پایگاه شناور نظامی آمریکا در نزدیکی بحرین پهلو گرفته است

بولتن نیوز: تام شنکر نویسنده یکی از رسانه های غربی در گزارشی نوشته است: عکسی بدون تاریخ از MH-60 ، هلیکوپتر هاوک که بر فرازکشتی Ponce USS پرواز می کند نشان می دهد که این کشتی باری یکی از قدیمی ترین کشتی های باری نیروی دریایی امریکا  بوده است که در حال حاضر به یکی از مدرن ترین پایگاه های جنگی تبدیل شده و در تاریخ 4 جولای ، 2012 یعنی  14تیرماه 91 به آبهای بحرین رسیده است و این بخش عمدۀ دیگری است که برای پیوستن به حضور بزرگ نیروهای آمریکایی در خلیج فارس طراحی شده و مانند نیرویی متخاصم علیه ایران موضع می گیرد.



طرح از رده خارج کردن کشتی پونس، در سال 1966 ریخته شد، واین کشتی باری، با نزدیک شدن به پایان سال خدمت خود می رفت که اوراق شود – اما پونس به عنوان "پایگاه شناور مهاجم" برای اسکان عملیات مهم نظامی در سراسرمنطقه بار دیگر بازسازی و متولد شد. آخرین نمونه از راه و روش جدید آمریکایی ها برای جنگ.

اولین ماموریت پونس تازه تولد یافته به شیوۀ دور از دیدرس و به حالتی دفاعی ، درقالب یک مرکز عملیاتی برای پاکسازی مین در تنگه هرمز، و به منظور مقابله با تهدیدات درمورد بستن آبراه تنگه هرمز، طراحی شده بود. پونس در این نقش، سکوئی برای پرواز هلیکوپترها، محل اقامتی برای تیم غواصی و ایستگاه خدمات حمل و نقل دریایی برای تامین سوخت و تعمیر و نگهداری کشتی های مین جمع کن خواهد بود.

ایران: ما می توانیم پایگاه های ایالات متحده را چند دقیقه پس از حمله نابود کنیم.




اما با افزودن آسایشگاه های نسبتا ساده و پیش ساخته بر روی عرشه، پونس می تواند به منزلۀ یک پایگاه سیار برای اسکان صدها نیروی عملیات ویژه جهت انجام ماموریت هائی همچون نجات گروگان ها ، مبارزه با تروریسم، شناسایی، خرابکاری و حملات مستقیم عمل کند. حتی با افزودن این آسایشگاه ها، باز هم فضایی وسیع برای هلیکوپترها و قایق های سریع و کوچکِ مورد علاقۀ کماندوها باقی می ماند.

متحدین و دوستان آمریکا مهم هستند، اما می توانند ماموریت های آمریکایی را که قرار است از پایگاه هایی در خاک آنها آغاز شود را وتو کنند. پونس در آب های بین المللی عمل می کند. غافلگیری و سرعت در موفقیت های نظامی بسیار مهم و موثر است؛ پونس می تواند در نزدیکی مناطق درگیری حرکت کند و داشتن قابلیت انجام ماموریت های مختلف برای شاخه های مختلف خدمات مسلح، بسیار با ارزش تر از داشتن سکویی تسلیحاتی است که فقط یک کار مشخص را برای یک رستۀ نظامی انجام میدهد.

البته، ایران پونس را با نگاهی متفاوت می بیند،  ایران استقرار قشون آمریکا در منطقه را امری مضموم می داند ، و همواره واشنگتن را به استقرار و تجمع تحرک آمیز نظامی متهم می کند.( برنامۀ عملیاتی تقویت نیروهای امدادی آمریکا عبارت است از دو برابر کردن تعداد کشتی های مین جمع کن از 4 به 8 فروند و افزودن جنگنده ها جت های نیروی هوایی) فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران حتی تهدید کرده که از طریق اعزام یک تجمع موشکی عظیم علیه نیروهای آمریکائی که می تواند کشتی های جنگی و پایگاه های متحدان این کشور را در منطقه به خطر بیاندازد با این تحرکات مقابله خواهد کرد.

نیروی دریایی نیز کاملاً متقاعد شده که قابلیت های پونس برای عملیات آینده نظامی ضروری است و به کنگرۀ آمریکا پیشنهاد کرده تا به برنامه چهار ساله، 1.2 میلیارد دلاری خود و برای ساخت 2 فروند کشتی جدید ادامه دهد کشتی هائی که صرفا به آنچه به قول این نیرو " پایگاه اسکان شناور مهاجم" خوانده می شود، اختصاص یابد.




خانم آلیسون ،اف. استیلر، دستیار معاون فرمانده نیروی دریایی در برنامه کشتی ها گفته که برخلاف کشتی های جنگی که به طور موقت برای این قبیل ماموریت ها اختصاص داده می شد این دو کشتی در حال ساخت، اولین نمونه هائی است که به طور خاص برای این منظور ساخته می شود.

