخش کننده‌ی موسیقی و یک مرورگر اینترنت. اما همه‌ی این‌ها یک وسیله‌اند که اسمش را گذاشته‌ایم آیفن.»

در دنیای گجت‌های الکترونیکی، یکی از اصلی‌ترین استراتژی‌های موجود، استراتژی "همه چیز در یکجا" است. طبق این راهبرد، نیازی نیست که کاربر، چند وسیله‌ی ضروری را توأمان حمل کند و هر وقت که خواست، یکی از آنها را از درون کوله‌پشتی سنگین و شلوغش در بیاورد. بلکه می‌توان چند اقدام ضروری و غیرضروری را مثل انواع ارتباط برقرار کردن (شامل تماس‌های صوتی، متنی و تصویری) انواع خدمات مولتی‌ مدیا (مثل گوش دادن به موسیقی، دیدن فیلم، عکس دیدن و ویرایش آنها) انواع فعالیت‌های اینترنتی و ... تنها با یک وسیله انجام داد.

این راهبرد که می‌توان گفت در حال حاضر به عنوان پرطرفدارترین راهبرد مصرفی دنیای گجت‌های الکترونیکی محسوب می‌شود، وسوسه‌ی بیشترین کاربرد با کمترین ابزار را به انسان تحمیل می‌کند. اما نباید از نقطه‌‌ی ضعف آن نیز به راحتی عبور کرد. وقتی قرار است یک وسیله جای چند وسیله کار کند، مثل این است که یک دانشجو، به جای اینکه در یک رشته دکترا بگیرد، در چند رشته لیسانس می‌گیرد. به عبارت دیگر، در راهبرد "همه چیز یکجا" مسلماً نمی‌توانید آن کیفیت اصلی برخی اقدامات را که در وسیله‌ی تخصصی لمس کرده‌اید، در اینجا درک کنید.

البته نباید از تلاش‌های صورت گرفته برای بهبود یافتن تک‌تک فعالیت‌های چنین گجت‌هایی چشم پوشانید. به عنوان مثال فقط کافی‌ست به روند بهبود عملکرد دوربین عکس‌برداری و فیلم‌برداری در گوشی‌های همراه دقت کنید تا این تلاش را به خوبی متوجه شوید. با این حال، هنوز هم بین کیفیت این دوربین‌ها با دوربین‌های حرفه‌ای و حتی نیمه‌ حرفه‌ای فاصله وجود دارد.

به دلیل همین فواصل کیفیتی‌ست که هنوز هم برخی، استراتژی "یک وسیله، یک کار" را انتخاب کرده و در مصارف الکترونیکی خود طبق آن عمل می‌کنند. این راهبرد قدیمی به کاربر می‌گوید که بهتر است بجای اینکه وقت خودت را صرف کارهای ابتدایی و متنوع کنی، تمرکزت را روی یک کار گذاشته و در نهایت کیفیت آنرا انجام دهی.

به عبارت دیگر، در این استراتژی آمده است که هیچ وقت یک انسان نمی‌تواند هم زمان، هم فیلم بگیرد و هم در اینترنت مشغول پیدا کردن یک مقاله‌ی تخصصی باشد. و یا یک انسان نمی‌تواند هم زمان، هم در حال چت کردن با یک دوست قدیمی باشد و هم به بازی فیفا 2013 بپردازد. اگر هم چنین کاربری پیدا شد، دو حالت دارد. یا او نابغه است و قرار نیست شرکت‌ها تنها برای یک عده نابغه‌ی محدود وسیله بسازند. و یا او دارد ادای نابغه‌ها را در می‌آورد و در عمل، تنها یک عملکرد را به درستی انجام می‌دهد. پس نباید به چنین کاربرانی اعتنا کرد.

شاید وجود کاربرانی که هنوز از راهبرد "یک وسیله، یک کار" تبعیت می‌کنند باعث شده که با حضور دوربین‌های 8 مگاپیکسلی در تلفن‌های همراه، هنوز هم دروبین‌های تخصصی ساخته شده و یا با وجود تبلت‌های مختلف، هنوز هم لپ‌تاپ‌های حرفه‌ای ساخته می‌شوند. پس باید گفت که این راهبرد هم نقاط برتری خاص خود را دارد و نمی‌توان به راحتی ازش صرف نظر کرد.

اما برای راهنمایی و اینکه بالاخره باید از کدام استراتژی استفاده کرد، به شما می‌گوییم که نوع عملکردتان، استراتژی‌تان را معلوم می‌کند. اگر تنها به ارسال و دریافت ایمیل و بررسی کردن اخبار روز در فضای اینترنت می‌پردازید و اصلاً بلد نیستید که از دوربین‌های حرفه‌ای کار بکشید، بروید سراغ استراتژی اول. اما اگر تولیدکننده‌ی محتوای سایبر هستید و مثلاً به خاطر شغل‌تان، دنبال خلق یک شخصیت کارتونی هستید، همین الان بروید و در کنار تبلت‌تان یک لپ‌تاپ حرفه‌ای هم بخرید. البته اگر بودجه‌ی شما، اجازه‌ی این اقدام را به شما می‌دهد.

راستی، شما کدام راهبرد را بکار می‌بندید؟ "همه چیز در یکجا" یا "یک وسیله، یک کار"؟