بی بی سی در پارادوکس آزادی بیان

بعد از ساخت فیلم موهن علیه پیامبر اعظم، حضرت محمد (ص)، و آغاز اعتراضات مسلمان خشمگین از توهین به مقدساتشان، بی بی سی فارسی با تهیه گزارش ها و مصاحبه های گوناگون با کارشناسان خود، خشم مسلمان که علیه توهین به مقدسات بود را عکس العملی وحشیانه نامید و آن را نشانه نقاط ضعف مسلمان در مقابل توهین سایر ادیان عنون نمود.


دولت امریکا نیز هرگونه مواجهه با سازندگان این فیلم را مخالف آزادی بیان دانست و اقدامات مسلمانان علیه امریکا را محکوم کرد.

بی بی سی، همزمان با انتقاد جدی از واکنش مسلمانان، اقدام به پخش خبری نمود که همگان را به تعجب واداشت. و آن پخش گزارشی خبری بود که در آن از پخش تصویر عریان عروس ملکه در یکی از نشریات انگلیسی انتقاد کرد. گزاره ای از همان جنس، اما با برخوردی متفاوت!!!


مخاطبان بیشتر به این نکته فکر می کردند که بی بی سی چگونه می تواند در دو خبر با اختلاف زمانی اندکی، به ارزشی همچون آزادی بیان که اکنون در غرب، همچون خدا پرستش می شود.

اما اولین سوالی و تضادی که در ذهن بینندگان روی داد، این بود که ملکه انگلستان که خود را از مدافعان اصلی حقوق بشر و آزادی بیان می داند و حتی به سلمان رشدی که با نوشتن کتاب آیات شیطانی، به پیامبر در حدود ۲۰سال گذشته توهین کرده بود ، مصونیت جانی داد و از او به خاطر این اقدام در دفاع از آزادی بیان نشان شوالیه که برترین نشان حکومت انگلیس است را تقدیم نمود؛ چرا آزادی بیان را درباره اعضاء خانواده خود،خاندان سلطنتی انگلیس، برنمی تابد.


اقدامی که نظیر آن را در بحث "هرگونه سوال در رد هولوکاست" نیز سابقا در غرب مشاهده شده بود و  که انکار حادثه هولوکاست و حتی سوال از آن، به بازداشت تعداد زیادی از اساتید و سیاسیون در غرب انجامید.

پس مرز آزادی بیان که همواره در غرب رد شده بود، روشن تر می شود به این معنا که آزادی بیان در غرب دارای خطوط قرمزی است که نمی توان بر خلاف ادعای غرب و رسانه های غربی همچون بی بی سی، از آن عبور کرد.


حال این شبکه که همواره وابستگی به خاندان سلطنت را در کارنامه 3ساله ی خود دارد، باید در قبال مخاطبان آن و افکار آگاه جامعه بشری پاسخ دهد که چرا توهین به پیامبر اسلام و مذاهب دیگر، جزئی جدا ناپذیر از آزادی بیان غربی است ، اما پرسش از هولوکاست و پخش تصاویر خصوصی از خاندان سلطنت، در این محدوده جای نمی گیرد؟