خودنویس منتشر کرد:صفر+صفر
کنفرانس اپوزیسیون یا گردهمایی مقالهنویسها
به
گزارش رسانه های خبری به نقل از سایت خودنویس: اکثر کسانی که در خارج از کشور به
عنوان فعال سیاسی شناخته می شوند یا در سایتهای اپوزیسیون مقاله
مینویسند و یا در تلویزیونهای بیبیسی و صدای آمریکا مصاحبه انجام
میدهند؛ بنابراین من نمیدانم چه اصراری هست که یک گروه مقالهنویس که هیچ
کارنامه اجرایی یا مدیریتی از خود ندارند با هم متحد شوند؟
آیا میخواهیم که از این پس همه مقالههای یکسان بنویسند؟
آنچه
می خوانید بخشی از مقاله ای سایت خودنویس درباره اتحاد اپوزسیون
است؛اپوزسیون مستقر در خارج از کشور بارها و بارها برای اتحاد گرد هم آمده
اند اما چرا این حضور هر بار با شکست مواجه می شود و اپوزسیون نمی تواند به
مقصد معلوم و نهائی نایل آید؟ مادامی که عناصر اصلی اپوزسیون گرد هم حضور
پیدا نکنند اوضاع به همین منوال خواهد بود،به عنوان مثال در میان اپوزسیون
گروهک تروریستی منافقین تنها در نام خلاصه می شود و هیچ زمان سرکرده این
گروهک پای میز مذاکره ننشسته است،گفتنی است این اوضاع بر سایر گروه های
سیاسی نیز کم و بیش حکمفرما بوده اما عده ای برای دریافت پول و کمک های
سازمان های غربی به برگزاری کنفرانس و گردهمایی روی می آورند تا هم اسمی
برای خود دست و پا کنند و هم پول و ...
بار
دیگر تعداد دیگری از فعالین سیاسی خارج از کشور گرد هم آمدند و کنفرانس
دیگری در بروکسل برگزار شد.انگیزه برگزاری این نشستها گویای این است که
جمهوری اسلامی در حال فروپاشی است و برای پر کردن خلا سیاسی دوران پس از
جمهوری اسلامی نیاز به یک مجموعه یا نهادی هست که در طول دوران گذار پس از
جمهوری اسلامی به کار آید.
معلوم نیست این فروپاشی اصلا قرار است رخ دهد یا خیر چرا که چنین ادعاهایی
را از حدود ده سال قبل شنیده و دیده ایم! به هر روی عده ای در خارج از
کشور باید رزق و روزی داشته باشند و با طرح چنین ادعاهایی کنفرانس و سمینار
برگزار کنند.
اما مشکل با بخش دوم این انگیزهها برای برپایی این کنفرانسها هست،با تفکری است که چنین میپندارد که تعدادی از فعالین خارج از کشور میتوانند با شرکت در یک کنفرانس دو روزه «آلترناتیو» شوند.
مشکل
چنین نشستهایی مشروعیت آن است،مشروعیت از رای بوجود میآید، افرادی که در
این کنفرانسها شرکت میکنند هیچگونه اختیاری از سوی ایرانیان ضدانقلاب
دریافت نکردهاند که مشروعیتی برای آلترناتیو بودن یا مدیریت دوران گذار
داشته باشند. اینان نه تنها چنین مشروعیتی ندارند بلکه اکثریت قریب به
اتفاق آنان حتی در بین مردم عادی، چه داخل و چه خارج، برای ایرانیان خارج
از کشور هم حتی شناخته شده نیستند و نباید هم نگران خلاء سیاسی پس از
جمهوری اسلامی بود.با مقاله نوشتن که کشور اداره نمیشود و اساسا معیار
دعوت از شرکت کنندگان در این کنفرانسها چیست؟
نویسنده مقاله در سایت خودنویس اشاره ای به همین موضوع می کند،اینکه دعوت شدگان به کنفرانس ها و سمینارها چه کسانی هستند؟
این سوال را من خود از کسی که گویا اسپانسر کنفرانس بروکسل بوده است پرسیدم. پاسخی که از وی دریافت کردم عینا این بود: «یک تیم شش نفره، دوستان و آشنایان خود را گزینش و سپس دعوت میکنند». اینکه این تیم شش نفره چه کسانی هستند، بماند، ولی براستی انتخاب «دوستان و آشنایان» گواه دیگری بود دال بر «در باغ نبودن» همین کسانی که این کنفرانسها را برپا میکنند. البته خود اسپانسر برنامه هم اذعان داشت که «سی سال است دست از سیاست کشیده بوده و زیاد در باغ نیست»!!!
درباره
شیوه انتخاب دعوت شدگان به کنفرانس پرسیدم مگر مهمانی هست که دوستان و
آشنایان خود را دعوت میکنید؟ یعنی واقعا هیچ معیار دیگری به ذهنتان
نمیرسد؟
این کنفرانسها جز اتلاف وقت و هزینه، نتایج چندانی ندارند. حتی باعث ایجاد اتحاد بیشتر میان همین فعالین شرکت کننده هم نمیشوند. کنفرانسها اغلب بحث آزاد هستند و تا کنون هم بیشتر باعث تنش و جدال شرکت کنندهها شده است تا اتحاد آنان. کلا اینکه یک نشست دو روزه بتواند باعث اتحاد نیروها شود فکری باطل هست. نه مردم و نه فعالین سیاسی،با کنفرانس و همایش متحد نمیشوند و شرکت کنندهها هم غالبا اصلا نیرویی نیستند که بتوان از نشست آنها بعنوان «اتحاد نیروها» نام برد!
برفرض اینکه آنها با هم متحد شوند هم میشود جمع صفر به علاوه صفر به علاوه...صفر که باز میشود همان صفر...
... در پایان شرکت کنندگان به ادامه گفتگوها تاکیده کرده و خواستار نشست دیگری در همین رابطه شدند
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
