فعالیت هنری و سیاسی توجیه نمی کند که هنرمند و سیاست ورز به هر ابزار و اقدامی و روشی، خود را مطرح کند زیرا مردم ابتدا به توصیه های اخلاقی ومذهبی و عرفی توجه دارند و بعد از آن به نقطه نظرات سیاسی و محصولات هنری و سینمایی و اجتماعی توجه می کنند و تا انسانی را موجه و قابل قبول ندانند به حرف و هنر او توجه نخواهند داشت...