تروریست های بد دهن!

"نفرت انگيز"، "ياران شيطان"، "مزدوران "، "دژخیم"، "نفوذی"، "فاشیستی"، "اقدام جنايتکارانه"، "جانیان"، "سگان"، "بانگ سگ"، "عربده کشان"، "واق واق کنان".

اینها بعضی از واژه ها و اصطلاحاتی است که فرقه مجاهدین خلق با آن ها جمله می سازند. با آن ها حرف می زنند، می نویسند و در سایت ها و رسانه های شان به کمک این واژه ها منظورشان را می رسانند.

ادبیات پر از تنفر و سراسر نفرین و مرگ که یکباره حجم بالایی از انرژی منفی را منتقل می کند ناشی از ماهیت جنگ طلبانه و تروریستی این گروهک است. نوشته های آنها حتی از سر تظاهر هم که شده کمترین ارتباطی با ارزش های انسانی یا مفهومی به نام صلح و دوستی ندارد. شاید اصلا نتوان واژه ای به نام دوستی و صلح را در گفته های آنها پیدا کرد. هر چه هست سراسر دشنام و فحاشی به این و آن است. البته انتظاری هم نیست. گروهی که سابقه ترور 12 هزار شهروند ایرانی، دهها هزار عراقی و چند شهروند آمریکایی را در پرونده خود دارد چه سنخیتی با صلح می تواند داشته باشد؟

فرقه مجاهدین خلق به راحتی تمام هر کسی که کمترین انتقاد را به آنها داشته باشد مزدور و دژخیم می خوانند و صدها فحش و ناسزا بارش می کنند. آنها شب و روز به زمین و زمان ناسزا می گویند و مدام از دیگران طلبکارند!از جمله کسانی که اخیرا مورد هجمه ناسزاگویی آنها قرار گرفت، مارتین کوبلر نماینده سازمان ملل در امور عراق است. وی تنها به دلیل اینکه بهانه های این فرقه در خصوص نرفتن به کمپ موقت لیبرتی را غیر قابل توجیه دانست و فقدان امکانات در این کمپ را رد کرد مورد غضب و در نتیجه فحش و دشنام قرار گرفت.