درصورت تصویب درخواست بودجه توسط کنگره اولین کشتی جدید باید تا سال 2015، و کشتی دوم، یک سال بعد از آن به بهره برداری برسد.

دریا سالار پشتیبانی کنت. م. پِری، معاون فرمانده در امورفرمان جنگ ضد مین و زیردریایی نیروی دریایی ایالات متحده گفت: " پایگاه اسکان شناورمهاجم " به ما این امکان را می دهد تا اقدامات ضد مین متقابل را در صحنه عملیات به طور مستقیم اجرا و هدایت کنیم "

دریاسالار پری که به طور دائم در سن دیگو مستقر است، نقش پونس را در یک مصاحبه ای تلفنی از مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی در بحرین توصیف می کرد. وی به تازگی برای نظارت بر عملیات پاکسازی مین، وبنا به تخصص و تجربه اش ، برای ماموریت های پاکسازی مین به آنجا اعزام شده است.


ارتش و نیروی دریائی آمریکا برای چند دهه - چه در مبارزات جزیره ای اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم و یا در عملیات رودخانه و دریا در جنگ ویتنام- کشتی های جنگی و شناورهای باری و خدماتی مختلفی را به عنوان سکوی اسکان و پایگاه انجام عملیات بکار گرفته است. در تازه ترین و خلاقانه ترین مورد ، نیروی دریایی، ناو هواپیمابر کیتی هاوک از جت های جنگنده را قبل از حمله به افغانستان در سال 2001 تخلیه و آن را به مکانی برای استقرار نیروهای عملیات ویژه برای حمله به اهداف طالبان تبدیل کرد.

ایده ایجاد یک ناوگان اختصاصی از پایگاه های شناور؛ دردهه 1990 توجه مقامات را به دست آورد، هنگامی که پس از فروپاشی کمونیسم ؛ ارتش باردیگر نیروی خود را جمع کرد و به دنبال راه هایی برای عملیات مستقل در نزدیکی مناطق رقابتی بود. یک ایده این بود که به سکوهای نفتی غول پیکر دور از ساحل را به منطقه درگیری یدک بکشند و آنها را با طناب بهم ببندند تا باند فرودگاهی وسیع برای فرود هلیکوپتر و حتی هواپیماهای باری ایجاد شود. این ایده در نهایت رد شد چرا که این سکوها بیش از حد آسیب پذیر و در معرض حمله بوده و بقدر کافی قابل حرکت و سیار نبودند.

طراحی پایگاه های شناور گسترش یافت و به پدیده ای موسوم به "سکوی فرود متحرک" تبدیل شد که برای انتقال تفنگداران دریایی و تجهیزات جنگی از کشتی به ساحل مورد استفاده قرار می گیرد. این سکوهای فرود توسط شرکت جنرال دینامیک ناسکو ساخته شد، شرکتی که در حال حاضر نیز ساخت دو کشتی پایگاهی جدید مورد بحث را بر عهده دارد از دیدگاه افراد عیر متخصص، ظاهر این کشتی های جنگی بسیار بسیار شبیه به تانکرهای حامل نفت می نماید.

برای انجام ماموریت های متعدد شاخه های مختلف نظامی بر روی این پایگاه شناور، این کشتی ها به یک آشیانه هلیکوپتر بر روی عرشه و مدخل های دسترسی برای قایق های سریع و کوچک، مجهز شده اند. یک واحد بیمارستانی و یک مرکز تصفیه آب نیز برای این کشتی ها پیش بینی شده است.



خانم استیلر، از مقامات نیروی دریایی گفت: این یک کشتی هدفمند است که از ابتدا برای کاربری های فوق طراحی و ساخته می شود در حالیکه پونس را طوری تغییر کاربری داده ایم که قابلیت مورد نظر ما را ارائه کند، و یا کشتی دیگری را برای انجام این ماموریت از رده خارج کرده ایم . "



مقامات پنتاگون و نیروی دریایی خاطرنشان می کنند که تلاش چندین دهه برای ساخت "پایگاه شناور اسکان مهاجم"، شتاب گرفت و در نهایت به خاطر فشار فرماندهان مبارز جهانی- به ویژه افسران ارشد فرماندهی مرکزی و فرماندهی عملیات ویژه- به واقعیت تبدیل شد.
سرهنگ دوم TG تیلور، سخنگوی فرماندهی مرکزی گفت:" عملیات متقابل ضد مین برای حفاظت از خطوط دریایی و ارتباط گیری توسط نقشه برداری و خنثی سازی مین های دریائی از اهمیت حیاتی برخوردار است. مین های دریایی یکسره و بی رویه قربانی می گیرد و نیازمند برنامه های قوی برای مقابله وحصول اطمینان از ایمنی همه کشتی های دریایی است. "