آغاز تحول سینمای ایران
جشنواره فیلم فجر كه نامش را از دهه پرخاطره اوج و پیروزی انقلاب میگیرد، ویترین سالانه سینمای ایران است كه سرانجام روی پرده سینما نقش میبندد.
جشنواره فیلم فجر كه نامش را از دهه پرخاطره اوج و پیروزی انقلاب میگیرد، ویترین سالانه سینمای ایران است كه سرانجام روی پرده سینما نقش میبندد.
در طول این سالها شاهد اوج و فرودهای بیشماری بودیم كه جشنواره فجر آنها را آیینهوار در خود بازتاب میداد و میدهد. در واقع نمیتوان نقش مهم این جشنواره را در جهتدهیها انكار كرد.
نحوه انتخاب برترینها و اعطای جوایز و سیمرغها هر میزان كه بخواهیم نادیدهشان بگیریم بحثبرانگیز و مهم تلقی میشود و مدتها رسانهها، مردم و سینماگران را به خود مشغول میكنند.
اما جشنواره امسال از حساسیتهای فوقالعادهای برخوردار است. از سویی در آستانه پایان دهه سوم و آغاز دهه چهارم انقلاب قرار داریم و از سوی دیگر دولتمردانی در راس سینما قرار گرفتهاند كه با شعار عدالت، مهرورزی و آرمانخواهی و رویش ارزشها به میدان آمدند، مهمتر از آن با سینماگرانی روبهرو هستیم كه سالهای سخت آزمون و خطا، آموزش و هدایت و حمایت را پشت سر گذاشتهاند و هماكنون میبایست با آموختههای فرهنگی، تكنیكی ۳۰ سال گذشته آثاری را ارائه كنند كه نیاز جامعه امروز باشد و نكته آخر این كه با جشنوارهای مواجهایم كه طی چند سال گذشته بازتابهای منفی از لحاظ مدیریت و برنامهریزی و تولید آثاری سخیف و ناپسند به همراه داشت.
خوشبختانه در جشنواره فیلم فجر امسال از لحاظ برنامهریزی و مدیریت برگزاری جشنواره نقص بسیار كمی به چشم میخورد و به نوعی جشنواره در آرامش مطلوب در حال برگزاری است؛ فیلمها از قبل آماده شدهاند، هیات انتخاب بموقع فیلمها را دیده و پسندیده است، جدول نمایش فیلمها كمتر دستخوش تغییر و یا حذف شده است، بازار فیلم رونق بیشتری داشت و مهمانان همیشگی حضور داشتند، فیلمسازی نبود كه از نحوه برخورد مدیریتی گلهای داشته باشد و به اتحادیه و تشكلی نامهنگاری مطبوعاتی كند و كلا میتوان گفت امسال همه اهالی سینما همراه تماشاگران برخلاف جنجالهای سال قبل و یا قبلتر در آرامش شال و كلاه كرده و به تماشای فیلمها نشستند.
در كنار این آرامش با دیدن فیلمها احساس میكنیم تحولی در جریان سینمای ایران رخ داده است؛ آن هم ورود نسلی جوان، پویا و خوشفكر كه با خلق آثاری متنوع و متفاوت درصدند عرصه سینمای حرفهای ایران و بالطبع عرصههای جهانی را فتح كنند؛ آثاری كه سرشار از خلاقیت و نوآوریهای تكنیكی و مضمونی است كه میتواند افكار و اندیشهها را به چالش برانگیزد و البته در این مسیر ممكن است نسلی عقبتر این جسارتها و نوآوریها را تاب نیاورند و به خاطر عدم درك موقعیتهای جدید به مخالفت بپردازند، اما قدری صبر و تحمل میتواند شكوفاییهایی را ایجاد كند.
آنچه در این مسیر جایش قدری خالی است، چالش اندیشههایی براساس آموزههای دینی است كه نیاز نسل آینده ایران انقلابی است؛ چالشی كه لازمه آن تلاش و بسترسازی بیشتر از سوی مسوولان و درك مفاهیم عمیق آرمانخواهی و ارزشمداری توسط فیلمسازان حرفهای قدیم و جدید سینماست.
حیف است كیفیت حیثیت سینمای ایران كه در جشنواره، فیلم فجر خلاصه میشود را فدای بازیهای سیاسی كنیم. در سالگرد آغاز چهارمین دهه انقلاب چه خوب بود جشنواره انقلابیمان هم مثل بسیاری از ارگانهای جامعه دینی و انقلابی ایران میتوانست سند افتخاری دیگر باشد كه هست؛ اما میتوانست بسیار بهتر از این باشد.
