گروه اقتصادی: اگر قرار است بریکس، پیمانهای پولی و تجارت با ارزهای ملی بخشی از سپر کشور در برابر فشار دلاری باشد، اکنون زمان ارائه کارنامه عددی آن است. در شرایطی که ریال زیر فشار قرار گرفته، مردم حق دارند بدانند عضویت ایران در بریکس و گسترش تسویه با ارزهای ملی عملاً چه مقدار از نیاز تجارت خارجی کشور به دلار و درهم را حذف کرده است.
به گزارش بولتن نیوز، سالها درباره دلارزدایی صحبت کردهایم.
یوان.
روبل.
ریال.
پیمانهای پولی.
تسویه مستقیم.
بریکس.
اما امروز سؤال «دفاع از ریال» دیگر این نیست که چند توافق امضا شده است.
سؤال این است:
چند دلار از تقاضای دلار حذف شده است؟
اگر ایران کالایی از چین میخرد و پول آن را بدون عبور از دلار تسویه میکند، این باید در آمار دیده شود.
اگر تجارت با روسیه با ریال و روبل انجام میشود، حجم آن را اعلام کنید.
اگر سازوکارهای بریکس برای تسویه تجاری ایران فعال شدهاند، عدد تراکنش را منتشر کنید.
بانک مرکزی یک جدول ساده منتشر کند
کل واردات کشور چقدر بوده؟
چه میزان با دلار و درهم تسویه شده؟
چه میزان با یوان؟
چه میزان با روبل؟
چه میزان با ریال و پول ملی طرف تجاری؟
و چه میزان از طریق سازوکارهای مرتبط با بریکس انجام شده است؟
بیشتر بخوانید:
بعد یک خط آخر:
«تقاضای معادل دلاری حذفشده از بازار ارز ایران: ... میلیارد دلار»
این عدد است که اهمیت دارد.
اگر بریکس قرار است سپر باشد، الان وقت استفاده از آن است
بریکس فقط پروژه دیپلماتیک نیست.
اگر ظرفیت مالی آن برای ایران وجود دارد، باید به ابزار دفاع اقتصادی تبدیل شود.
چین یکی از شرکای مهم تجاری ایران است. روسیه نیز شریک مهم سیاسی و اقتصادی کشور است. ایران نیز عضو بریکس است.
پس سؤال طبیعی است:
چرا تجارت میان این کشورها باید همچنان برای قیمتگذاری یا تسویه، به دلار یا کانالهای وابسته به آن نیاز داشته باشد؟
البته حذف کامل دلار از تجارت نه فوری است و نه با دستور اتفاق میافتد؛ مسئله ما کاهش قابل اندازهگیری وابستگی است.
«دفاع از ریال» یک معیار تازه پیشنهاد میکند
از این به بعد موفقیت بریکس را با تعداد اجلاس، بیانیه و عکس یادگاری نسنجیم.
با یک عدد بسنجیم:
«چند میلیارد دلار تقاضای ارزی ایران حذف شد؟»
اگر بانک مرکزی اعلام کند در یک سال مثلاً معادل X میلیارد دلار تجارت ایران بدون نیاز به دلار و درهم تسویه شده، آن وقت میتوان اثر واقعی سیاست دلارزدایی را بررسی کرد.
اگر چنین عددی وجود ندارد، باید پرسید چرا.
سؤال سختتر
در شرایطی که یکی از نقاط فشار بر کشور دسترسی و انتقال ارز است، بریکس دقیقاً باید در همین نقطه خودش را نشان دهد.
اگر پول صادرات ایران وصول شده اما انتقال آن دشوار است، سازوکار تسویه چندجانبه چه کمکی کرده؟
اگر واردکننده ایرانی برای تهیه ارز به درهم نیاز دارد، چه بخشی از این تقاضا میتواند مستقیماً با یوان یا ارز کشور فروشنده تسویه شود؟
اگر ایران به کشوری صادرات دارد و از کشور دیگری واردات میکند، آیا امکان تهاتر یا تسویه چندجانبه وجود دارد؟
اینجاست که بریکس از سیاست خارجی وارد دفاع از ریال میشود.
حرف آخر
آقای رئیسجمهور؛
آقای رئیسکل بانک مرکزی؛
از بریکس بسیار گفتهایم.
حالا یک عدد بدهید:
عضویت ایران در بریکس و تسویه با ارزهای ملی تاکنون چند میلیارد دلار از نیاز کشور به دلار و درهم کم کرده است؟
اگر عدد قابل توجه است، منتشر کنید تا مردم نتیجه سیاست خارجی را در اقتصاد ببینند.
اگر هنوز ناچیز است، گلوگاه اجرایی را معرفی کنید.
و اگر ظرفیت بزرگی وجود دارد که استفاده نشده، همین امروز یکی از سریعترین جبهههای قابل پیگیری برای دفاع از ریال، فعالکردن همان ظرفیت است.
بریکس را از بیانیه به بازار ارز بیاورید؛ دلارزدایی وقتی معنا دارد که تقاضای دلار واقعاً کم شود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com