محمود گبرلو
جشنواره فیلم فجر كه نامش را از دهه پرخاطره اوج و پیروزی انقلاب میگیرد، ویترین سالانه سینمای ایران است كه سرانجام روی پرده سینما نقش میبندد.
در طول این سالها شاهد اوج و فرودهای بیشماری بودیم كه جشنواره فجر آنها را آیینهوار در خود بازتاب میداد و میدهد. در واقع نمیتوان نقش مهم این جشنواره را در جهتدهیها انكار كرد.
نحوه انتخاب برترینها و اعطای جوایز و سیمرغها هر میزان كه بخواهیم نادیدهشان بگیریم بحثبرانگیز و مهم تلقی میشود و مدتها رسانهها، مردم و سینماگران را به خود مشغول میكنند.
اما جشنواره امسال از حساسیتهای فوقالعادهای برخوردار است. از سویی در آستانه پایان دهه سوم و آغاز دهه چهارم انقلاب قرار داریم و از سوی دیگر دولتمردانی در راس سینما قرار گرفتهاند كه با شعار عدالت، مهرورزی و آرمانخواهی و رویش ارزشها به میدان آمدند، مهمتر از آن با سینماگرانی روبهرو هستیم كه سالهای سخت آزمون و خطا، آموزش و هدایت و حمایت را پشت سر گذاشتهاند و هماكنون میبایست با آموختههای فرهنگی، تكنیكی ۳۰ سال گذشته آثاری را ارائه كنند كه نیاز جامعه امروز باشد و نكته آخر این كه با جشنوارهای مواجهایم كه طی چند سال گذشته بازتابهای منفی از لحاظ مدیریت و برنامهریزی و تولید آثاری سخیف و ناپسند به همراه داشت.
خوشبختانه در جشنواره فیلم فجر امسال از لحاظ برنامهریزی و مدیریت برگزاری جشنواره نقص بسیار كمی به چشم میخورد و به نوعی جشنواره در آرامش مطلوب در حال برگزاری است؛ فیلمها از قبل آماده شدهاند، هیات انتخاب بموقع فیلمها را دیده و پسندیده است، جدول نمایش فیلمها كمتر دستخوش تغییر و یا حذف شده است، بازار فیلم رونق بیشتری داشت و مهمانان همیشگی حضور داشتند، فیلمسازی نبود كه از نحوه برخورد مدیریتی گلهای داشته باشد و به اتحادیه و تشكلی نامهنگاری مطبوعاتی كند و كلا میتوان گفت امسال همه اهالی سینما همراه تماشاگران برخلاف جنجالهای سال قبل و یا قبلتر در آرامش شال و كلاه كرده و به تماشای فیلمها نشستند.
در كنار این آرامش با دیدن فیلمها احساس میكنیم تحولی در جریان سینمای ایران رخ داده است؛ آن هم ورود نسلی جوان، پویا و خوشفكر كه با خلق آثاری متنوع و متفاوت درصدند عرصه سینمای حرفهای ایران و بالطبع عرصههای جهانی را فتح كنند؛ آثاری كه سرشار از خلاقیت و نوآوریهای تكنیكی و مضمونی است كه میتواند افكار و اندیشهها را به چالش برانگیزد و البته در این مسیر ممكن است نسلی عقبتر این جسارتها و نوآوریها را تاب نیاورند و به خاطر عدم درك موقعیتهای جدید به مخالفت بپردازند، اما قدری صبر و تحمل میتواند شكوفاییهایی را ایجاد كند.
آنچه در این مسیر جایش قدری خالی است، چالش اندیشههایی براساس آموزههای دینی است كه نیاز نسل آینده ایران انقلابی است؛ چالشی كه لازمه آن تلاش و بسترسازی بیشتر از سوی مسوولان و درك مفاهیم عمیق آرمانخواهی و ارزشمداری توسط فیلمسازان حرفهای قدیم و جدید سینماست.
حیف است كیفیت حیثیت سینمای ایران كه در جشنواره، فیلم فجر خلاصه میشود را فدای بازیهای سیاسی كنیم. در سالگرد آغاز چهارمین دهه انقلاب چه خوب بود جشنواره انقلابیمان هم مثل بسیاری از ارگانهای جامعه دینی و انقلابی ایران میتوانست سند افتخاری دیگر باشد كه هست؛ اما میتوانست بسیار بهتر از این باشد.
محمود گبرلو
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
